نمایش از 01 خرداد 1393 بازدید: 13073
پرینت


 

 

 

با من بگو چه دیدی ای کوه استوار ای آن که دیده ای تو بهاران بی شمار

بر دامنت نشسته یکی شهر پر غرور از آن زمان دور از عصر مادها، مانده به یادگار

آری : هگمتانه بود ، نام آن دیار

برنامه صعود به قله الوند با همت و کوشش سرپرستان گروه کوهنوردی شرکت مخابرات استان تهران ( بدون حمایت اداره کل تربیت بدنی)به خوبی اجرا شد

اعضای محترم و فعال شرکت کننده در این برنامه : خانم زهرا لواسانی و آقایان : حسن توکلی ، احمد نجفی، حسین امیری، اکبر ابراهیمی، علی عبدلی، کامبیز نیک منش و سید علیرضا وزیری بودند

این برنامه درصبح روز پنج شنبه مورخ 1/12/1392 راس ساعت 9 صبح از ترمینال غرب تهران به مقصد همدان شروع گردید

حدود ساعت یک بعدازظهر به همدان رسیدیم

بعد از کمی استراحت به همراه آقای مجید حسنی راهنمای خوب گروه به سمت گنجنامه حرکت کردیم و بعد از بازدید از کتیبه های قدیمی و آبشار آن مکان ، حدود ساعت 3 بعدازظهر به سمت پناهگاه حرکت کردیم

بعد از طی نمودن حدود یک ساعت و نیم به آنجا رسیدیم و شب را استراحت کردیم

بیدار باش پناهگاه ساعت 5/5 صبح بود و گروه با ملحق شدت دوستان دیگر آقای حسنی ساعت 7 صبح برنامه صعود به قله الوند را شروع کرد

با راهنمایی آقای حسنی و سرقدم و آموزش جناب آقای نجفی حدود ساعت 11 موفق به صعود قله زیبای الوند شدیم

از آنجا به سمت پناهگاه کلاغ لان طی مسیر کردیم و درساعت 12 به آنجا رسیدیم

بعد از استراحتی اندک از مسیر دوزخ دره به سمت پایین حرکت کردیم و ادامه مسیر را با شرکت کنندگان در همایش کوهنوردی تا پناهگاه هم مسیر بودیم

ساعت 3 بعدازظهر از پناهگاه خارج شدیم و ساعت 5 به ترمینال رسیدیم و حدود ساعت 6 از همدان خارج و ساعت 10 شب با رسیدن به ترمینال غرب به این سفر پر خاطره پایان دادیم

در اینجا لازم میدانم از همه کسانی که در برگزاری این برنامه زحمت کشیدند کمال قدردانی و تشکر را داشته و

امید است با همت دوستان و همنوردان عزیز شاهد برگزاری برنامه های آتی پر شور تر از قبل باشیم.

 

کامبیز نیک منش سرپرست گروه

 

 

 


قله بند عیش

92/11/17

 


برنامه صعود به قله پهنه سار در روز پنجشنبه 92.11.3 برگزار گردید

 

 


برنامه صعود به قله نایبند طبس بصورت مشترک با گروه کوهنوردی مخابرات شهرستان طبس اجرا شد

 

 

 

 





برنامه راهپیمایی کویر حوض سلطان

 

در تاریخ 92/9/28 اجرا شد




برنامه راهپیمایی کویر شهداد بصورت مشترک بین گروه کوهنوردی شرکت مخابرات استان تهران و البرز اجرا شد.

 

این برنامه در روز سه شنبه پنجم آذر ماه 1392 در ساعت 14 از مقابل مجموعه ورزشی شادمان آغاز گردید.گروه در صبح روز چهار شنبه به شهر شهداد در 120 کیلومتری بعد از شهر کرمان رسیدودر انجا برنامه بازدید از کویر گندم بریان اجرا گردید.در روز پنجشنبه برنامه بازدید از کلوت های کویر اجرا شد و گروه پس از صرف شام در شهر کرمان به سمت تهران به راه افتاد ودر آخر در ساعت 13 با رسیدن به مجموعه ورزشی شادمان برنامه خاتمه یافت.

 

 

 

 

 


 

 

کوهنوردان شرکت در روز جمه 92/8/10 موفق به صعود قله 4000 متری سه چال در منطقه دیزین شدند


 

گزارش برنامه صعود به قله سه چال

 

 

 

 

 

با یاری خداوند این برنامه جهت صعود به قله 3950 متری سه چال یا سه سنگ در منطقه دیزین واز روی خط الراس هرزه کوه در روز جمعه مورخ 10/8/92 .توسط کوه نوردان شرکت مخابرات استان تهران برگزار شد.

 

جهت صعود همنوردان شرکت کننده در این برنامه راس ساعت 4 بامداد در محل سالن شهید یگانه (شادمان) تجمع کرده و با یک دستگاه اتوبوس اسکانیا ساعت 20/4 بامداد از مسیر شهر کرج و جاده چالوس به سمت پارکینگ پیست اسکی دیزین حرکت کردیم و ساعت 7 صبح به محل مورد نظر رسیدیم و از همانجا صعود خود را آغاز نمودیم.

 

مسیر از بالای اتاقک های نگهبانی کاخ شمس به سمت بالا ی یال وسمت چپ ادامه دادیم. در قسمت بالای اولین صخره های مسیر جهت صرف صبحانه توقف کرده و سپس ادامه مسیر دادیم.

 

هوا بسیار مطبوع و نه چندان آفتابی بود.

 

در مسیر دو قله نسبتا کوتاه تر یکی در انتهای یال اول و دومی در انتهای یال بعدی قرار داشت که روی تیغه ی آن پو شیده از برفی بود که نسبتا تازه به نظر میرسید. و پس از اینها یک شیب تند رو به پایین برفی قرار داشت .

 

پس از این شیب تازه صعود به قله اصلی آغاز میشود و تقریبا دو ساعت زمان نیاز دارد.

 

ساعت 14 الی 30/14 روی قله بودیم . بعد از گرفتن عکسهای یادگاری تماشای مناظر زیبای اطراف و خوردن قدری تنقلات با پایین آمدن از یک مسیر شن اسکی به شدت ارتفاع کم کرده و از و طریق دره کنار یال راس ساعت 30/19 به محل پارک اتوبوس رسیدیم .راس ساعت 30/21 مجددا به محل شادمان رسیدیم .

 

بدین ترتیب برگ زرین دیگری از دفتر صعود خویش را پر نموده و مجددا خدارا شکر گذار شدیم.

 

 

 

نفرات شرکت کننده در این برنامه:

 

خانمها : ترابی –لواسانی –خلیلی

 

آقایان: کازرونی – ابراهیمی- دیوسالار –کمالی-عبدلی-خدادادی-بهادر-ورودی-علیمحمدی-جعفری-شجاعی-پورامینی-باقر شاهی-باقری-وهابی-جلالی-علی باقری-نجفی –حبیبی.

 

در پایان از همنوردانی که در طول برنامه با رعایت نظم و همکاری خوب ما را در اجرای موفق برنامه یاری رساندند علی الخصوص آقایان کازرونی –ابراهیمی –باقرشاهی و راهنمای خوب آقای رهبری کمال تشکر را دارم.

 

 

 

 

 

گزارش توسط عباس باقری


 






به نام خدا

گزارش برنامه کوهپیمائی قله پرچنان

 

 

برنامه صعود به قله پرچنان در روزهای پنجشنبه و جمعه مورخ 18 و 19 مهر ماه 1392 در روستای چرات از توابع آلاشت شهرستان سوادکوه مازندران با حضور 25 نفر از کوهنوردان مخابرات استان تهران برگزار گردید.

معرفی:

شهرستان سوادکوه یکی از شهرستان‌های استان مازندران در ناحیهٔ البرز مرکزی و در مجاورت استان سمنان قرار گرفته ‌است. مهم‌ترین شهر این شهرستان شهر زیراب بوده که دارای بیشترین جمعیت و مساحت در سطح شهرستان می‌باشد. شهر پل سفید مرکز این شهرستان است. شهرستان سوادکوه از سمت شمال به شهرستان قائمشهر، از سمت جنوب به شهرستان فیروزکوه در استان تهران و شهرستان مهدیشهر در استان سمنان، از سمت غرب به شهرستان بابل و از سمت شرق به شهرستان ساری و ارتفاعات دودانگه و دهستان چاشم شهریارکوه(جبال شروین) در شهرستان مهدیشهر محدود است.

نام آلاشت در زبان محلی به معنی آشیانه عقاب است. وجه تسمیه آن نیز احتمالاً وجود عقابهای فراوان در کوه‌های بلند این منطقه‌است.

منطقه آلاشت با طبيعت زيباي خود خالي از آبشار نيست. يکي از اين آبشارها به نام آبشار نارم در موقعیت جغرافیایی E524034 N355757 در روستاي چرات واقع در هجده کيلومتري جنوب غرب آلاشت واقع است. چرات یکی از روستاهای حوالی آلاشت سوادکوه است.

تاحدود 1قرن پيش اقتصاد عمده مردم سوادكوه دامپروري بوده وبا زندگي عشايري وكوچ نشيني امرار معاش ميكردند كه هنوز بازماندگان اين نسل درگوشه وكناره اين منطقه باهمان سبك ساده زندگي به چشم ميخورند .اما با تاسيس راه آهن و كشف رگه هاي زغال سنگ در كوههاي سوادكوه و پيامد آن احداث معادن استخراج زغال سنگ و انتقال آن بكمك لوكوموتيو به اصفهان سبك جديدي در كسب درآمد مردم و تغيير زندگي كوچ نشيني به زندگي كارگري و مقرري بگيري معادن بوجود آورد. رونق سوادكوه نيز ازهمان زمان شروع شد

تقسیمات کشوری:

شهرستان سوادکوه از سه بخش به نامهای بخش مرکزی، زیرآب وشیرگاه و چهار شهر بترتیب جمعیت و اهمیت ۱-زيراب ۲-شیرگاه ۳- پل سفید و۴-الاشت تشکیل شده‌است. این شهرستان در مجموع از شش دهستان بنامهای سرخ کلا با بیست آبادی، کردآباد، راستوپی با ۶۹ آبادی، ولوپی با ۵۲ آبادی، کسلیان با ۱۷ آبادی، شرق و غرب شیرگاه با ۳۱ آبادی و دهستان لفور با ۲۹ آبادی تشکیل شده‌است.

مراکز تاریخی و باستانی:

کرداباد: یکی از روستاهای زیبا در شهر زیراب می باشد که از نظر پوشش گیاهی همچنان بکر مانده و صاحب دو امامزاده به نامهای امامزاده جمال الدین و امامزاده طاهر می باشد که مورد توجه مزدم این منطقه می باشد.

محله قدیمی آلاشت: زادگاه رضا پهلوی در 40 کیلومتری زیرآب قرار دارد. آلاشت در منطقه‌ای کوهستانی وجنگلی واقع شده و خانه‌های آن اغلب از خشت خام ساخته شده و بام آنها نیز با تخته پوش پوشانده شده‌است. کوچه‌های این محله، باریک، سنگی و شیب تندی دارند. آلاشتی‌ها هر محله از دهشان را به نامی می‌شناسند. زادگاه پهلوی اول در محله پهلوان خلیل قرار دارد که ساختمان آن در اصل دو اشکوبه بوده‌است. اشکوب فوقانی آن در اثر زلزله فروریخته بود که دردوران پهلوی دوم به وسیله سازمان سابق میراث فرهنگی به همان سبک اولیه تجدید بنا شده‌است. این خانه امروزه به عنوان موزه مردم شناسی در خدمت عموم مردم جهت بازدید قرار می‌گیرد.

امامزاده عبدالحق شهر زیراب: این امامزاده ازدیربازبه عنوان یک مکان مقدس برای مردم شهرستان واستان بحساب می‌ آمده وهرساله شاهد خیل عظیمی ازمهمانان و زایران می‌باشد.هم چنین این امامزاده محل یکی ازبزرگترین میعادگاههای استان مازندران درروزعاشوراست.بگونه ایکه دسته‌های عزاداری ازشهرها و روستاهای اطراف بسمت شهرزیراب ومحل امامزاده درمرکزشهرروانه می‌گردند.

قلعه کنگلو:به فاصله تقریبی ۲۰ کیلومتری در جنوب شرقی دوآب (منطقه سوادکوه) درنزدیکی روستای کنگلو بر بالای صخره‌ای قرار دارد که قسمت اعظم آن با گذشت زمان وعوامل مخرب جوی از بین رفته‌است. نمای خارجی قلعه را یک باروی عظیم سنگی تشکیل می‌دهد که درقسمت میانی و طرفین آن، برج‌های دیده بانی تشکیل شده‌است. فضای داخلی این قلعه با توجه به بقایای آن، مدور و در دو طبقه ساخته شده بود که قسمت عمده آن از بین رفته و در حال ویرانی است.

برج لاجیم: در شمار آثار زمان تسلط آل زیار بر طبرستان در فاصله سالهای ۳۱۶ الی ۴۴۳ هجری قمری است.

این بنای تاریخی در خارج از یک گنبد مخروطی ساده و ظریف پوشیده شده است که در داخل به حالت مدور تغییر شکل می‌دهد. ورودی این بنای آجری در سمت شرق است و پایه گنبد به وسیله یک ردیف طاق‌نما تزئین شده است. در کمربند زیر گنبد دو کتیبه به خط کوفی و پهلوی بر روی هم قرار گرفته است. این دو کتیبه بشکل زیبایی با آجرهای تراش‌خورده در زمینه‌ای از گچ سفید نصب شده‌اند کتیبه با خط کوفی نام کیا اسماعیل ابوالفوراس شهریار ابن عباس صاحب بنا و تاریخ ۴۱۳ هجری قمری را نشان می‌دهد. جاده دسترسی به روستای لاجیم از شهر زیرآب آغاز می‌شود و پس از طی یک مسافت 27 کیلومتری به سر گردنه مرتفعی می‌رسد که از طبیعت و ارتفاعات جنگلی خارج و به چمنزار و بوته زارهای زیبا بدل می‌گردد. نکته دیگر وجود یک مقبره در داخل بنای برج است. به گفته اهالی این مقبره مربوط به یکی از امام زادگان است.

پل ورسک : این پل بر روی دره ورسک منطقه سوادکوه ساخته شد و در زمان جنگ جهانی دوم به پل پیروزی معروف شد. پل ورسک با دهانه‌ای به طول ۶۶ متر و ارتفاع ۱۱۰ متر یکی از شاهکارهای مهندسی طول خط آهن شمال است.

بابک محله :این محله در نزدیکی یکی از دهات اطراف سوادکوه بوده و نام قدیم ان گلپور ده است.

برج رسکت : برج زیبای رسکت در روستایی به همین نام، از دوران اسپهبدان مازندران که بر روی آن کتیبه‌ای به دو خط پهلوی و کوفی وجود دارد.

برج باوند : برج بسیار زیبای باوند از دوران آل باوند از اسپهبدان مازندران در ابتدای ورودی منطقه سرخ آباد (شامل روستاهای وسیه سر، قلک، پشت کل، زیارت سر، سنگ سرک، ارژنگ سر، وندچال، مالیدره و...) سوادکوه قرار دارد. این برج شبیه مهره رخ در شطرنج است. برج مزبور توسط پرفسور شروین باوند باز سازی شده است.هم اکنون در بین اهالی منطقه فوق به نام گنبد معروف می باشد.

تنها تصویر ناصرالدین شاه قاجار و درباریان او که بر دل سنگ حکاکی شده است در جاده هراز و در کنار تونل وانا و جاده باستانی زمان ساسانی قرار دارد.

لفور : شهر باستانی لفور در سواد کوه قرار دارد. در این شهر اسکلتهایی از انسان‌های دراز سر پیدا شده است.

.... دیگر مکانهای دیدنی سوادکوه ؛ آبشار گزو ، جنگل های شاه کلا ، آبشار پلنگ دره ، دریاچه شورمست ، سرچشمه دراسله ، دو شاخه سنگ و.........

معرفی آلاشت

وضعیت جغرافیایی:

آلاشت در ارتفاع ۱۹۰۰ متری سطح دریا قرار گرفته‌است، دامنهٔ دمای این شهر بین 7 تا ۱۰ درجهٔ سانتیگراد می‌باشد و میانگین بارندگی سالانهٔ آن بین ۵۰۰ تا ۷۰۰ میلی‌لیتر می‌باشد. آلاشت دارای حیات وحش حفاظت شده‌است که می‌تواند درختان سیاه ریشه مانند گردو، فندوق و گیلاس را در خود پرورش دهد.

وقتی به شهر آلاشت وارد شوید با یک دوراهی مواجه می‌شوید که یکی از آنها به امامزاده حسن یا به قول محلیها سر کوه و دیگری به داخل شهر و روستاهای سوادرودبار یا در زبان محلی {ساتروآر}و هلی چال و چرات و....است. روستای سوادرودبار یا در زبان محلی {ساتروآر} از دو قسمت پایین محله و بالا محله تشکیل شده‌است که شغل مردم آن دام‌پروری است و درگذشته به کشت گندم نیز می‌پرداختند ولی امروزه سیب زمینی و چغندر کشت اصلی آن است. از ساکنان اصلی و قدیمی آن می‌توان به خانجانی ها وجورسرایی ها وحضرتی ها و داداشی‌ها، نجفی‌ها، اندام ها، مسیبی‌ها، نعمتی‌ها، عبدی‌ها، رنودها، طیبی‌ها، اکبری ها، پهلوان ها، جمشیدی ها ، شهابيان هاورشیدی هاو احمدی ها...اشاره کرد. چندی پیش آهنگی زیبا در وصف زیبایی آلاشت توسط آقای ف.ج به نام الاشتیمه الاشتی سروده شده است که جز آثار گرانبها در رابطه با آلاشت شمرده می شود.این نشانه ی اهمیت این شهر زیبا در نزد مردم آن است.

معماری آلاشت:

کوچه‌های بسیار باریک که فقط دونفر می‌توانند از کنار هم عبور کنند از خصوصیات آلاشت است. خانه‌ها عموماً خشتی و سقف‌ها تخته پوشند. قبل از ورود به شهرآلاشت محله‌ای وجود دارد که نزد مردم آن به نام کاربار معروف است. دراین محلهٔ کوچک تاسیسات مهمی از قبیل پمپ بنزین٬ هواشناسی٬ هتل و رصد خانه وجود دارد پمپ بنزین در سال ۱۳۵۰ ساخته شده است. بعد از کاربار و درنزدیکی شهر آلاشت جایی به نام کاربار تپه سر قراردارد که از آن به نام پاتوق شبهای مردم الاشت نیز یاد می‌شود که اهالی آلاشت شبهای تابستان دراین مکان در کنار یکدیگر جمع می‌شوند و گپ می‌زدند. بعد از کاربار تپه سر به دوراهی می‌رسیم که راه سمت راست که سربالایی هم هست به فروشگاه٬ مسجد٬ شهرداری٬ مخابرات و روستاهای زیحون و سواد رودبار ختم می شود٬ و راه سمت چپ هم که سر پایینی است به شهر آلاشت و موزه مردم شناسی وروستاهای چرات وانند ختم می‌شود. اغلب کوچه‌ها سنگفرش شده‌اند. آب آشامیدنی آلاشت از چشمه‌ای به نام «هری خامه» تامین می‌شود که به اعتقاد اهالی خاصیت دارویی دارد.

اهمیت تاریخی:

آلاشت به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، کمتر مورد توجه فاتحین ایران بوده‌است. این شهر کوچک، محل تولد رضاشاه است. خانه‌ای که رضاشاه در آن به دنیا آمد، در حال حاضر موزه مردم شناسی است. علاوه بر موزه ی مردم شناسی مسجد امام حسین آلاشت نیز نزد مردم از اهمیت خاصی برخوردار است این مسجد درسال 1352 ساخته شد.

چرات : یکی از روستاهای حوالی آلاشت سوادکوه است. در حدود ۲۲ کیلومتری آلاشت و منطقه‌ای است ییلاقی با چراگاه‌های سرسبز که از جنوب خط راس آن مرز استان تهران (فیروزکوه) و مازندران را تعیین می‌کند. از غرب و شمال غربی با کوههای بندپی بابل هم مرز است. چرات و مراتع اطراف آن که از سلسله جبال البرز مرکزی محسوب می‌شود به لحاظ اینکه در ارتفاع بیش از ۲۷۰۰ متر واقع شده‌است به جزء در دره‌های آن که قابل کشاورزی است سایر جاهای آن فقط برای چراگاه دام کاربرد دارد. برخی بر این باورند که نام سوادکوه از کوه سوات گرفته شده که در جنوب شرقی روستای چرات در دهستان ولوپی واقع شده و در ارتفاعات آن آثاری از تمدن قدیم مشاهده می‌شود که احتمالاً بدلیل استقرار حاکمان قدیم سوادکوه بر جای مانده‌است.

در چرات ۵ طایفه زندگی می‌کردند که از جمله طوایف سوارقلی و اویاک و جورسری و... می‌باشند و هر طایفه شامل چندین خانواده با نام خانوادگی محمودیان‌ها، رحمانی‌ها، اسکندری‌ها، رمضانی‌ها، رخشان‌ها، کاویانی‌ها، یزدانی‌ها، غفاری‌ها، رستمی‌ها و مرادی‌ها و..... که پس از زمین‌لرزه سال ۱۳۳۶ بسیاری متواری شدند و در دیگر شهرها و روستاهای استان مازندران اقامت گزیدند. نام شهرستان سواد کوه از قله‌ای به نام سواد که محلی‌ها به آن شاه نشین می‌گویند، گرفته شده‌است. چرات در سال ۱۳۳۶، قبل از زلزله، نزدیک به هزار خانوار بوده که آثار ویرانه‌های آن هنوز باقی است. از مناطق دیدنی چرات می‌توان از چشمه‌های فراوان، حمامی که بیش از ۲۰۰ سال قدمت دارد و آبشاری به نام گرچلینگ و تنگه نارم و قله شاه نشین و غارهای باستانی و مناظر و طبیعت زیبا نام برد.

در ضلع غربي روستاي چرات و پس از گذشتن از يک تنگه زيبا به دره نارم و آبشار زيباي آن مي رسيم که حدود 10 متر ارتفاع دارد. اين آبشار از صخره اي زيبا و بلند به پايين مي ريزد. در پشت آبشار نيز دره اي صخره اي با ديواره هايي ستبر واقع شده که مکاني بکر و دست نخورده است. اين دره مبناي صعود کوهنوردان و صخره نوردان به کوه هاي اين منطقه و بخصوص کوه پرچنان به حساب مي آيد. کوه پرچنان همچون ديواره اي عظيم انتهاي دره را به بن بست کشانده است.

شرح اجرای برنامه:

روز پنجشنبه مورخ 18/07/1392 با حضور همنوردان، پس از برداشتن چادر و سایر لوازم مورد نیاز، ساعت 5:30 از مجتمع مخابراتی شهید یگانه با یک دستگاه میدل باس به سمت شهرستان سوادکوه حرکت کردیم. پس از عبور از جاجرود، بومهن و رودهن، از جاده فیروزکوه ادامه مسیر داده و شهرهای فیروزکوه، ورسک و دوآب را پشت سر گذاشته حدود ساعت 10 به پل سفید رسیدیم. به منظور استفاده بهینه از زمان، صبحانه با نان گرم آقای وزیری و پنیر در میدل باس صرف شد. راهنمای برنامه آقای مرتضی نوری به همراه خانم کاظمی که برای صعود به قله آمده بود، در پل سفید به جمع پیوستند.

بعد از پلیس راه پل سفید، در ضلع غربی جاده وارد جاده آلاشت شده، و مسیر 36 کیلومتری در مدت 1ساعت و 30 دقیقه طی شد، زیرا جاده باریک، پر پیچ و خم، سربالا و در عین حال زیبا، انحراف یک دستگاه کامیون از جاده و امدادرسانی به آن مزید بر علت بود، از فرصت پیش آمده برای هوا خوری و استفاده از میوه های جنگلی بر جاده بهره بردیم. رنگ پاییزی روی درختان جنگلی جلوه خاصی به آنها داده بود.

در آلاشت هوا خنک و بسیار دلپذیر بود انتظار می رفت که بتوانیم راننده میدل باس را برای رفتن به روستای چرات متقاعد کنیم تا قبل از تاریکی شب به محل شب مانی برنامه ریزی شده برسیم، لکن عدم موافقت راننده، زمانی برای هماهنگی و رسیدن وسیله نقلیه سپری شود. نتیجه زحمات آقای نوری، استفاده از یک دستگاه مینی بوس و یک دستگاه وانت پیکان برای رفتن به روستای چرات شد. کوله ها با وانت و افراد، فشرده در مینی بوس. در فاصله زمانی انتظار آمدن مینی بوس از موزه مردم شناسی آلاشت دیدار و نماز ظهر و عصر را در مسجد امام حسین(ع) ادا نموده و سپس عازم چرات شدیم.

مسیر آلاشت تا چرات خاکی، که بر اثر بارندگی ها و عدم رسیدگی مناسب، وضعیت نا مطلوبی پیدا کرده بود، و برای عبور میدل باس مناسب نبود، لذا استفاده از وسایل نقلیه و رانندگان محلی توصیه می شود. پوشش جنگلی به سمت چرات کم، و بیشتر محیط را مرتع تشکیل می دهد.

ساعت 17 به روستای چرات با ارتفاع 2162 متر وارد شده، چادر ها بین همنوردان توزیع، ناهار مختصری صرف و پس از آمادگی گروه با هدایت آقای نوری، سرقدمی آقای وحید ابراهیمی و عقب دار گروه آقای احمد نجفی حرکت درمسیر صعود به قله را به سمت جنوب غربی آغاز کردیم.

محل شب مانی، گوسفند سرای دوم در ارتفاع 3203 متری از سطح دریا برنامه ریزی شده بود، و با بررسی وضعیت آب و هوای منطقه نگرانی از بابت بارندگی نبود. ولی در طول مسیر مه، صعود دلپذیری را برای همنوردان فراهم کرده بود. تا گوسفند سرا مسیر با شیب بسیارکم و بیشتر اوقات کنار نهر آب جاری ادامه داشت. و ندرتا شیب مسیر تند می شد. در ارتفاع 3007 متری از سطح دریا چشمه آب گوارایی، تشنه کامی همنوردان را برطرف می کند. و در ارتفاع 3150 متری دشت وسیع پرچنان واقع است. ساعت 19:46 به محل شب مانی رسیده، آسمان کاملا صاف، و ستارگان خوش آمدگو، شبی به یاد ماندنی در کنار چوپان مهربان و مهمان نواز، آقای علی کاظم نسب. تا حد گنجایش کلبه آقای کاظمی نسب، نفرات اسکان یافتند و بقیه، چادر ها را در فضای باز بر پا کرده و آرامش یافتند. شام صرف شد، قرار حرکت روز بعد ساعت 5 صبح بعد از نماز صبح به اطلاع همنوردان رسید و شب نسبتا سردی را تا صبح سپری کردیم. جالب اینکه 3 بره بامداد روز جمعه پا به عرصه حیات گذاشتند که شادی چوپان و همنوردان را مضاعف نمود.

روز جمعه مورخ 19/07/1392 ساعت 5:23 حرکت آغاز شد. دو مسیر پیش رویمان وجود داشت:

مسیر اول از دره مستقیم به سمت قله راه دارد لکن در این مسیر آب وجود ندارد و شیب تندتر و بعضا صخره ای.

مسیر دوم ابتدا به سمت شمال و سپس غرب از روی یال به قله می رسد. در این مسیر چشمه آبی در ارتفاع 3683 متر برای استفاده وجود دارد، شیب مسیر ملایم تر و مقداری طولانی تر است.

بنابراین از مسیر دوم ادامه مسیر داده، در ساعت 7:22 به چشمه رسیدیم. قلل ویونه با ارتفاع تقریبی 3900 متر و انیسه با ارتفاع تقریبی 3750 متر از ارتفاع 3725 متری قابل رویت هستند. قله زیبای دماوند از ارتفاع 3842 متری با ابهت خاص خود، خود نمایی می کند.ساعت 9:09 پا بر قله پرچنان نهاده، وصعود موفقیت آمیز را به یکدیگر تبریک و سرود ای ایران را سر دادیم. به پیشنهاد آقای نوری یاد همه در گذشتگان کوهنورد گرامی داشته شد.GPS ارتفاع قله را 4026 متر نشان داد.

تا ساعت 9:36 بر فراز قله عکسهای یادگاری گرفته و از همه دوستان همنورد یاد شد. مسیر اول، مسیر برگشت انتخاب و با استفاده از شن اسکی های مسیر ساعت 11:50 به محل گوسفندسرا رسیدیم. به پیشنهاد همنوردان صرف ناهار و ادای نماز انجام و پس از جمع آوری وسایل، ساعت 13 به سمت روستای چرات رهسپار شده و ساعت 15:45 به روستا رسیدیم. با راننده میدل باس هماهنگی شد تا در جاده آلاشت ابتدای جاده چرات به گروه بپیوندد. ساعت 17:15 میدل باس به سمت پل سفید حرکت، پس از صرف شام در رستوران به سمت تهران ادامه مسیر داده و نهایتا ساعت 23:15 سفر به اتمام رسید. به امید صعود های گروهی بعدی انشاالله.

خداوند را به خاطر همه نعماتش و دستگیری از بندگان ناتوانش که همواره بندگانش را مورد لطف قرار می دهد شاکر و سپاسگزارم و از همه عزیزانی که در اجرای این برنامه کمک کردند تشکر می نمایم. جا دارد از آقایان حسین امیری، سید فرید کازرونی، علی باقرشاهی، وحید ابراهیمی، احمد نجفی و رضا خیری بطور ویژه یاد نمایم.

شرکت کنندگان در برنامه :

آقایان حمید رضا علیمحمدی، منصور بهادر، سلمان شجاعی ارانی، عبدالله جعفری، سید علی ابراهیمی، وحید ابراهیمی، علی اکبر بختیاریان، ابراهیم کجوری، حسن توکلی، فیض الله کمالی، حافظ وهابی، محمدرضا مظاهری، مجید مقدم، رضا خیری، سید عباس طباطبائی دستجردی، احمد نجفی آذر، محمد رضا طیبی اصل، علی جان محمدی، حسین امیری، عباس باقری، علیرضا وزیری، محمد پورامینی، مرتضی نوری(راهنمای محلی) و خانمها زهرا خلیلی، اکرم ترابی، نرگس شهبازی و کاظمی(همنورد محلی)

سرقدم برنامه: آقای وحید ابراهیمی

عقبدار و امدادگر گروه: آقای احمد نجفی آذر

عکاسی: آقایان حمید رضا علیمحمدی، سید علی ابراهیمی

با تشکر از همه عزیزان

محمد پورامینی




 


 

 

گزارش راه پیمائی طالقان به تنکابن و صعود قله گردونه کوه 4400 متر

 

 

بسمه تعالی

گزارش برنامه پیاده روی طالقان به تنکابن و صعود به قله گردونه کوه (4400 متر منطقه تخت سلیمان)

در تاریخ 3/7/92 ساعت 5:30 از مجتمع مخابراتی شهید یگانه شادمان به سمت روستای پراچان از توابع طالقان حرکت کردیم. پس از تهیه نان و پنیر در شهرک طالقان و صرف آن در ماشین ساعت 9:15 به روستای پراچان رسیدیم. از ده پراچان حدود 8 کیلومتر را می توان با ماشین وانت تا معدن طی کرد. بنابراین با راننده یک وانت صحبت شد و مسیر پراچان تا معدن را با وانت طی نمودیم. ساعت 9:45 از محل معدن به سمت دمچه در مسیر پاکوب به راه افتادیم. مسیر ابتدا در کنار رودخانه ادامه داشته و پس از عبور از یک رودخانه در سمت چپ ، از کنار رودخانه جدا شده و بر روی یال کوه قرار می گیرد. پس از طی حدود یک ساعت بر روی یال به دروازه سنگی می رسیم که از عجایب و نقاط دیدنی منطقه طالقان می باشد. پس از گرفتن عکس دوباره بر روی یال به راه افتادیم. مسیر از کنار رودخانه تا بالای یال دارای شیب بیشتری نسبت به سایر نقاط مسیر تا دمچه است. پس از رسیدن به بالای یال که یک منطقه سنگی است و ما از بالای آن قسمت عبور می کنیم به یک منطقه وسیع می رسیم که یک رودخانه و دره ای از وسط آن می گذرد و به کل این منطقه دمچه گفته می شود و دارای چشمه های زیادی بوده و نقاط نتعددی جهت برپائی چادر وجود دارد.ما ساعت 14:15 به دمچه رسیدیم. ارتفاع تقریبی دمچه از سطح دریا حدود 3400 متر می باشد. در قسمت غربی دمچه کنار یک چشمه که آب آن از داخل یک لوله خارج می شد چادر زدیم. منطقه دمچه در جنوب قله لشگرک بزرگ قرار دارد.

صبح روز پنجشنبه 4/7/92 ساعت 6:45 پس از برپائی چادرها به سمت گردنه میش چال به راه افتادیم. این گردنه در سمت شمال غربی دمچه قرار گرفته است. ابتدا کمی به سمت غرب و شمال غربی و سپس به سمت شمال و پس از آن با یک تراورس طولانی و گذر از کنار یک چشمه که از دامنه گردونه کوه خارج می شود و ارتفاع گرفتن تدریجی ساعت 9:45 به گردنه میش چال رسیدیم.بغیر از چهار نفر از همنوردان که در گردنه میش چال ماندند، بقیه با برداشتن کمی آب و تنقلات و لباس و گذاشتن کوله ها در محل گردنه به سمت قله گردونه کوه که حالا در سمت شمال گردنه واقع شده بود به راه افتادیم. مسیر قله دارای پاکوب مشخصی است . مسیر ابتدا بر روی یال با کمی افت و خیز همراه بوده و پس از بیست دقیقه به پای قله گردونه کوه می رسیم. از اینجا به بعد شیب مسیر بسیار تند شده و کم کم ماسه ای شده و این امر صعود را مشکل می کند. بالاخره ساعت 11:50 گروه بر روی قله گردونه کوه قرار گرفت و از مناظر اطراف بخصوص جبهه شمالی که قلل تخت سلیمان و منطقه حصار چال است دیدن کرده و پس از گرفتن عکس ساعت 12 به سمت پائین حرکت نموده و پس از طی یک ساعت ، دوباره به گردنه رسیدیم. پس از 15 دقیقه استراحت در ساعت 13:20 به سمت دره سه هزار سرازیر شدیم. این دره ابتدا کاملا به صورت شرقی غربی بوده و پس از رسیدن به آب گرم کم کم به سمت شمال غربی و سپس شمال تغییر مسیر می دهد. در قسمت شمالی دره تا روستای کرن خط الراس هفت خان و پس از آن به سمت شمال قلل قبی غربی و لوی نا و ماضی گردن و شور گردن قرار دارند. در قسمت جنوبی دره قلل میش چال (سه قله)، نزار (سه قله)و کلوان (دو قله) و سه قله فرعی دیگروقله خاکیان و شاه نشین و نرگس قرار دارد. رودخانه این دره گرمارود یا سه هزار نام دارد. در مسیر گردنه تا آبگرم چشمه های متعدد و پر آبی وجود داشت که در این موقع از سال بسیار شگفت انگیز بود. پس از طی چهار ساعت در 17:20 به آب گرم سه هزار رسیدیم. در این منطقه چندین محل برای نصب چادر و نیز چشمه آب و دستشوئی وجود دارد. پس از خوردن غذا و کمی استراحت از حدود ساعت 20 نوبت استفاده از آبگرم اعضای گروه شد و افراد بصورت چند نفره به آبگرم می رفتند. آبگرم سه هزار از یک حفره داخل کوه به ابعاد تقریبی 2 متر در 2 متر و ارتفاع 1.5 متر تشکیل شده که در جلوی آن دیواری از جنس سیمان و سنگ نصب شده و با چند پله به سمت پائین وارد آن می شود. آب آن دمای تقریبی 60 درجه سانتی گراد دارد و کمی بوی گوگرد از آن استنشاق می شود. در این موقع از سال آبگرم خلوت بوده و بغیر از اعضای گروه یک خانواده از منطقه مازندران و دو کوهنورد دیگر در این مکان حضور نداشتند. البته روز جمعه در موقع مراجعت افراد بیشتری را که عازم آبگرم بودند مشاهده کردیم. لازم به ذکر است که در تابستان حلال احمر چادرهائی برپا کرده و آنها را اجاره می دهد و این محل بسیار شلوغتر از این زمان می باشد.

صبح روز جمعه 5/7/92 پس از صرف صبحانه و استفاده از آبگرم بعضی از اعضای گروه و جمع آوری چادرها در ساعت 7:45 به سمت روستای درجان حرکت نمودیم و پس از حدود دو ساعت و نیم و پس از گذشتن از روستای درجان در کنار امام زاده سید عبدالوهاب روستای شهرستانک به استراحت پرداختیم. متاسفانه در مسیر این روستا به تنکابن بدلیل فعالیت حفاری جاده بسته شده بود و ماشین میدل باس حدود 2 ساعت دیر رسید. ساعت 13:30 از روستای شهرستانک به سمت تنکابن در جاده سه هزار با ماشین به راهافتادیم و ساعت 16 به تنکابن رسیدیم و پس از صرف نهار در یک رستوران ساعت 17:30 به سمت چالوس به راه افتادیم. متاسفانه در شهرهای سر راه با ترافیک مواجه شده و از همه بدتر در اتوبان چالوس مرزن آباد ، قبل از مرزن آباد به شدت ترافیک بود و فقط حدود دو ساعت در این قسمت گرفتار ترافیک شدیم. بالاخره ساعت 1:30 صبح شنبه 6/7/92 به شادمان رسیدیم. در آخر لازم می دانم از کلیه اعضای گروه که در همه موارد بسیار خوب عمل کرده و کمک فراوانی نمودند تشکر کنم. اعضای شرکت کننده در برنامه عبارت بودند از :

- خانم لواسانی

- خانم خلیلی

- خانم دل جوان

- آقای ورودی

- آقای عظیمی

- آقای صبوری

- آقای باقری

- آقای وهابی

- آقای توکلی

- آقای اشکیانی

- آقای مهدیزاده

- آقای شهریاری

- آقای وحید ابراهیمی

 

تهیه گزارش: وحید ابراهیمی


روستای پراجان – لحظه سوار شدن وانت

 

لحظه حرکت از معدن

 

دروازه سنگی

 

 

صبح پنجشنبه – حرکت به سمت گردنه میش چال

 

کمی مانده به قله

 

 

بر روی قله گردونه کوه - نمای شمالی از روی قله گردونه کوه ( مناره ، ستاره ، خرسان ،قلل علم کوه ، شاخک ،...)

 

حرکت به سمت آبگرم سه هزار

 

آبگرم سه هزار

 

 


 


 

گزارش برنامه صعود به قله سماموس

 

 

به نام خدا

جهت رسیدن به قله سماموس به ارتفاع 3720 متر دو راه اصلی وجود دارد :

مسیر شماره 1-رودسر –کلاچای-بسمت چابکسر پسا5 کیلومتر دوراهی سیاهکل رود – جواهر دشت –قله

مسیر شماره 2 : رامسر – جواهر ده – قله.

 

ما مسیر زیبای اول را از سمت گیلان انتخاب کردیم. ازشهر ساحلی رودسر و 5 کیلومتر عبور ازشهر کلاچای نرسیده به چابکسر سمت راست به تابلوی سیاهکلرود برخورد میکنیم که مسیر را ادامه داده تا به سیاهکلرود میرسیم.

 

بعد از ظهر بعد از شنیدن نوای زیبای اذان ، آن چیزی که نگاههای مشتاقمان رو به خود جلب می کندخانه های روستایی خیاط محله و سجیدان در بالای سیاهکلرود می باشد. گلدانهای گل روی ایوان خانه بسیار دل انگیز وچشم نوازند. بعد از گذر اتوبوس از پلی باریک بر رود خانه سجیدان ، مقابل مسجد توقف نمودیم.بعد از ادای فریضه نماز و صرف نهار حدود ساعت 13:30 با ماشینهای قدیمی گاز 66 به سمت روستای جواهر دشت واقع در ارتفاع 2000متر حرکت نمودیم.

 

 

حدود 2 کیلومتر اول جاده ، آسفالت می باشد اما از انتهای جاده آسفالته تا جواهر دشت ،حدود 22 کیلومتر جاده خاکی پر فراز و نشیب و بسیار ناهموار وجود داره که از دل جنگل ها بکر و باشکوه و از کنار دره های عمیق می گذره.

 

با وجود تکان های شدید ماشین ، همون جا سر جاهامون بلند می شیم تا منظره های باشکوه و زیبای اطراف رو بهتر ببینیم. در اواسط راه قهوه خانه ای در کنار چشمه ای قرار دارد که محل خوبی برای توقف و استراحته . با افزایش ارتفاع، از پراکندگی درختها کاسته شده ، بصورتی که در نزدیکهای روستا ، اقلیم منطقه کاملا کوهستانی می شود. کم کم روستای زیبای جواهر دشت از دور پیدا می شود.بیشتر مسیر را مه غلیظی پوشیده بود و باران رحمت الهی در حال باریدن بود.

 

نوار زیبایی از مه ، فراز ده را پوشانده است.و تا مصافت کمی دید داریم. حدود چند صد خانه در ده وجود دارد. روستا فاقد برق و آب لوله کشی می باشد و آب روستا از چشمه های بالا دست تا مین می شود. اینجا، زمستانها کسی در روستا به خاطربسته بودن راه ها وبرف وسرمای شدید باقی نمی ماند. اما سکوت وسادگی روستا و بکر بودن فضای آن بسیار دلنشین و آرامش بخشه.

آن شب را در روستا به خوشی بیتوته کردیم و فردا صبح زود ساعت 5:20 دقیقه حرکت خودمان را از انتهای روستا ودر جهت جنوب شروع کردیم.به علت مه غلیظ و دید کم ناچار به گرفتن راهنمابی محلی شدیم. جاده ای خاکی در شیب زیر قله قابل مشاهده می باشد. این جاده متاسفانه از سوی جواهر ده تا خود قله کشیده شده است .راه خودمون رو از داخل دره به سمت جنوب ادامه می دهیم. حدود ساعت 8 صبح جهت صرف صبحانه در انتهای دره توقف داشتیم.و پس از ان به راهمان ادامه دادیم.

در هر قسمت از مسیر با توجه به پوشش علفهاو گلهای کوهی بوی خوشبو و متفاوتی به مشام می رسد.نوع خاصی از ارس خزنده وسطحی در این منطقه وجود دارد که برای اولین بار بود که می دیدم.

 

در انتهای دره ، یال پرشیبی رو به سمت خط الراس و قله پیش می گیریم .. در نزدیکهای قله برروی جاده خاکی قرار می گیریم و با گذشت حدود 6 ساعت راس ساعت 11:30 دقیقه به امامزاده روی قله می رسیم ویکی از مراسم خوب رو قله رو برگزار می کنیم. بدین صورت که حلقه ای تشکیل می دهیم و دستهای همدیگر را می گیریم و هرکدام دعایی در حد یک جمله می گوییم.و سرود ای ایران ... را به اتفاق میخوانیم.

 

 

خانواده ای با وانت مزدا قبل از ما از سمت جواهرده بالا آمده اند و به بالای قله و امامزاده رسیده بودند . و در جوار امامزاده مشغول خوردن نهار بودند.

سراسر دره های زیر قله تا دریا را ابر های سفیدی پوشانده است که منظره بسیار باشکوهی رو در پیش رویمان خلق کرده است. عکسهایی به یادگار می گیریم وخاطره این صعود خوب رو برای همیشه در ذهن و دلهایمان ثبت می کنیم.

4.5 ساعت زمان برگشت به درازا میکشد که قدری طولانی به نظر میرسد . در طول مسیر برگشت مجددا مه روستا را در بر میگیرد و به نظر میرسد گرفتن راهنما کار عاقلانهای بوده. تعدادی از دوستان در مسیر برگشت از قارچهای بزرگی که وجود داشت و روئیده بود بهره کافی بردند.

ساعت 5:40 دقیقه بعد از صرف نهار و ادای نماز مجددا با همان ماشینهای گاز به سمت سیاهکل رود و کلاچای بازگشتیم.

لازم میدانم در این برنامه از دوستانی که بنده را در اجرای خوب این برنامه یاری رساندند به طور خاص آقایان وحید ابراهیمی –محسن بدلی-حسن هاتفیان-رضا خیری –فرید کازرونی –علی باقرشاهی –حسین امیری و سایر دوستان تشکر نمایم.

به واقع جای بسیاری از همنودان علی الخصوص خواهران همنورد در این برنامه خالی بود که امیدوارم در برنامه های اتی حضور داشته باشند.

 

افراد شرکت کننده در این برنامه عبارتند از:

1-عباس باقری 2-محسن بدلی 3- حسن هاتفیان 4 –علی عبدلی 5 –محمد اکبری 6- حمید رضا شریعتی فرد 7-حمیدرضا علیمحمدی 8-سعید نورزاد 9-علی اکبر بختیاریان 10- امجد الدین اشکیانی 11-رضا جلالی 12- محمد پور امینی 13-فرید کازرونی 14-رضا خیری 15- فیض الله کمالی 16-جمشید حاج ابراهیمی 17-حسین ذریه امیری 18- حسن توکلی 19- علی اکبر شاهد 20-احمد نجفی آذر 21- منصور بهادر 22-علی رضا کمالی 23- اقبال علی حیدری 24- علی باقرشاهی 25-عباس نوروزی 26-اکبر ابراهیمی 27- ایرج شکیبایی 28- محمد رضا مظاهری 29- رحمت فدوی 30-مجید مقدم 31-سید عباس طبا طبایی 32- محمد ناظمی 33- عبدالله جعفری 34-سلمان شجاعی 35-حمزه محمدی

 


 

گزارش برنامه صعود به خط الراس دو برار

 

عنوان برنامه : پیمایش خط الراس دوبرار | ارتفاع :متناوب بین ۳۰۰۰ تا ۴۱۵۰ متر ازسطح آبهای آزاد.

قله های اصلی: پروانه، ماز، چنگیزچال، دوبرارغربی، دوبرار لاسم، سیاه کمر، سیاه چال، شاه نشین، سوزچال، انگمار ۱ و ۲، قره داغ ۱ و ۲.

نام منطقه : البرز مرکزی

نفرات شرکت کننده:خانمها:اکرم ترابی -زهرا خلیلی. آقایان:وحید ابراهیمی-عباس باقری –اکبر ابراهیمی –فرید کازرونی –حسن صالی-کامبیز نیک منش –علیرضا کمالی –محمد پور امینی –حمیدرضا علی محمدی .

 

موقعیت جغرافیایی :

کشیده گی دوبرار مانند بیشتر چین خوردگی های فلات ایران ناشی از برخورد قاره های اروپا و آسیا در دوران کرتاسه می باشد . که به شکل یک رشته کوه در جنوب استان مازندران (در دشت لار و پلور و در راستای غرب به جنوب شرق) از پل مرگ (مرغ) در جاده هراز تا چهل چشمه در جاده فیروزکوه پیش می رود و در دو سوی آن از شمال کوه دماوند، جاده هراز، آبادی های پلور، رینه لاسم و… در جنوب نیز به موازات خط الراس دوبرار، خط الراس و قله زرینه کوه و در میان این دو خط الراس دریاچه های تار و هویر، رودخانه تارود و دلیچای (رود دیوانه – زبان ترکی) آبادی های یهرلپشت (Lipasht Yahar)، مومج، دهنار و آبادی هویر قرار دارد. این رشته کوه به طور پیوسته در معرض بادهای غالب ایران (جنوب غربی به شمال شرقی) و بادهایی که از جانب فیروزکوه (جنوب شرقی به شمال غربی) می وزند قرار دارد تا جایی که بیشترین بارش ها بر روی این رشته کوه از برخورد ابرهایی است که توسط همین بادها حمل می شوند.

 

درباره ریشه نام گذاری ها در رشته کوه دوبرار :

۱ ) کوه ماز : به باوری نام مازندران برگرفته از کوه ماز است. ماز نامی است که پیش از ورود تازیان تا زمان ورود قبایل ترک به ایران (هم زمان با حکومت *مازیار برمازندران) به کار می رفته است. در سمت جنوب آبادی لاسم و در میانه رشته کوهی که امروز دوبرار نام دارد، قله های بلندی مانند انگمار، سیاه کمر، و قره داغ (کوه سیاه–زبان ترکی) دیده می شود، یکی از قله های بلند این رشته کوه هم قله ماز است. پس می توان گفت مازندران سرزمینی است که کوه ماز در آن جای دارد (ماز+اندر+آن). منوچهری دامغانی (قرن پنجم) واژه “ماز” را به همراه مازندران در یک چامه آورده است که گواهی روشن بر این باور است :

برآمد یکی ابر مازندران *** چو مار شکنجی و ماز اندر آن

*”فرهنگ دهخدا : مازیار نام حاکم مازندران بوده و این نام دلالت می کند که ماز نام کوه می باشد و مازیار به معنی ملک الجبال باشد چنانکه شهریار حاکم شهر را گویند و بازیار ، بازدار و قوشچی را نامند”

۲ ) دوبرار : کلمه برار در گویش مازنی (مازندرانی) و بیشتر گویش های فولکلوریک پارسی همسنگ برادر به کار می رود. شاید این گمانه ای دور از درستی نباشد که این نام گذاری با وجود دو کوه بلند در نزدیکی یکدیگر در الگو برداری از نام آرامگاه برادران “هادی و حارث” از امام زاده گان شیعیان که در شهرستان دماوند (روستای مشاء) و مربوط به سده ۶ و ۷ ه. ق ( سده‌های ابتدایی دوران‌های تاریخی پس از اسلام تا دوره ایلخانی) می باشند، انجام شده باشد.

 

 

حیات وحش:

این منطقه به دلیل موقعیت ویژۀ آن که از شمال به جنگل های مازندران و از جنوب به کوه های هم مرز کویر مشرف است، میزبان انواع مختلفی از جانوران است، از جمله جانوران شکارچی چهارپا : روباه، شغال، سگ و گرگ و گاهی وجود پلنگ ریز جثه و خرس نیز گزارش شده است. پستانداران گیاهخوار منطقه شامل: خرگوش، گراز و بز کوهی می باشد. از پرندگان شکارچی: عقاب طلایی، جغد و خفاش را می توان نام برد. دیگر پرندگان این منطقه تیهو، کبک، سینه سیاه، طوطی و دارکوب هستند. تقریبا ۵ نوع مار، انواع عقرب، بزمجه، انواع خانوادۀ موش ها و گورکن در این منطقه دیده می شوند. بیشتر گزنده های این محدوده سم مهلکی ندارند؛ حتی نیش خطرناک ترین خزنده ها نیز تا چند ساعت پس از گزش قابل درمان است.

پوشش گیاهی:

به دلیل تنوع بسیار چشمگیر مناطق کوهستانی از نظر ارتفاع، فشار هوا، باد، زاویه تابش، رطوبت، نوع خاک بستر و … گوناگونی گیاهان به چشم می خورد تا جایی که گاه با چند ده متر صعود وضعیت پوشش گیاهی و گونه ها به کلی تغییر می کند. (خصوصاً رشته کوه البرز به عنوان یکی از غنی ترین بانک ژن جهانی) اما از کوهپایه ها تا نزدیک به ارتفاع ۴۰۰۰ متر گیاهان وجود دارند و این گونه ها بیشتر به چشم می خورند: سوسن وحشی، علف هفت بند، زرشک، نسترن، قیاق، شقایق، علف قناری، پوآ، کوما، علف پیازی، جو وحشی، چچم، یولافو و بسیار گونه های دارویی و خوراکی شامل ملیس، بومادران، گل گاوزبان، گل بنفشه، بابونه، ترشک، شنگ، والک، کنگر، آویشن، گون، سیرک، نعنا، پونه، گزنه، کاسنی، یونجه وحشی، خنضل (هندوانه ابوجهل) و … کم و بیش روئیده اند .

منابع آب:

از آنجا که ویژگی صعودهای خط الراسی پیمایش بالاترین نقاط کوه های به هم پیوسته در یک رشته کوه است، لذا در مسیر پیمایش این رشته کوه، تهیه آب به رودخانه کوچک ابتدای مسیر (پل مرگ) و پس از آن تنها برفچال های باقی مانده در دهلیزها (عموماً جبهه شمالی و کمتر آفتابگیر) محدود می شود. اما در کوهپایه ها، رودخانه های دائم و فصلی ناشی از ذوب همین برفچالها به وفور یافت میشود. که مهمترین آنها در جنوب خط الراس عبارتند از تارود (از سرریز دریاچه تار به سمت روستای مشاء) رود سوزچال (از قله سوزچال به سمت دریاچه تار) و رود دهنار (که از برفچالهای قره داغ به سمت آبادی دهنار جاری و به رود دلیچای می ریزد). در سمت شمال خط الراس نیز چشمه انگمار و رودهایی از پائین دست قلل دوبرار، انگمار و … جاری شده و تا دره هراز پیش می روند.

 


آرشیو برنامه های اجرا شده

برنامهای اجرا شده در سال 92

 


 

بسمه تعالی

 

گزارش برنامه صعود به قله 4110 متری قالی کوه شهرستان الیگودرز

 

مقدمه:

 

قالی کوه یا غالیه کوه یکی از مرتقع ترین قلل رشته کوه زاگرس در منطقه لرستان شهرستان الیگودرز بین قلل رشته کوهای اشترانکوه و زرد کوه بختیاری واقع شده است.به علت بادهای شدیدی که در ارتفاعات بالا و روی قله میوزد در گویش محلی بنامهای باد باد و بکک نامیده میشود.این قله در جنوب شرقی الیگودرز واقع شده که مسیر عمومی صعود به قله از طریق جاده الیگودرز به روستای شول آباد از سر گردنه گل وادوش به سمت چپ میباشد.ویا با پشت سر گذاشتن گردنه گل وادوش از طریق گردنه پا مزارع به طرف چپ و مسیر چال ریوا و از آنجا به چال خرسان که معمولا" محل شب مانی میباشد وارد دره پل شده و میتوان از جبهه جنوبی به قله صعود نمود.لازم به ذکر است صعود به قله از این مسیر بدلیل کوله کشی وحمل چادر میبایست دو روزه انجام گیرد.

 

گزارش صعود یکروزه به قله قالی کوه از مسیر روستای شاه آباد:

چهار شنبه 29/3/92 :

 

به علت صادر نشدن مجوز برنامه سه روزه صعود به قله و بازدید از در یاچه گهر از طرف اداره تربیت بدنی پس از مشاوره و توافق کمیته فنی قرا ر بر این شد با هزینه شخصی برنامه را یک و نیم روزه اجرا گردد. در هیمن رابطه با هماهنگی که بادوستانمان در الیگودرز آقایان موسوی و غلامی از گروه کوهنوردی هشتاد الیگودرز انجام دادیم به پیشنهاد این عزیزان تصمیم گرفته شد که صعود به قله را یکروزه و فشرده انجام دهیم.پس از فراهم شدن مقدمات کار و اجاره یک دستگاه مینی بوس

وهماهنگی با آقای سلیمانی نسبت به تردد وسایل نقلیه همکاران به پارکینگ شادمان در ساعت 22:30 در مقابل درب پارکینگ شادمان حضور بهم رساندیم که متاسفانه به دستور شخص آقای جان بزرگی از ورود ماشینهای همکاران ممانعت بعمل آمد .پس از یکساعتی رایزنی و صحبت با مسئولین رده بالای حراست آقای رجبی نیز نتیجه نگرفتیم.و در نهایت بی حرمتی و توهینی که به جامعه ورزش کوهنووردی و نفرات حاضر گردید با محبت و تد بیر آقای ابراهیمی موتورها و اتومبیل های همکاران به منزل ایشان منتقل گردید که جای تقدیرو تشکردارد.بالاخره با یکساعت و نیم تاخیردرحدود 12شب حرکتمان را آغاز مینماییم با گذشتن از مسیر اتوبان ساوه – سلفچگان – دو راهی دلیجان –نیم ور – محلات وخمین در ساعت 6:30 صبح

روز پنج شنبه 30/3/92 واردالیگودرز میشویم بلا فاصله با دونفرازکوهنوردان گروه هشتاد اقای غلامی و هاشمی با یکد ستگاه مینی بوس بنز به رانندگی آقای دهقان در ساعت 6:45 از طریق جاده الیگودرز –داران شروع به حرکت میکنیم.پس طی چند کیلومتری به یک سه راهی می رسیم که تابلو جاده در یاچه گهر در پیش روی ماست به سمت راست تغییر مسیر میدهیم که سد رود بار-دم نیز در مسیرمان میباشد.با گذشتن از روستاهای جوشان – زمزم- برم- کاظم آباد در نهایت در ساعت 8:30 به روستای شاه آباد در ارتفاع 2130 متری میرسیم در ادامه مسیر به محلی به نام چشمه گره میرسیم که با صرف جرعه ای آب از این چشمه و پرکردن ظرفهای آب ادامه مسیر میدهیم ودر ساعت 9:15 به محل سیاه چادرهای عشایردر ارتفاع 2780 متری در منطقه زر آب میرسیم پس از پیاده شدن از مینی بوس و آماده شدن همنوردان در ساعت 9:30 با بدنی خسته و کوفته و بی خوابی کشید نهای شب قبل حرکتمان را شروع میکنیم در ابتدای مسیر از یک شیب بسیار تند عبور میکنیم که بعداز نیم ساعتی یکی از همکاران به علت خستگی و بی خوابی شب قبل نتوانست ادامه دهد که با راهنمایی و صلاحدید گروه سرپرستی به پایین هدایت گردید .ما براهمان ادامه میدهیم حرکتمان بسیار کند انجام میگرفت که با سر قدمی خوب آقای ابراهیمی و راهنمایی آقای غلامی در پیشاپیش و در انتهای گروه آقای کازرونی ادامه مسیر میدهیم.با دادن استراحتهای بموقع و صرف آب و تنقلات انرژی لازم را بدست میاوریم و آرام آرام حرکت گروه به یک ریتم خاص و هماهنگ

تبدیل میشود.با گذشتن از چند شیب تند با عبور از دره شتک در ارتفاع 3150متری نمای قله دال و آبخوره نمایان میشود.درساعت 11:30 وارد دره آبخوره میشویم با گذشتن از این دره مجدداارتفاع میگیریم .در ساعت 13:30 در ارتفاع 3600 متری قبل از قله آبخوره چهار نفر دیگر از حرکت بازمی مانند که پس ازهماهنگی با آقای ابراهیمی در مکانی مطمئن و امن میمانند و قرار شد که منتظر ما باشند تا پس از صعود بقیه نفرات به قله باتفاق یکدیگر به پایین برگردیم.در ساعت 14 درمنطقه زر آب پای قله آبخوره در ارتفاع 3680 متری به استراحت می پردازیم با خوردن مقداری غذا و آب و نوشیدنهای دیگر جان تازه ای میگیریم .ودر ساعت 14:20 از سمت راست قله که هنوز هم در معرض دید ما نبود با گذشتن از چند برف چال بصورت تراورس بر روی

یال جنوب غربی به سمت قله ادامه مسیرمیدهیم و هر چه میرویم و شرایط سختر میشود اراده و شوق رسیدن به قله در ما دو چندان میشود در هر صورت در ساعت 16 با 12 نفر بسلامت و با غرور و سر بلندی بر فراز قله قدم مینهیم و اشک شوق بر دیدگانمان جاری میشود و یکدیگر را در آغوش میگیریم و سجده شکر بجا می آوریم و از بالای قله به تماشای قلل کازانستان و قله دال از رشته کوه قالی کوه و قلل کول جنو –سمبوران و گل گل از رشته کوهای اشترانکوه ودر شمال کوهای کی 9 و شاهان کوه می نشینیم .با چند عکس یادگاری و قدری استراحت در ساعت 16:20 حرکت به سمت پایین از مسیر دره و برف چالها را آغاز میکنیم پس از چند باری استراحت در ساعت 20:45 به محل سیاه چادرهای عشایر میرسیم که این عشایر مهربان با دوغ پذیرای بدنهای خسته مان میشوند.در ساعت 21:15 دقیقه تا صعودی دیگر با این منطقه بدرود میگوییم و ساعت 23 به شهر

الیگودرز میرسیم با خداحافظی از دوستانمان آقایان غلامی و هاشمی و استراحتی یکساعته و خوردن شام در ساعت 12:45 از مسیرشهر ازنا و اراک به سمت تهران حرکت میکنیم.ساعت 6:30 صبح روز جمعه به تهران میرسیم وخدا را شکر میکنیم که توانستیم صعودی دیگر را با موفقیت بپایان میرسانیم. در پایان از همه همنوردان گروه کمال تشکر و قدر دانی را داریم.همچنین از آقایان غلامی و هاشمی که یار و یاور ما بودند.نکته قابل ذکر در مورد اجرای یکروزه این مسیر این میباشد که بهتر است شب را کنار چادرهای عشایردر منطقه زر آّب بعد از روستای شاه آباد به استراحت بپردازیم و صبح زود به سمت قله حرکت نماییم.

تشکر ویزه داریم.از همنوردان گروه هشتاد الیگودرز و هیئت کوهنوردی مخابرات الیگودرزآقای زارعی نیز ممنون و متشکر هستیم.

اسامی شرکت کننده در برنامه:

 

همنوردان گروه کوهنوردی هشتاد الیگودرزآقایان1- غلامی2- هاشمی

 

همنوردان گروه کوهنوردی شرکت مخابرات استان تهران:

آقایان:

1-حسن توکلی2- عباس باقری3- اکبر ابراهیمی 4- اقبا لعلی حیدری 5- منصور بهادر 6- مجید مقدم 7- فیض الله کمالی

 

8-وحید ابراهیمی 9-احمد نجفی آذر10- محمد پور امینی 11- فرید کازرونی 12-محمد شاملو 13-علی شاه محمدی

 

14-علی عبدلی 15 – سعید نورزاد.

 

سرپرستان برنامه :1- احمد نجفی آذر 2- علی عبدلی

با تشکر:

 

گروه کوهنوردی شرکت مخابرات استان تهران

 



 

 

بسمه تعالی

«گزارش برنامه صعو د به قلّه فنی پلوار -4233 متر (ماهان کرمان )

مقدمه : پلواریاپل وار به معنای آنست که پلی است میان کویر لوت و کرمان که کویرلوت و شهداد را از کرمان جدا
می سازد و سومین قله دشوار و فنی کشور بعداز دندان اژدها 4400 متر واقع در رشته کوههای تخت سلیمان و جوپار یا سه شاخ بزرگ به ارتفاع 4135 متر
قله پلوار می باشد.

گزارش برنامه : طبق برنامه تنظیمی مورخ 12خرداد ماه 92با یک دستگاه اتوبوس اسکانیا ساعت 30/10 شب به اتفاق 18 نفر کوهنورد محل ورزش شادمان را ترک نموده و بعداز گذشتن از شهرهای قم –کاشان – اردستان –نائین – اردکان –یزد – انار – رفسنجان در ساعت 12 به استان کرمان رسیدیم بعداز خرید سوغات وادای نماز و صرف غذا – ساعت 3 بعداز ظهر با جناب آقای ناصر اجله مجّرب ترین راهنمای کوههای کرمان ملاقات کرده و به حرکت ادامه داده و بعداز30
کیلومتربه شهرستان ماهان رسیدیم از این محل به بعد به علت جاده خاکی اتوبوس متوقف گردید و با دودستگاه نیسان وانت 20کیلومتر در جاده خاکی نامناسب ورملی - حرکت کرده تا به بیدستان اول رسیدیم . از اینجا به بعد کوله ها را بردوش گرفته تا بعداز نیم ساعت راهپیمایی به بیدستان اصلی دوم و پای کار وارد شدیم – در وسط بیدستان که محل شب مانی بود و ارتفاعی بالغ بر 2851 متر و آب گوارائی از آن می گذشت کمپینگ را بنا کرده و بعداز ادای نماز و صرف شام به خواب عمیق فرو رفتیم – صبح هنگام ساعت 45/5 بامداد استارت حرکت زده شد زین اسبی اول با شیب تقریبی 35 درجه را ادامه مسیرداده تا بعداز1 ساعت کوهپیمایی در پاکوب خاکی به بالای شیب رسیدیم – اینجا محل اتراق و صرف صبحانه بود و تابلوی یادبود چهار پرستوی مهاجر که در زمستان سالهای گذشته براثرهایپوترمی جان خود را از دست داده بودند مشاهده شد. بعداز صرف صبحانه مسیر فنی قله دشوار پلوار شروع گردید . توضیح اینکه قله پلوار از 100% مسیر – 65% آن صخره ای می باشد. زین اسبی نفس گیر دوم که سخت ترین قسمت مسیربود با شیب تقریبی 70درجه که تماماً از دیواره و صخره و سنگلاخ وریزشی بود در جلوی رویمان قرارداشت با دور زدن دیواره و تراورس به سمت راست رو به بالا حرکت نموده در این مکان سنگها مداوم از بالا از زیر پای کوهنوردان به پائین پرتاب می شد علاوه برپرتاب سنگ دهلیز 500 متری مخوف زیرپای افراد قرارداشت که براثر سر خوردگی احتمالی جان آنان را تهدید
می کرد. این شیب تند وجان فرسا را نیز طی کرده تا به تیغه های سوزنی خط الراس بالای زین اسبی دوم رسیدیم در این محل کار دشوارتر می شد زیرا که در دو طرف تیغه ها پرتگاههای عمیقی وجود داشت – انرژی صبحانه افراد تخلیه گردیده بود .آرام آرام به سمت جنوب از روی سوزنی حرکت نموده – کوچکترین غفلت و بی احتیاطی منجر به عدم تعادل می شد و باعث سقوط کوهنوردان از روی تیغه ها به دره های جناحین چپ و راست می گردید- بعداز افت وخیزهای فراوان به پای زین اسبی سوم به ارتفاع 3850 متری رسیدیم . دراین محل به صلاحدید کمیته فنی از
حرکت 3 نفر از کوهنوردان جلوگیری بعمل آمد و مابقی تیم – به تعداد 15 نفر در قالب تیم حمله از زین اسبی صخره ای و شنی سوم با شیب تقریبی 65 درجه بالا رفته –این شیب خسته کننده نیز طی گردید در بالا دست قله ستبر پلوار در طرف چپ چنان دژی تسخیر ناپذیر در جلوی رویمان خود نمائی می کرد به طرف جنوب در بالای قیف که تاگردنه اصلی زیر قله کشیده می شدبه موازات برفچال زیر پایمان حرکت را ادامه داده تا به گردنه اصلی زیر قله به ارتفاع تقریبی 4100 متر رسیدیم – بعداز لختی استراحت و نوشیدن مایعات و تنقلات بر روی یال اصلی قله سوار گردیده تا حمله نهائی صورت پذیرد روبه بالا با حرکت اسلالن یا زیگزاگهای بزرگ با سرقدم زیبای جناب آقای ابراهیمی در ساعت 45/11 صبح بعداز 6 ساعت جدال با صخره و دست به سنگ با تیغه ها و سوزنی ها پا برروی قله 4233 متری پلوارنهادیم و سجده شکر به جاآوردیم مناظر اطراف دیدنی اما غبار آلود بود در سمت غرب قله سرکش وبد فرم جوپار به ارتفاع 4135متر که در ادامه خط الراس به قله 4050متر بلوچی ختم می شد. دیده شد در سمت شمال شرقی قله دو سر جفتان به ارتفاع 3900 و 3950 متر مشاهده گردید – بعداز گرفتن عکس واستراحت وتجدید قوا به سمت پائین سرازیر گشته و در پای زین اسبی سوم که محل کشته شدن چهارنفر بود در اتفاع 3850 متری به دیگر دوستان ملحق گشته و به راه ادامه داده وسوزنی و تیغه ها را با احتیاط هر چه تمامتر پشت سر گذاشتیم به علت تخلیه کامل انرژی کوهنوردان و براساس عملکرد C.P.S سرعت فرود افراد در بعضی از مکانها در ساعت پائین تر از 300متر بود. در نهایت بعداز 6 کوهپیمائی سخت هنگام فرود جمعاً 12 ساعت رفت و بالعکس به محل بیدستان اصلی و پای کاررسیدیم و بعداز نیم ساعت به بیدستان اول محل سوار شدن وانت نیسان ها رسیدیم بعداز سوار شدن بر نیسان ساعت 8شب به شهرستان ماهان رسیده و بعد به شهر کرمان وارد شودیم و بعداز ادای نماز وصرف شام درساعت 30/10 کرمان را ترک کرده و ساعت 1 بعداز ظهر روز 15خرداد 92 با یاری خداوند منان برنامه دشوار پلوار بدون خطر سقوط و حادثه به خیر وخوشی پایان یافت .

افراد شرکت کننده در این برنامه .

آقایان : خانمها:

1-عبدلی 9- اکبر ابراهیمی 1-خانم خلیلی

2-شریعتی 10- علی محمدی 2- خانم لواسانی

3- بختیاریان 11-پور امینی

4- اکبری 12- توکلی

5- باقری 13- طباطبائی

6- بهادر 14- باقر شاهی

7- کازرونی 15- خیری

8- وحیدابراهیمی

 

سرپرست برنامه و تنظیم گزارش : صالحی 15/3/92

 

02-18-3-92ص

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

گزارش برنامه صعود به قله ارفع کوه ،جنگل پیمایی منطقه سواد کوه و بازدید از آبشار زیبای گزو

 

اهداف برنامه
بازدید از طبیعت روستای ورسک و آثار تاریخی پل ورسک – جنگل پیمایی وآشنایی با منطقه سواد کوه _بازدید از آبشار زیبای گزو و صعود به قله ارفع کوه

 

نوع برنامه

 

نیمه سنگین دو روزه

 

چگونگی مسیر نوع آن

 

ارتفاع قله 2735 متر و مسير تا قله و بعد از آن شرقی- غربی است. يعنی ما در بازه غرب و جنوب به سمت شرق و شمال می رويم

 

نام سرپرستان

علی باقرشاهی – وحید ابراهیمی

تاریخ اجرا

 

تاریخ شروع 5 صبح روز پنجشنبه 5اردیبهشت1392(25 آوریل 2013-14 جمادی الثانی 1434) و تاریخ پایان برنامه ساعت 22 جمعه 6اردیبهشت 1392(26 آوریل 2013-15 جمادی الثانی 1434)

محل اجرا : استان مازندران منطقه سواد کوه

 

مناطق عبوری از مبدا تا مقصد

 

تهران به رودهن و سه راه دماوند و آبادی های جابان و سیدان و نمرود و شهرستان فیروزکوه در فاصله 140 کیلومتری و ادامه راه بعد از 30 کیلومتر دیگر با گذر از تونل های گردنه گدوک به پل سفید و سپس به شهر زیراب و به روستای جمشید آباد پس از 8کیلومتر جاده پر پیچ و خم خاکی و 5/1 ساعت جنگل پیمایی به امامزاده گزو و در مسیر بازگشت در جاده فیروزکوه به روستای ارفه ده و پس از صعود بازگشت به تهران از همان مسیر رفت .

 

بهترین فصل صعودبه قله ارفع کوه

در تمام فصول و بهار بهترين فصل است

افراد شرکت کتتده

27نفراز آقایان : حسن هاتفیان ، ساسان مهدیزاده، ناصر عبدی، محمود غلامی، علی شاه محمدی، سلمان شجاعی ارانی، اکبر ابراهیمی، عباس نوروزی، سید علی ابراهیمی شفیق، احمد ظفر فتح الهی، محمد پور امینی، رضا خیری، محمد ناظمی، علی باقری، علیرضا کمالی، امجدالدین اشکیانی، عباس باقری، بهروز عسگری، محمد شکری، علی باقرشاهی، حافظ وهابی، وحید ابراهیمی، عبداله جعفری، علی اکبر غلامی، ایمان مرحمتی، جمشید خیام زاده و عبدا... حکمت

8 نفراز خانم ها : خلیلی، ترابی، غیاث الدین، کوهی، لواسانی، دلجوان، مختاری و شهبازی

 

موقعيت جغرافيائي

استان مازندران - واقع در البرز مرکزی - منطقه سوادکوه - شهر زیرآب رستای جمشید آباد جنگل آبشار گزو

 

منطقه سوادکوه - روستای ارفع ده .

 

مختصات جغرافیایی

 

N 36 09 09 ,E 52 51 38 و مختصات آبشار گزو N 35 59 57 ,E 52 59 29 مختصات قله ارفع کوه

 

نحوه دسترسی

تا شهر زیرآب از طریق اتوبوس جاده فیروز کوه و قطار راه آهن تهران شمال

 

 

ثبت ارتفاع و فاصله پیموده شده در هر دو برنامه توسط آقای غلامی

 

 

جنگل کاشی آباد (جمشید آباد)

این محوطه در انتهای روستای جمشید آباد، ۱ کیلومتری غرب جاده زیرآب به شیرگاه و ۶ کیلومتری شمال غرب شهر زیرآب واقع شده و برخورداری از یک دره زیبای جنگلی، قرار گرفتن در مجاورت یک آبادی، عبور جاده و راه آهن سراسری از کنار آن، جریان رودخانه بزرگ تلار در وسط این منطقه از ویژگیهای شاخص و بارز آن به شمار می‌رود

وجه تسميه ارفع کوه

نام قله ارپده يا آرپاده يا آرپا بوده است. آر به معنای بلند و پا به معنای حکومت. پ به معنای کنار يا پهلو. بعد از حمله اعراب به ايران چون در الفبای عربی پ نداريم نام کوه به ارفع برگشته است. امامزاده ای که در روستای ارفع ده است از نوادگان امام زين العابدين می باشد

ارفه ده، کيلومتر 70 قائمشهر، 7 کيلومتر جاده خاکی شما را به روستای ارفه ده می رساند. ارتفاع ارفه ده 1500 متر می باشد. اين جاده خاکی بعد از رستوران چاپارخانه 10 متر جلوتر، از جاده خاکی جدا می شود.

 

قله های اين منطقه فیروز کوه

1- نرو، 3600 متر فرم آلپی دارد و نزديک قله صخره ای است.جبهه شمالی آن از سليمان دره صعود می شود.

2- قدمگاه، 3650 متر از گردنه گدوک صعود می شود.

3- خطير کوه می باشد

. ارفه کوه در دسترسترين قله اين منطقه است. 3 جبهه صعود دارد:

1-غربی از ارفه ده صعود می شود و کوتاهترين مسير است.

2-شمالی از دوآب صعود می شود و طولانی ترين مسير است.

3-جنوبی از ويسه سر صعود می شود و مسيرش 1 ساعت از غربی طولانی تر است.

ما جبهه غربی را صعود می کنيم و از جبهه شمالی فرود می آييم

 

بافت گياهی و حيوانی ارفع کوه :

نوع مسير به صورت پاكوب جنگلی بوده و منطقه دارای خرس ، خوك و گرگ می باشد. پوشش گياهی شامل گلابی وحشی (همرو) ،‌ازگيل وحشی، آلوچه وحشی، خرمالوی وحشی، وليك قرمز و سياه، زرشك، توت فرنگی وحشی و تمشك اين منطقه به لحاظ قرار گرفتن در ارتفاعی خاص همواره در پوششی از مه قرار دارد. بهترين فصل صعود بهار و پاييز می باشد و چشمه ای بنام میچکا یا میشکا در نزدیکی خط الراس در مسیر غربی قرار دارد.

 

بافت گياهی جنگل سواد کوه

دارای جنگلی متراکم و متنوع با درختهائی نظیر راش، افرا، توسکا، ملج و نوع کمیاب درخت سردار یا سرخدار می‌باشدکه بر جذابيت های جنگلی اين منطقه افزوده است. در ميان اين نوع از جنگل نيز دره های زيبا و در جبهه ای از آن چشمه سارهای متعدد خودنمايی می كنند.وجود درخت‌ها و درختچه‌های منحصر بفردی مانند سف، تل، تلکا، زرشک، الاش و لازه بهمراه گیاهان میوه دار وحشی مثل ازگل، ولیک، زال زالک، گالش انگور، سولس و ته دونه، بر جذابیت نواحی جنگلی سوادکوه افزوده‌است

 

محل های مناسب جهت اقامت و شب مانی:

-در امامزاده گزو حدود 15 اتاق وجود دارد

- در امامزاده ابتدای روستا ارفع ده که آب آشاميدنی و دو اتاق دارد. اتاق اولی جای 15 نفر و دومی که ضريح هم در آن هست 8 نفر

- پایگاه حلال احمر در صورت هماهنگی و موافقت دو سوئیت بزرگ و دو اطاق خواب

-در مرتع واقع در زير قله که نزديک چشمه هم هست می توان چادر زد.

- در جان پناه قله ظرفیت 12 نفر رادارد

– در امامزاده گزو و روستای ارفه ده امکانات خرید وجود ندارد

 

برخی از ارتفاعات و قله‌های معروف منطقه سواد کوه عبارتند از:

 

  • ارتفاعات شورکچال.
  • قله امامزاده حسن در ۵۰ کیلومتری شمال غرب شهر پل سفید در مجاورت منطقه آلاشت.
  • کوه چرات در ۵۰ کیلومتری جنوب غرب شهر پل سفید در داخل منطقه آلاشت.
  • قله اتابک در دهستان راستوپی با ۳۲۷۱ متر ارتفاع.
  • ارتفاعات ۳۵۰۰ متری دهستان ولوپی جنوب غرب شهر پل سفید.
  • ارتفاعات شاراق.
  • ارتفاعات وسو با ۲۸۶۵ متر ارتفاع در منطقه لفور، شمال غرب شهر پل سفید.
  • قله خرونرو در ۲۴ کیلومتری انارم کوه استخر با ۳۶۰۲ متر ارتفاع.
  • کوه قدمگاه در ۴۲ کیلومتری جنوب شرق شهر پل سفید در منطقه خطیر کوه با ۳۶۵۱ متر ارتفاع.
  • ارتفاعات گدوک شاه.
  • قله سنگو در ۳۵ کیلومتری جنوب شهر پل سفید در منطقه ورسک.
  • قله ارفع کوه در ۳۰ کیلومتری شهر پل سفید در منطقه ارفع ده.
  • ارتفاعات پیاز مرک.
  • قله امامزاده عباسعلی در ۳۵ کیلومتری شهر پل سفید در منطقه ملرد.
  • ارتفاعات شلفین.
  • کوههای جالم.

 

آبشارها

آبشار شورآب در ۳۵ کیلومتری جنوب شهر پل سفید قرار دارد و آب آن در اراضی پائین دست روستای شوراب و از داخل تونل راه آهن از دل زمین فوران نموده و بوسیله یک کانال به خارج از تونل هدایت نشده و در مدخل تونل مذکور به پائین می‌ریزد. آب این چشمه و آبشار بخاطر گذر از لایه‌های گوگردی زیر زمین قابل استفاده نبوده و بهمین دلیل شوراب نام دارد. بدین وجود املاح فراوان مجرا و محل ریزش این آبشار بشکل بسیار زیبائی به رنگ قرمز در آمده‌است. بنابر گفته سالخوردان در زمان جنگ جهانی دوم، روس‌ها از این آب و گل ولای آن برای مصارف پزشکی بهره برداری می‌کردند.

آبشار دراسله تنگه : در ۴۰ کیلومتری جنوب غربی شهر زیرآب، در دهستان ولوپی و ۲ کیلومتری جنوب روستای ییلاقی دراسله واقع شده‌است. منطقه ییلاقی دراسله دارای آب و هوای بسیار مطبوعی است. این آبشار زیبا با آب فراوان، گوارا و سرد در طول مسیر نیز بدلیل شیب تند زمین آبشارهای کوچک و بزرگ فراوانی را پدید آورده‌است. آبشار دیگری نیز در ۱ کیلومتری غرب آن، در انتهای یک دره قرار دارد.

آبشار های روستای لاجیم: در این روستا چندین آبشار نظیر آبشار دلاجیم و آبشار زمور ، آبشار لیزا و... وجود داردکه از ارتفاع زیادی به پایین سرازیر میشوند.و طیبعت زیبا و دل انگیزی را به وجود آورده اند.

آبشار چلاک : با ارتفاع زیاد به شکلی به پائین می‌ریزد که همواره بدلیل برخورد آب با سنگهای محل ریزش، در اطراف ابر بسیار زیبائی از قطرات ریز آب ایجاد می‌شود. این آبشار در ۵۰ کیلومتری غرب شهرستان شیرگاه، در منتهی الیه غربی دهستان لفور، در اراضی جنگلی بالادست روستاهای ریکو و غوزک واقع شده‌است.

آبشار گلناب دره : در ۴ کیلومتری شرق آبشار دراسله در روستائی به همین نام وجود دارد.

آبشار شش رودبار : در مجاورت روستای شش رودبار در شمال روستای دراسله واقع شده‌است.

آبشار گرو : در ۲۵ کیلومتری شهر زیرآب در میان اراضی زیبای جنگلی و مجاورت امامزاده سه بزرگوار واقع شده‌است.

آبشار میان کلا : در ۶ کیلومتری جنوب شهر شیرگاه و ۱۴ کیلومتری شمال شهر زیرآب در کنار جاده اصلی تهران به شمال قرار دارد و بهمین دلیل همواره مورد استفاده مسافران و گردشگران می‌باشد. در صورت احداث امکانات پذیرائی و اقامتی ارزان قییمت بهمراه سرویس‌های بهداشتی به یکی از تفرجگاههای مهم شهرستان سوادکوه بدل خواهد گردید.

آبشار چرات : در ۲۰ کیلومتری روستای چرات در دهستان ولوپی و غرب شهر پل سفید واقع گردیده و علیرغم ارتفاع کم محل ریزش آب، بدلیل کوهستانی بودن منطقه و مناظر چشمه‌های اطراف آن از دیدنیهای طبیعی شهرستان سوادکوه به شمار می‌رود.

آبشار سله بن یا تونل سی : در ۳۰کیلومتری جنوب شهر پل سفید و در جانب غرب جاده اصلی تهران به شمال قرار دارد. منظره این آبشار بهمراه چشم انداز تلفیقی کوهستانی و جنگلی، همواره طبیعت گردان بیشماری را بخود جذب می‌نماید.

 

شرح اجرای برنامه :

با اعلام قرار قبلی حضور همنوردان ساعت4:30 در محل مجموعه ورشی شهید یگانه (شادمان) تعیین گردیده بود تا بعد از انجام فریضه نماز صبح وجابجایی وسایل در مینی بوس هایی که از قبل تدارک دیده شده بود ساعت 5 صبح حرکت کنیم که به علت تاخیر مینی بوس ها ساعت 5:30 حرکت نمودیدم مینی بوس ها جهت دریافت صورتحساب به ترمینال شرق رفتند تا از آنجا حرکت کنیم محل توقف ایستگاه ورسک تعیین شده بود پس از حرکت و تهیه نان وپنیر بعلت تاخیرهای پیش آمده از دوستان خواستیم صبحانه در حال حرکت میل کنند با سه دستگاه مینی بوس از طریق جاده اصلی تهران به رودهن و سه راه دماوند و آبادی های جابان و سیدان و نمرود و شهرستان فیروزکوه در فاصله 140 کیلومتری و ادامه راه بعد از 30 کیلومتر دیگر با گذر از تونل های گردنه گدوک در ساعت 0 9:3 به روستای ورسک رسیدیم . هوا به علت بارش های روزهای گذ شته کمی سرد بود و منطقه گدوک و فیزور کوه پوشیده از برف بود بازدید از ایستگاه ورسک و مقبره والتر ایگنر طراح اتریشی پل ورسک که گفته می شود این پل به نام دخترش نام گذاری شده را نظاره گر بودیم سپس به زیر پل رفتیم و از آنجا ارتفاع 110 متری پل که یک سازه بتونی در نوع خود بی نظیر بود را مشاهده کردید و ساعت 10:30به سمت شهرزیرآب حرکت کردیم ساعت 11:30 راهنمای مسیر آقای داداشی را سوار نموده و پس از تهیه آب و خرید های دیگر دوستان ساعت 12 به سمت جمشید آباد ادامه مسیر دادیم از جمشید آباد حد ود 8 کیلومتر تا محل حرکت در جنگل بود که در بین راه اعتراض راننده مینی بوس ها بلند شد که متقاعدشان کردیدم و به راه ادامه دادیم مسیر نسبت به گذشته خیلی بهتر بود ولی باز هم شیب های زیاد مسیر خاکی وپر پیچ وخم راننده را خسته می کند البته هوا بسیار عالی بود و طبق پیش بینی کمی بارانی اعلام شده بود ساعت 12:30 از مینی بوس پیاده شده وپس از برداشتن وسایل ساعت 12:45 حرکت در جنگل را شروع کردیم مسیر پاکوب جنگلی با شیب کم ادامه داشت ولی به علت بارندگی چند روز گذشته گلی بود که کمی دشوار بود پس از 1 ساعت به رودخانه ای رسیدیم که با حمایت راهنما از آن نیز عبور کرده و ساعت 14:15 وارد امامزاده شدیم که در دل جنگل منطقه نسبتا وسیعی می باشد و تعدادی خانواده با وسیله نیسان و پیکان به آنجا آمده بودند در امازاده اتاق های زیادی وجود دارد که به زائران و یا طبیعت گردان اجاره میدهند ووسایلی چون کتری و گاز پیک نیکی و آشپزی نیز موجود می باشد بلا فاصله 3 گاز پیک نیک، و کتری را تحویل گرفته و چای را آماده نموده و یک ساعت جهت نماز و ناها ر تعیین کردیم و ساعت 15:30 به سمت آبشار حرکت کردیم کمتر ازنیمی از مسیر آبشار در همان راه رفت بود تا آبشارحدودا نیم ساعت راه بود یک نوع درخت کمیاب سردار یا سرخدار بزرگ و تنومند در بین راه علامت مشخصه ورود به آبشار میباشد به آبشار رسیدیم فوق العاده زیبا بود با حجم آب بسار فراوان که از ارتفاع 53 متری به درون استخری که در پایین ایجاد کرده بود می ریخت شدت فرود به حدی بود که آن منطقه اشباع شده از قطرات آب بود که به همراه باد لباسهایمان را خیس کرد امکان شنا کردن نبود به جهت شدت و حجم آب ، خدا را شاکریم که نظاره گر یکی از شگفتی های طبیعت ایران آبشار گزو بودیم برای بچه های تهران از آن همه دود دم این منظزه بیاد ماندنی بی اختیار همه را به وجد آورده بود ، که با فریادهای پر نشاط و دریافت انرژی از طبیعت آن مکان زیبا را در ساعت 16:30 ترک کرده و به مسیر بازگشت ادامه دادیم آن همه مناظر زیبا با صدای پرندگان گوناگون انسان را به وجد می آورد .ساعت 18 به مینی بوسها رسیدیم و پس از شستن کفش ها و گل ها از لباسها سوار وسیله شدیم و ساعت 18:20 به را افتادیم ساعت 19 به رستوران سپه سرا رفته و سفارش غذا برای ساعت 20:30 را دادیم و به سمت امامزاده عبدالحق زیرآب حرکت نمودیم امامزاده امکانات خوبی داشت همچنین اطاق و سوئیت جهت اجاره نیز دارد یک سوئیت را برای خانم های گروه گرفتیم تا نسبت به استراحت و خشکاندن لباسشهایشان اقدام کنند پس از زیارت و اقامه نماز جماعت ساعت 8:30 به سمت رستوران حرکت کردیم رستوران غذای مناسبی داشت و نوع سرویس دهی نیز خوب بود پس از صرف شام مجددا سوار مینی بوس ها شدیم و به سمت پایگاه امداد و نجات حلال احمر در ابتدای ورود به روستای ارفه ده در جاده فیروز کوه براه افتادیم قبلا آنجا را جهت اقامت شب هماهنگ کرده بودیم پس از رسیدن به آنجا وسایل را بهمراه بردیم تا کوله صعود به قله را بچینیم پتو وبالشت به اندازه کافی بود از قبل اعلام کرده بودیم که دوستان کیسه خواب و زیر انداز با خودشان بیاورند که اگر مشکلی پیش آمد مکان دیگری را برای شب مانی انتخاب کنیم البته امامزاده سام ولام نیز برای شب مانی مکان مناسبی می باشد پس از تعویض لباسهای مرطوب و گلی به استراحت شب پرداختیم و اعلام نمودیم بیدار باش ساعت 5 صبح می باشد .ساعت 4:45 از خواب بیدار شدم برق را روشن و کمی سر و صدا براه انداختم تا دوستان بیدار شوند ز یرا که ظزفیت دستشویی برای آن تعداد کم بود پس از بیدار باش و جمع آوری وسایل و تحویل کلید اطاق به مسئول حلال احمر و تشکر ساعت 6:15 به سمت ارفه ده براه افتادیم مسیر 7 کیلومتر تا ده می باشد که مقدار کمی در ابتدا و پایان جاده خاکی بوده و مابقی آسفالت می باشد در ده منطقه ای بنام زمین فوتبال می باشد که پوشیده از علف و سبزه بود و اسب ها مشغول چردیدن بودندهوا بسیار عالی وفرح بخش بود حلقه ای تشکیل دادیم و با آقای ناظمی در میان حلقه شروع به نرمش کردیم حدود نیم ساعت طول کشید راهنما تاخیر داشت که البته از قبل گفته بود .گروه به خط شدند وساعت 7 به سمت قله براه افتادیم با پای آهسته که حدودا ربع ساعت بعد راهنما آقای پور اندام که خود نیز نجات غریق بوده و جزء تیم امداد و نجات منطقه می باشد به گروه رسید . به دوراهی رسيديم که تغيير مسير داديم و مسير پاکوب شد. به مسير ادامه داديم و سپس در مسيری به فرم پاکوب جنگل ادامه مسير داديم قدری زمین گلی است. دوباره به دوراهی رسيديم، مسیری را که به سمت بالا می رفت انتخاب نموديم. دو يال ديده می شد. سمت راستی صخره ای و سمت چپی پر از درخت، قله در بالای دیواره صخره ای است که در کناره سمت چپ این دیواره نیزیک یال صخره ای و ریزشی وجود دارد که به قله می رود تيغه اين يال به طرف ماست.. به مسير ادامه داديم در اينجا پشت به يال صخره ای حرکت می کرديم. به 3 راهی رسيديم که يکی به ويسه سر به سمت پایین می رفت. دو.می به جاده اصلی می رسيد. سومی به ارفه کوه. حالا در مسيری می رويم که يال صخره ای سمت راست مسيرمان است. به دوراهی می رسيم به سمت راست می رويم.علامتی در مسير می گذاریم تا آقای حکمت که برای بنر جا گذاشته رفته بود مسیر را پیدا کند البته راهنما می گوید هردو راه بالتر به یک جا ختم می شود مقداری بالا تر به منطقه کفی، پر ازسبزه و عريض که زيباتر شده است. برای صبحانه توقف می کنيم آقای حکمت به ما میرسد در مسير جنگلی ادامه می دهیم چندین گروه نیز در طی مسیر با ما همراه می شوند حرکت می کنیم 50 متر بالاتر مجددا یک مسیر باز می باشد دو تن از دوستان که قبلا اعلام کرده بودند به قله نمی توانند بیایند را در آنجا مستقر نموده وبا آقای داداشی که قرار بود نیم ساعت بعد برسد تلفنی هماهنگ می کنیم در بیشتر مسیر موبایل آنتن میدهد به مسیر ادامه می دهیم و پس از عبور از کناره دیواره به سمت راست رفته یک شیب تند را پشت سر می گذاریم که به علت گلی و لغزنده بودن حرکت گروه کند می شود گروه دیگری در پشت سرمان بودند که می خواستند عبور کنند در بالای شیب تند سر یک صخره سنگی بود که نمای خوبی به قله های تيز کوه، و قدمگاه و سنگر اوریم داشت ودر اينجا 5 دقیقه استراحت می کنيم. تا مشکل ترافیک و تداخل گروه ها حل شود چندین عکس گرفتیم وبه مسير ادامه دادیم شيب مسير زياد می شود.درختان جنگلی تمام می شود و جانپناه قله ديده می شود. مرتعی وسيع در غرب قله است. به مرتع می رسيم به سمت قله می رويم.با خواندن سرود ای ایران 11:20 روی قله می رسیم. هوا آفتابی با چشم انداز وسیع که افق دیدمان از شمال تا ساحل دریا نیز می رسد از غرب قله دماوند نیز دیده می شود و از جنوب شرقی نیز قله نیزوا و نرو پیداست . جان پناه قله گنجايش 12 نفر دارد و مکان مناسبی برای شب مانی نیز می باشد پس از صرف تنقلات وبه اصطلاح ته بندی و گرفتن چندین عکس ساعت 12:20 قله را ترک و ازهمان مسیر صعود در امتداد خط راس جبهه غربی. و برای برداشتن آب به سمت چشمه می رويم. کنار چشمه چند کلبه ديده می شود. دور تا دورمان پر از گل و سبزه است. جلوی چشمه آبشخور گوسفندان است که بايد از پاکوب بالا سمت چپ خودمان را به گردنه و ادامه مسیر بازگشت برسانیم با سر قدمی آقای ابراهیمی و با سرعت نسبتا مناسب تنها با وقفه 5 دقیقه ای به سمت روستا حرکت کردیم بعلت مناسب بودن هوای قله زمان زیادی در قله و مسیر برداشت آب را از دست داده بودیم و امکان توقف در زمان برگشت فراهم نشد که جا دارد در این گزارش از همنوردان عزیز پوزش بخواهم ساعت 15:10 به روستا رسیدیم مدتی صبر کردیم تا آن دو نفر که در میانه جنگل بودند که در این مدت با آنها در ارتباط بودیم نیز برسند تعدادی از دوستان از روستا مقداری ماست و پنیر خریدند و سوار ماشین ها شده وبه رستوران چاپارخانه رفتیم پس از ادای فریضه نمازو صرف ناهار در ساعت 17به سمت تهران براه افتادیم با توجه به ترافیک سنگین ورودی شهر حدود ساعت 22 به مجتمع شهید یگانه (شادمان رسیدیم).

با تشکر از همراهی کلیه همنوردان در این برنامه دو روزه

نویسنده : علی باقرشاهی

 

 

 

انعکاس صعود همکاران در سایت شرکت

 


 

بسمه تعالی

 

گزارش برنامه صعودبه آبشار تله زنگ و قله گندم ( رشته کوههای سالن کوه)



طبق برنامه تنظیمی وهماهنگی های لازم با آقای محمدپور از کوهنوردان قدیمی ومجرب دزفول و فدراسیون از ماههای قبل توسط این حقیروآقای ابراهیمی دررابطه با راهنما جهت صعود-وسیله نقلیه ومحل اسکان جهت کوهنوران دردل کوههاافرادگروه با کوله های بزرگ درتاریخ 22/1/92درساعت 30/10 صبح درمحل ایستگاه تهران حاضرشدند باتشریف فرمائی جناب آقای امیری سرپرست محترم گروه وبا یک جعبه شرینی از طرف ایشان بعد از خوش بش کردن باافراد وخداحافظی باآنان قطاردرساعت 30/11حرکت کرد وبعداز چندایستگاه درپرندک جهت ادای فریضه نمازحرکت متوقف شد بعداز نمازوسوارشدن به قطار حرکت ادامه پیداکردوبعداز شهرهای قم – اراک جهت نماز مغرب وعشاء درایستگاه شازندپیاده گردیدیم وبعداز سوارشدن وگذشتن از شهرهای ازنا به درود وارد گردیدیم از این محل به بعد راه دارای پیچ وخم زیادهمراه باتونلهای بزرگ می باشد توضیح اینکه دراین خط بیش از 140 تونل موجود می باشد از ایستگاه کشورتا شهبازان طول تونلهااز 1500 متر شروع وتا نزدیک 5 کیلو مترادامه پیدامی کند طویل ترین تونل درتنگ ابدیز موجودمی باشد به طول تقریبی 5 کیلومتر ودودهانه می باشد – قطار زوزه کشان کوههای زاگرس را می شکافت تا اینکه چراغ سبز اینترلاکینگ ایستگاه تنگ پنج هشدارلازم را جهت پیاده شدن درایستگاه بعدی یعنی تله زنگ به کوهنوردان صادرنمود- لحظه موعودفرارسید ودرساعت 45/2 بامداد قطار واردایستگاه تله زنگ گردید بعداز توقف چند دقیقه ای قطار وپیاده شدن تیم کوهنوردی خیل عظیم کوهنوردان دیگر از سراسر کشورمشاهده شد با کوله های سنگین بردوش درهوای خفه کننده ودم کرده تله زنگ حرکت آغاز گردید- تاریکی مطلق گوئی چنان قیری سیاه منطقه را فراگرفته بودفقط سوسوی چراغهای ایستگاه تا چند صدمتری مسیر را کمی روشن میکرد افراد با چراغهای سرهایشان بدون وجود مهتاب درستونی منظم پل را عبورکرد. ودرپاکوب کناررودخانه خروشان سزارکه از کوههای اشترانکوه سرچشمه می گرفت به راه خودادامه دادندراه –پاکوب درسنگلاخی خشن با افت وخیزبه طرف جنوب غربی درشبح تاریکی گم می شد ، بعداز 3 ساعت راهپیمائی به روستای شوی درساعت 6 بامداد رسیدیم – نسیم خنک که از تنگه آبشار می وزید گونه هارانوازش می داد، جهت ادای نماز صبح حرکت رامتوقف و صبح هنگام از عرض رودخانه سرراه همان گذشتیم از کنارروستای شوی به بالای روستا ومسیر رابه سمت چپ به طرف زیردیواره ادامه دادیم – هواکم کم گرم می شد بعداز 30/1 راهپیمائی به پای دیواره 80 متری تله زنگ رسیده پس از لختی استراحت وتمرکز وصعود چشمی بر روی دیواره وبااحتیاط تمام وگیره کردن سنگها با یاری خداوند متعال وحمایت یکدیگر از دیوار گذرکرده وبعداز 30/1 کوهپیمائی به بزرگترین آبشار خاورمیانه رسیدیم افراد تیم پس از استراحت وادای نمازوصرف غذا که خستگی راه را تاحدودی برطرف کرد حدودساعت 3 بعدازظهر حرکت رابه طرف آبشار تله زنگ 2 یا شوی 2 ادامه دادوبعداز بازدید به بالای پاکوب به چشمه 2 تله زنگ که بسیار گوارا بودرسیدیم واز چشمه گوارای آن بطری های خالی را پرنمودند به جهت گرمای طاقت فرسای منطقه وبرای جلوگیری از گرمازدگی شدید تصمیم گرفته شد تا افراد پای چشمه 1 ساعت استراحت نموده تا گرمای هواکمی کاهش یابد بعداز حرکت آسمان منطقه ابری شد واین به نفع تیم بوداز گرمای آزاد دهنده راحت گردیدند امادم نفس گیر هوای منطقه کوهنوردان را آزار می داد ونفس کشیدن را مشکل، بعداز 2 ساعت کوهپیمایی جمعاً 9 ساعت کوله کشی سنگین وگرمای آزاردهنده به روستای سرتنگ وارد شدیم آقای پاپی مراداز راهنمای معروف منطقه با یک دستگاه نیسان ساعتها منتظر ما بود بعداز سلام واحوالپرسی افراد در2 مرحله بعداز 40 دقیقه حرکت درجاده خاکی بسیار نامناسب به امامزاده پیرچل رسیدنداینجا برخلاف تله زنگ وسرتنگ بسیار خنک بود وهوا تقریباً تا 15 درجه سردترشده بودوبادشدیدی می وزید بانوان گروه درامامزاده وآقایان دردوکانکس بی دروپیکر که باد تا صبح درداخل آن می پیچیدمستقر شدند به علت خستگی افراد زودبه خواب عمیق فرورفته و بامدادروزشنبه ساعت 5 صبح بعداز ادای نماز وبستن کوله های حمله منتظر راهنماشدند اماراهنماسرقرار حاضر نشدوحدودساعت 30/7 با تاخیر وارد امامزاده شد ساعت 8 صبح آهنگ حمله به قله سرسخت وصخره ای گندم کوه درهوای نیمه ابری آغاز شد به علت اینکه قله کاملاً صخره ای ودیواره مانند ومخروطی بودحمله از مسیرجنوبی وشکافهای صخره ای آن میسرنبود بنابراین بایک دورقمری از میان جنگلهای بلوط به روی خط الرأس غربی آن سوارگردیده وبه پای زین اسبی اول رسیدیم بعداز کمی استراحت وخوردن صبحانه مختصر به ناگاه هوای کاملاًابری گردیدوصدای غرش رعد وبرق چنان بمبی سهمگینی از جناحین شنیده می شد ، سریعاً به راه افتاده وبا تراورس به سمت شرق روبه بالابه قیف هولناک زیرقله فرعی اول رسیدیم شیبی نفس گیروتندهمراه با سنگلاخ وصخره روبه بالا، بعداز 3ساعت کوهپیمائی برای استراحت به یک بالکن سنگی که شبیه غار بودواردشدیم این محل به نام چشم توک توکومعروف بود چشمه ای در کارنبود به زعم اهالی منطقه به خاطرچک چک آب از سقف آن که حاصل جمع شدن َآب باران بود به چشمه لقب گرفته بود راه را ادامه داده تا به بالای قله فرعی اول رسیدیم دردره ای نسبتاً با شیب ملایم وارد شده اینک مخروط اصلی وستبر قله دربالای سرمان خودنمائی می کرد فضولات به جامانده دردره حکایت از وجود خرس وگراز دردره فوق داشت به پای زیزاسبی دوم رسیده که باران شروع به باریدن گرفت شیب را به طورزیگزاک طی کرده وبرروی خط الرأس اصلی قله رسیده دراین محل علاوه برباران بادشدیدی شکل گرفت که بوران تشکیل گردید تاحدی که افراد را جابه جامی کرد بعد از لختی به سختی پا بروی قله گندم کوه به ارتفاع 2413متر که از مهم ترین قله های رشته کوه سالن می باشد نهادیم درنگ ومعطلی جایزنبود به واسطه خطرصاعقه بعداز چنددقیقه وگرفتن عکس به پائین سرازیرگشته دراین زمان باران شدت بیشتری گرفت ولباسهای افرادکاملاً خیس شده بود وخطر هایپوترمی وسرمازدگی جان افراد را تهدید میکرد آرام آرام از قیف – پائین رفته وبه زیربالکن سنگی رسیدیم دیگر انرژی افرادتخلیه گردیده بود ولباسهای اضافی افراد تیم هم خیس گردیده بود واین خطر رادوچندان می کردبه پائین زیراسبی اول رسیدیم وبرخلاف راه خط الرأس به علت بارندگی شدید راه دره را انتخاب کردیم با استعانت وکمک خداوند مناّن بعداز 10ساعت کوهپیمائی که 7 ساعت آن درزیرباران شدیدصورت گرفته بود و درمجموعه 19 ساعت کوهپیمائی از ایستگاه تله زنگ به پیرچل وارد شدیم – تیم پشتیبانی به استقبال افراد صعود کننده قله آمدند وبادادن لباسهای اضافی خشک خودشان وبرپاکردن آتش وچای داغ از سرمازدگی افراد تیم جلوگیری نمودند- تصمیم گرفته شد به علت تحلیل انرژی کوهنوردان از مسیر تله زنگ صرف نظر گردد وتیم با مینی بوس صبح زود به طرف اندیمشک حرکت نماید- درسپیده دم روزیکشنبه 25/1/92 با مینی بوس حرکت کرده وبعداز طی کردن مسیر 115 کیلومتری که 30 کیلومتر آن جاده خاکی خراب بوددرساعت 30/9 به شهرستان اندیمشک رسیدیم وبعداز سوارشدن به قطار درساعت 1 بعدازظهر روز دوشنبه مورخ 26/1/92 بعدازگذشتن از دوردومشاهده قلل پریزوجبال اشترانکوه وسن بران بام لرستان به ارتفاع 4150 متر وقله کازینستان 3800مترو قله سرکش ودشوار قالی کوه به ارتفاع 4050که پشت سرآن مخفی شده بودوقابل رویت نبودوپس از واردشدن قطار به ایستگاه تهران درساعت 7 صبح برنامه به خوبی وسلامتی خاتمه یافت درپایان از زحمات بی شائبه آقایان بهزاد تورانی – حمزه محمدی –لاله پرور– جناب هاتفیان به خاطر همکاری درامر کمک رسانی به تیم قله وتدارکات وکارهای مالی وهمچنین جناب آقای شاه محمدی درحمل وسایل پزشکی وآمپول های اورژانسی ودرپایان از افرادی که باتیز بینی خاص خود احساس نمودند که درصورت صعود به قله مشکلات وخطرات برای افراد تیم بوجود می آورند واز قله صرف نظر کردند کمال تشکر قلبی وامتنان رادارم ...به امید اجرای برنامه های پربارتروبهتر%

افراد شرکت کننده دراین برنامه :

1-

حسن صالحی (سرپرست )

10-

اکبرابراهیمی

19-

مختاری

2-

وحید ابراهیمی (سرپرست)

11-

جلالی

20-

خلیلی

3-

اشکیانی

12-

علی محمدی

21-

بیگلری

4-

دیوسالار

13-

پورامینی

22-

لواسانی

5-

کمالی

14-

شاه محمدی(میهمان)

23-

دل جوان

6-

هاتفیان

15-

طوسی (میهمان)

24-

خانم مهدیزاده(میهمان)

7-

لاله پرور

16-

لامعی (میهمان)

25-

خانم جان بزرگی (میهمان)

8-

محمدی

17-

کریمی(میهمان)

   

9-

تورانی

18-

خانمهاترابی

   

 

 

 

تنظیم گزارش :صالحی



گزارش صعود به قله برف انبار قم

 

 

 

 

 




کوه"برف انبار"درجنوب شهرستان قم در روستای فردو از بخش کهک به معنی محل" انباشته شدن برف"در فصل زمستان میباشد واقع شده است که در بهار و تابستان به


برکت آن چشمه های زیبا پدید آمده و مردم آن منطقه از آب گوارای آن سیراب و به کشاورزی همت می گمارند و طبیعت زیبا با چشم اندازهای دلنواز به همراه آواز پرندگان


پذیرای کوهنوردان و دوستداران طبیعت می باشد. امید که در حفظ آن ما هم به وظیفه خود عمل نماییم.


«راس ساعت 4:10 دقیقه روز پنجشنبه مورخ 15 اسفند 92 از محل ساختمان شهید یگانه با یک دستگاه اتوبوس به سمت قم حرکت و با یک توقف نیم ساعته جهت اقامه


نماز صبح ساعت 6:25 دقیقه به میدان هفتاد و دو تن قم رسیدیم و با پیوستن آقای رضایی به عنوان راهنما و دو تن دیگران از همکاران قم به گروه به سمت روستای فردو


از مسیر جاده قدیم قم-کاشان حرکت را ادامه دادیم و پس از طی مسافت حدوداً 60 کیلومتر با اتمام جاده آسفالته برای حرکت به سمت قله آماده شدیم(9:30). با گذشتن از


کنار باغهای منطقه از طریق کوچه باغهای زیبای فردو (برگرفته شده از فردوس به معنای بهشت) به مدت یک ساعت به چند چشمه در مسیر رسیدیم که آنجا هم نیم ساعت


توقف و تجدید قوا نموده و گروه از طریق یالی که در سمت جنوب غربی چشمه واقع شده بود ادامه مسیر داده و راس ساعت 14 تمامی اعضای گروه به تعداد 22 نفر به


سرقدمی آقای وحید ابراهیمی و عقب نگهداری آقای حسن صالحی موفق به صعود قله به ارتفاع 3230 متر شدند و با شکر و سپاس از خداوند توانا و مهربان و اجرای


سرود ای ایران مدت 15دقیقه استراحت. عکاسی و فیلمبرداری سپری شد و رأس ساعت 14:15 دقیقه به طرف پایین حرکت نموده و ساعت 16و15 دقیقه به روستای


فردو رسیدیم. سریعاً سوار اتوبوس شده و به سمت تهران حرکت نمودیم و پس از توقف نیم ساعته در ابتدای بزرگراه قم-تهران برای نماز ساعت 20و15 دقیقه با رسیدن به


مبدأ حرکت در تهران برنامه پایان پذیرفت.»


در پایان از کلیه عزیزانی که در برنامه شرکت وبه طرق مختلف همکاری نمودند به ویژه آقایان ابراهیمی، وزیری، نجفی، صالحی و امیری صمیمانه سپاسگزاری مینمایم.



نفرات شرکت کننده در برنامه

آقایان:

ابراهیمی
صالحی


وزیری

اشکیانی

مطلب زاده

جلالی

خدادادی

اردوخانی

قضاتی

جعفری

توکلی

نجفی

امیری

علی محمدی

خانم ها:

دلجوان

محسنی

لواسانی

خلیلی

شهبازی

علیخانی

مظفری

امیری

تنظیم علی محمدی


 




صعود به قله کلکچال



92/12/23






قله کلکچال در شمال تهران واقع شده است. این قله با ارتفاع حدود ۳۲۰۰



از معدود قللی است که در روی هیچ خط‌ الرأسی قرار ندارد و قله‌ای تنهاست



که در نزدیکی قلل پیازچال واسپیلت‌ها واقع است و از چند یال می‌شود


 

آن را صعود کرد. معروفترین مسیری که به قله کلکچال ختم می‌شود،



مسیر اردوگاه است که از پارک جمشیدیه آغاز شده و بعد ازگذشتن از


 


اردوگاه کلکچال و گردنه کلکچال (زین‌اسبی) از یال غربی به قله کلکچال می‌رسد.



این برنامه به همت و سرپرستی آقای حسن صالحی در روز جمعه 92/12/23 اجرا شد. نفرات شرکت


کننده در این برنامه آقایان: صالحی - نجفی - بهادر - طباطبایی - اشکیانی - خدادادی و خانمها : خلیلی


علیخانی - دلجوان - شهبازی-


برنامه در ساعت 6 صبح از پارک جمشیدیه شروع شد در ساعت 8/30 گروه به پناهگاه کلکچال رسید


وپس از صرف صبحانه به طرف قله حرکت کردیم وتا گردنه کلکچال حرکت کردیم ولی در اینجا بدلیل برف


و کولاک شدید به صلاحدید آقای صالحی گروه مجبور به برگشت شد.


 

 

اضافه کردن نظر


حاضرین در سایت

ما 27 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

| + - | RTL - LTR