نمایش از 21 فروردين 1392 بازدید: 26533
پرینت

هر سفر را آغاز و پایانی ست

 

به نام نامی حق

روز سه شنبه 93/11/21 طبق قرار قبلی ، ساعت 11 همسفران در محل ساختمان شادمان گرد هم آمدند . شوق سفربه بزرگترین بندر ایران ( بندرعباس ) و  جزایر هرمز و قشم در وجود همه موج می زد . ساعت 11/30اتوبوس با 40 مسافر حرکت کرد . ابتدا آقای مهدیزاده ضمن خوشامد گویی و اعلام برنامه ، سفر خوبی را جهت همگی آرزو کرد.

در ساعت 14 در مارال ستاره جهت ادای نماز ظهر و عصر پیاده شدیم و ساعت 14:40 حرکت کردیم . نهار داخل اتوبوس صرف شد.

در فاصله رسیدن به شهر یزد جناب آقای امیری سرپرست صبور برنامه کتاب هایی را توزیع کرد ، که در طول مسیر مطالعه کنند و جهت آن مسابقه ای طرح کرده بود.همینطور فیلم جزیره قشم در سال 1391 که توسط جناب آقای هاتفیان تهیه شده بود نمایش داده شد.

ساعت 21:27 به یزد رسیدیم دو مسافر در یزد جناب آقای حسینیان و همسرگرامیشان به ما پیوستند . تعدادمان به عدد 42رسید .شام در شهر یزد در رستوران سُرور صرف شد .

 روز چهارشنبه 22/بهمن/93  ساعت 11:20 صبح به بندرعباس رسیدیم

تاریخچه کهن بندرعباس

**************

در زمان فرمانروایی داریوش بزرگ (بین ۵۸۶ و ۵۲۲ پیش از میلاد) فرمانده سلیاکوس به فرمان داریوش بزرگ از بندرعباس با کشتی به اکتشاف اقیانوس هند و دریای سرخ پرداخت. در زمانی که اسکندر، شاهنشاهی ایران را فتح می‌کرد، بندرعباس با نام هُرمیرزاد (Hormirzad) شناخته می‌شد.البته این شهر در محل فعلی نبود و شهر کوچکی در مسیر بندرعباس میناب قرار داشت و مرکزیت اصلی بیشتر با جزیره هرمز بود.

زبان مردم بندرعباس

اهالی بندرعباس آمیزه‌ای از لهجه‌های لری دشتی با لهجه محلی صحبت می‌کنند. بندری یکی از گویش های زبان فارسی است که ویژگی‌های فارسی کهن را حفظ کرده‌است.

**********************************************

ساعت 12:45 سوار شناوردریایی به نام سپهر شده ، ساعت 13:35 به جزیره هزار رنگ هرمز قدم گذاشتیم .

درون قایق سینما خانواده فیلم به نمایش گذاشته بود . اما همسفران ترجیح دادند از تماشای منظره دریای بیرون لذت ببرند .

 تماشای آبهای نیلگون با رد نقره ای از نور . مردم بندری با چهره های آفتاب سوخته و زنان با لباس بندری - بوی دریا و ماهی حال و هوای خاصی داشت.

تاریخچه جزیره

******************************

( زیباترین جزیره ایران جزیره هرمز که در میان زمین شناسان به بهشت زمین شناسی معروف است )

جزیره‌ای بیضی شکل که نوعی گنبد نمکی است به مساحت ۴۲ کیلومتر مربع برابر با ۱۶ مایل مربع در ورودی خلیج فارس در ۸ کیلومتری بندرعباس است.

جزیره هرمز مانند صدفی با ۹/۱۴ کیلومتر مربع در جنوب شرقی بندرعباس و در میان آب‌های خلیج فارس قرار گرفته است. سطح جزیره هرمز را طبقات رسوبی و آتشفشانی تشکیل داده است. طبقات نمکی نیز به صورت تپه‌هایی قسمت اعظم جزیره را پوشانده‌اند و اغلب از جنس نمک طعام هستند. بلندترین نقطه آن ۱۸۶ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و بزرگ ترین قطر آن هشت کیلومتر است.

به دلیل بارش‌های اندک جوی و نمکی بودن خاک و شور بودن آب، هیچ نوع مرتع و گیاهی در جزیره وجود ندارد. استخراج و صدور خاک سرخ جزیره هرمز یکی از مهم ترین منابع درآمد اهالی است. نمک آبی و سنگ لاشه از دیگر معادن این جزیره است. شهر هرمز مرکز جزیره هرمز است. این جزیره فاقد آب شیرین است و آب آشامیدنی آن از بندرعباس تامین می‌شود.1

********************************

 فرش خاکی در کنار ساحل

در ساعت 13:55 با چند دستگاه ماشین  به محل اسکان ( خانه ای محلی ) رسیدیم . بعداز نماز و نهار جهت گردش در جزیره حرکت کردیم . آنروز مصادف شده بود با آماده نمودن ششمین فرش خاکی جزیره هرمز بزرگترین فرش خاکی دنیا، که هرسال درتاریخ 11 اسفند برگزار می شود. وقتی به محل رسیدیم نیمه کاره بود وبنا بدلایل سازمان محیط زیست مبنی بر این که  برداشت آن میزان خاکی که هرساله برای  این فرش برداشت می شود از لحاظ محیط زیستی کار پسندیده ای نیست ،  انجام نشده بود . این فرش توسط اعضاء انجمن هنرهای تجسمی استان هرمزگان در جزیره هرمز طراحی و اجراء می شود (بر اساس آنچه از افسانه های محلی و فرهنگ شفاهی مردم هرمزگان چنین برمی آید که "داماهی" نام ماهی عظیم الجثه ای بوده که در هنگامه‌ی گرفتاری‌ها به یاری مردمان بومی جنوب می‌شتافته‌. برای توصیف این موجود اساطیری از چهار روایت،مبتنی بر عناصر چهارگانه (آب،باد،خاک و آتش) استفاده شده است که بن مایه‌ی طرح پنجمین فرش خاکی هرمز قرار گرفته بود. )

فرش خاکی و معدن خاک سرخ دو مقوله اصلی هستند که این روزها فعالان محیط زیست به عنوان عوامل نابودی جزیره هرمز از آن ها یاد می کنند.


 

دره رنگین کمان با کوههایی به رنگهای سفید و رزد و قرمز به انتظار ما خودنمایی می نمودند. (کوههای خوراکی )

****************

( در مسیر دریایی قشم به جزیره هرمز کوه‌هایی به رنگ زرد، سفید و قرمز دیده می‌شود. در میان این کوه‌ها، کوه قرمز رنگی وجود دارد که خاکش خوراکی است و مردم محلی از خاک سرخ آن به عنوان ادویه در طبخ ماهی و نان و تهیه ترشی، مربا و سُس استفاده می‌کنند.

مردم محلی این کوه را «گِلک» می‌نامند و خاک سرخ آن را مانند نمک در تهیه انواع غذاها مصرف می‌کنند. این کوه با ارتفاع تقریبی ۲۰۰ متر در جنوب جزیره هرمز قرار گرفته و از خاک آن در صنایع سرامیک سازی و رنگسازی نیز استفاده می‌شود.)1

*****************************************************************

پس از دیدن دره رنگین کمان به سمت دره ی گنج به راه افتادیم – دره ای که به گفته راهنمای محلی هنوز شناخته نشده است و تعداد کمی از وجود آن آگاهند . و ما تقریبا جزء نخستین افرادی هستیم که به آنجا می رویم . دره ی بسیار زیبا  که در آن وجود خاک سرخ با مخلوط نمک . زمینی استثنایی و نارنجی رنگ را تشکیل داده است .انتهای دره به دریا ختم می شد . در انتها بعداز گرفتن عکس یادگاری به سمت جزیره پرتغالی ها رفتیم . غروب به جزیره رسیدیم و چون هوا تاریک شده بود سریع به محل اسکان بازگشتیم

 در آنجا به دیدن موزه و نگار خانه دکتر احمد نادعلیان  رفتیم .

( مردی که پس از گرفتن دکترا از آمریکا به ایران بازگشته بود و تلاش او برای زنده نگهداشتن اصالت ایرانی و صنایع ایرانی قابل ستودن بود )

( موزه و نگارخانه دکتر احمد نادعلیان در جزیره هرمز، محلی است که آثار این هنرمند محیطی شناخته شده در عرصه های بین‌المللی در آنجا به نمایش در آمده اند. نادعلیان یکی از چهره های شناخته شده هنر محیطی در عرصه بین‌المللی است. در حال حاضر اغلب در طبیعت زندگی میکند، به گوشه و کنار جهان سفر میکند و در یک عرصه بین‌المللی هنر محیطی اجرا میکند. آثار او در بیش از 40 کشور دنیا در شرق تا جزایر ژاپن در شمال تا جزایر شمالی فنلاند در قطب و در غرب تا غربی ترین نقطه امریکا پراکنده هستند. در این موزه می توان از مکان زندگی دکتر نادعلیان بازدید کرد. بسیاری از مستندات و آثار او در گوشه و کنار جهان در این موزه به نمایش در آمده اند. در بین ماه های پائیز و زمستان در بسیاری از موارد دکتر نادعلیان در جزیره زندگی می کند و در این محل نقاشی می کند. کارهای مشترک نادعلیان و زنان بومی جزیره در اینجا به نمایش در آمده اند. تمامی خاک های رنگی جزیره و کانی ها در موزه دکتر نادعلیان جمع آوری شده اند و برای مصارف هنری مورد استفاده قرار می گیرند. موزه محلی است که دکتر نادعلیان به زنان جزیره آموزش می دهد تا با خاک های رنگی نقاشی کنند. مکان موزه در محله ی قدیمی شهر هرمز واقع شده است. برای دسترسی به موزه از مسیر پیاده پس از خروج از اسکله از مسیر ساحلی از بومی ها موقعیت تکیه مولا را بپرسید. در مقابل تکیه مولا کوچه باریکی وجود دارد که اگر به سمت شرق شهر حرکت کنید پس از چند دقیقه پیاده روی به محله ای که موزه در آن وجود دارد می رسید. اگر این مسیر را پیاده طی کنید با فرهنگ بومی و شهرسازی بدوی هرمز آشنا می شوید.).

بعداز خوردن شام . ( قلیه ماهی بسیار خوشمزه ) خانم ها شب را در خانه ی در محله تکیه مولا که صاحب آن خانه خانم درویش از محلی های جزیره ( خانمی خونگرم و مهربان مانند تمامی مردم بندر )  بسر بردند. خانه ای در کوچه پس کوچه های غِناث و کج و کوله ی جزیره آمیخته با بوی بد و متعفن .(ماهیان به مُردن در مردابها عادت کرده اند)  روی دیوارها نقاشی های  زیبایی از چهره های زنان بومی با نقاب و روبنده و جانوران دریایی .... ( این نقاشی ها توسط دانشجویان دکتر نادعلیان جهت راهنمایی به سمت خانه  ی دکتر کشیده شده است ) نقاشی  روی دیوار ِ خانه های فقیرانه  مردم این جزیره ثروتمند، ؟!!!!!!!!!.

صبح فردا بعداز خوردن صبحانه به عزم جزیره قشم سوار ماشین شده و به سمت اسکله جزیره هرمز رفتیم  در فاصله ای که منتظر رسیدن شناور بودیم در کنار ساحل زیبا روی صخره به گرفتن عکس یادگاری و تماشای دریای زیبای بندر مشغول شدیم.

«به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد.» صبح را  با بوی شور دریا و  صدای سکوت آب  با تمام وجود نفس خواهم کشید.

کفش هایم را به صبح های تازه آشنا خواهم کرد. سفر، صبح قشنگی است که آغاز خواهد شد.
من، همصدا با پرنده های سفید دریایی  به خوشبختی لبخند خواهم زد.
آغوشم را از آرامش آبی دریا پر می کنم تا آغاز شوم . من به صبح، نزدیک تر از همه آفتاب ها هستم.

ساعت 8:24 صبح روز پنج شنبه 93/11/23  شناوردریایی به نام شاهین از راه رسید سوار شدیم و به سمت جزیره قشم حرکت کردیم .همسفران شاد و سرحال و خوشحال از اینکه میدانستند روز خوبی را در پیش دارند در طبقه بالای قایق که رو باز بود جای گرفته بودند .خورشید بر آبهای سبز می تابید و ما از خنکای آب لذت می بردیم . در بین راه جُلبک های سبز روی آب دیده می شد. می گویند قبلا اینجا جُلبک های قرمز بود که قاتل ماهی ها بود و اکنون از بین رفته . عکسهای یادگاری گرفته شد. حدود ساعت 9:30 جزیره نمایان شد . پس از رسیدن به اسکله شهید   ذاکری ، با چند دستگاه ون به سمت پاساژ درگهان جهت خرید رفتیم  قرارگذاشته شد راس ساعت 15:30 مجددا روبروی پاساژ دریا جمع شویم و به اسکله برگردیم . بعضی از همسفران ترجیح داده بودند بجای رفتن به پاساژ به جزیره هنگام و دیدن دلفین های زیبا بروند .تمامی همسفران خوش قول راس ساعت مقرر جمع شدند . بهمراه هم به اسکله برگشتیم و در ساعت 17:15 با شناور دریایی به نام امین به سمت اسکله بندرعباس حرکت کردیم . در طول مسیر همسفران شروع به آواز خواندن کردند  شادی و شعف در آن شب دریایی امواج را به آرامی به رقص درآورد. کم کم  از دور چراغهای اسکله مانند گردنبند الماس درخشان نمایان شد.

به اسکله بندرعباس رسیدیم . در بندرعباس تا آمدن ماشین . در داخل شهر به گردش پرداخته . بعضی ها ترجیح دادند جهت صرف شام به رستوران بروند بعضی به بازار جهت خرید چای مرغوب و خالص  و خرید میوه ای بنام کُنار رفتند . بعضی به دیدن معبد هندوها .

(کُنار تخم مرغی شکل و به اندازه میوه زیتون یا کمی کوچک‌تر است. طعم‌ این میوه ترش مطبوع و شیرین است میوه مغذی و سرشار از ویتامین C و مقادیر نسبتا خوبی از ویتامین B ،E و محتوی کلسیم، فسفر و آهن است. ارزش غذایی‌میوه کنار از لحاظ پروتیین، مواد معدنی، کلسیم، فسفر، کاروتن و ویتامین از سیب غنی تر و میزان کالری و ویتامین سی آن نسبت به پرتقال بیشتر است. میوه آن براحتی هضم و اثر ملین‌آور دارد و گوشت میوه آن شیرین و خوشمزه است. کنار در ماههای دی و بهمن به بازار می‌آید و تا اواخر فروردین عرضه می‌شود. کنار با قیمتی ارزانتر نسبت به سایر میوه‌ها در دسترس است.

درخت کُنار مقاومترین درخت میوه به صورت درختچه‌ای کوچک، خاردار با تاج پهن است این درخت و میوه آن در جنوب ایران کُنار نامیده می‌شود و در کتابها به نامهای کُنار، سدر، سدره، منبل داوود، سنجد گرجی، نیم، ضال، ببر و شجره النبق نیز خوانده شده‌است. از قدیم از برگ سائیده درخت کُنار به‌عنوان ماده پاک کننده موی سر و بدن استفاده شده و هنوز هم در برخی نقاط استفاده از آن متداول است. برگ سائیده کُنار «سدر» نام دارد. این درخت در استان‌های جنوبی ایران مانند استان فارس، استان هرمزگان، استان بوشهر، استان خوزستان، استان کرمان و جنوب استان سیستان و بلوچستان به خوبی می‌روید.)

درساعت 21 شب جمعه 93/11/23از بندر عباس به سوی تهران حرکت کردیم  .

در حاجی آبادجهت خرید خرما متوقف شده پس از آن مجددا حرکت کرده .ظهر روز جمعه 93/11/24  در  امامزاده جعفر یزد نماز ظهر و عصر را ادا نموده و درساعت 22 جمعه شب 93/11/24به محل ساختمان شهید یگانه ( شادمان ) رسیدیم.

شایان ذکراست در طول این مسیر طولانی جناب آقای امیری سرپرست خوب برنامه از کسانی که کتاب جهت مطالعه تحویل گرفته بودند خواست  مختصری از آنچه که از کتاب فهمیده بودند توزیع دهند  تا نفرات اول و دوم مسابقه کتابخوانی مشخص شوند  و سپس در خصوص آثار تاریخی ثبت شده ملی در ایران و گونه های جانوری در ایران و آثار ملموس و غیرملموس ایرانی صحبت کردند و دراین مورد مسابقه ای را طرح کردند که 24 نفر از همسفران شرکت نمودند و 5 نفر به قید قرعه برنده جایزه کتاب اطلس جاده ای ایران شدند و در پایان از کسانی که دراین برنامه و برنامه دیگر جهت رفاه همنوردان زحمت های فراوان کشیده تشکر و قدردانی بعمل آمد و به هرکدام یک جلد کتاب به رسم یادبود هدیه داده شد.

تقدیر از همسفران زحمت کش و فعال :

1- آقای حاج ابراهیمی

2- آقای حسین مطلب زاده

3- آقای حمزه محمدی

4- آقای ساسان مهدیزاده

5- آقای حسین هاتفیان

6- آقای علی عبدلی

و ......

اسامی برندگان مسابقه کتابخوانی

1-      آقای اقبالعلی حیدری

2-      خانم زهرا خلیلی

اسامی برندگان مسابقه کتبی

1-      آقای سهیل افلاکی

2-      آقای مجید مقدم

3-      آقای اقبالعلی حیدری

4-      خانم حاجیه دلجوان قادری

5-      خانم کبری معززی

آقای علی عبدلی به جهت اخلاق خوش و روحیه دادن به همسفران مورد تشویق همه قرار گرفت.

ضمن تشکر و قدردانی فراوان از سرپرستان برنامه جناب آقای امیری ، جنا ب آقای مهدیزاده و همه ی همسفران 


پی نوشت :

هنگام رفت ماشین در ساعت 3 نیمه شب  نزدیکی های شهر انار دچار نقص فنی شد و در ساعت 5:20صبح بصورت موقت نقص برطرف شد .

هنگام برگشت حرکت ماشین بدلیل نقصی که داشت بکندی و خیلی آهسته بود و با احتیاط به سمت تهران حرکت می کرد.این امرباعث طولانی تر شدن مسیر شد .که جناب آقای امیری سرپرست برنامه با برگزاری مسابقه ی فرهنگی افراد را از رخوت و خستگی به شور و شوق آورد.

سرپرست : آقای حسین امیری ذریه و ساسان مهدیزاده

میهمانان : آقای حسینیان( راهنمای برنامه شیرکوه ) و همسرشان .

 عکاس: آقای رضا جلالی - آقای  حسین پورامینی - حمزه محمدی - حسن هاتفیان

درج تصاویر : آقای علی عبدلی

تهیه گزارش : خانم خلیلی

همسفران : 1- حمزه محمدی  . 2- ایرج شکیبایی 3- عبداله جعفری 4- ساسان مهدیزاده 5- رضا امیرجان 6- امجدالدین اشکیانی  7-رضا جلالی 8- اقبالعلی حیدری 9- جمشید حاج ابراهیمی 10- رحمت فدوی 11- مجید مقدم 12- علی جان محمدی 13- محمد ناظمی 14-حسن هاتفیان 15- محمد رضا سپهر 16-سیدعلی ابراهیمی شفیق 17- سیدعباس طباطبایی  18- حسین مطلب زاده 19- داود بیدار 20- محمد شاملو 21- سهیل افلاکی 22-محمد پورامینی 23-حسین پورامینی 24 -علی عبدلی 25- حسین امیری ذریه 26- علی اکبر بختیاریان 27- ایمان مرحمتی 28-آقای حسینیان 29- رسول طیارنژاد

30- حاجیه دلجوان قادری 31- مریم سلطان محسنی 32- نازپرور طالب 33- زهرا خلیلی 34- الهام نجار 35- نرگس هوشیار 36- کبری معززی 37- خانم باقری  38- اعظم احمدی 39-  آرزو امیری  40- خانم بهادر 41-معصومه بیگلری 42 - همسر آقای حسینیان ( میهمانان برنامه )


 

 

 

 

 

 

 

 1. منبع: کتاب جزیره تاریخی هرمز، بهشت زمین شناسی- انتشارات تعالی اندیشه-تهران)


 

حاضرین در سایت

ما 15 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

| + - | RTL - LTR