نمایش از 09 مهر 1393 بازدید: 13297
پرینت

 

 

 


محل اختصاص داده شده برای مطالب قلب

 


 



بسمه تعالی

(نکات مهم و کلیدی در صعود به ارتفاعات)

1- قبل از رفتن به ارتفاعات و برنامه های سنگین ، ورزشهای هوازی نظیر دویدن – شنا - دوچرخه سواری و کوهپیمائی انجام پذیرد ، به طوری که حداقل ضربان قلب به دو برابر برسد.

 

2- قبل از عزیمت به صعودهای مرتفع نظیر دماوند و ارتفاعات بالاتر ، شب مانی روی ارتفاع برای هم هوائی صورت گیرد ( برای مثال برای صعود به دماوند ، شب مانی بر روی قله توچال یا خلنو یا نظیر آن و یا برای صعود های خارجی نظیر صعود به قله آیلندپیک ، شب مانی در پناهگاه دوم جبهه شمالی دماوند در ارتفاع 5000 متر)

 

3- استفاده از یک جفت باتوم در ارتفاع فشار مضاعف بر ستون فقرات ، زانوها و حتی فشار بر ریه ها و قلــــــب را کاهـــش می دهد ، به طوری که در یک برنامه سنگین مانند دماوند به میزان 30 هزار کیلوگرم از فشار وارده می کاهد.

 

4- مداوا کردن بیماری سرماخوردگی و رفع گرفتگی مخاط بینی قبل از برنامه . این دو مورد به ظاهر پیش پاافتاده ممکن است صعود شما را مختل سازد . زیرا فرد سرما خورده با حادث شدن لرز و افت دمای بدن علاوه بر تخلیه انرژی به مرز هایپوترمی نزدیک می گردد و جان خویش را به خطر می اندازد و همچنین گرفتگی مخاط بینی اگر در حین اجرای برنامه رفع نگردد باعث می شود تا حجم کمی از اکسیژن هوای رقیق بالا به ریه ها و قلب و عروق برسد که این امر باعث طپش شدید قلب و خستگی مفرط می شود و در نهایت از صعود شما ممانعت می نماید.

 

5- هر گونه علائم غیرعادی در ارتفاع نظیر تنگی نفس ، سردرد ، انزوا طلبی ، خیره شدن به یک نقطه (مانند مرحوم عیسی میرشکاری در قله ماناسلو) ، بی تفاوتی به محیط اطراف ، حالت تهوع ، استفراغ ، سرگیجه ، عدم تعادل ، گیج و منگ شدن ، بی اشتهایی ، اختلال در خواب و پریدن متوالی در خواب ، کاهش سطح هوشیاری ، فحاشی کردن به اطرافیان ، خستگی مفرط ، خارج شدن خلط کف آلود و خونی از دهان ، کبودی لب و دهان ، خس خس کردن سینه به هنگام تنفس ، سرفه های خشک ،ونهایتا کرکلینک (ترق ،ترق کردن سینه) نشانه های اولیه خیز مغزی و ریوی یا همان ادم مغزی و ریوی می باشد که در صورت تمرین تست هم هوائی در ارتفاعات بالاتر و ماندگاری در ارتفاع پایین تر و مداوا به وسیله پزشک مربوطه ، چنانچه وضع از روزهای قبل وخیم تر گردید و بهبودی حاصل نشد ، کم کردن ارتفاع در راس کار قرار گیرد در کمترین زمان ممکن - همین حالا نه فردا- زیرا که سقف ارتفاع فرد صعود کننده معلوم و مشخص گردیده و شخص مزبور تاب و توان و صعود به ارتفاعات بالاتر را ندارد و مکانیسم صعود عمودی او مختل گردیده که در صورت اصرار به انجام ادامه برنامه توسط همنوردان دیگر سریعأ وضعیت بیمار رو به وخامت می گذارد.

 

6- نوشیدن آب فراوان در ارتفاع ترجیحأ املاح دار یا آب مضاعف ، (در زمستان آب گرم و در تابستان آب نسبتأ خنک) به علت تعرق فراوان بدن و به خصوص در فصل سرما برای جلوگیری از غلیظ شدن جریان خون به جهت تبادل اکسیژن سریع از ششها به قلب و نهایتأ عضلات و کم شدن فشار بر روی قلب به دلیل پمپاژ پر قدرت قلب و همچنین برای جلوگیری از خواب مرگ در ارتفاع ضروری است.

 

7- پوشیدن پوشاک مناسب و به همراه داشتن لباس اضافی در ارتفاع به سبب برودت هوای سرد و خشک برای حفظ حرارت بدن و جلوگیری از افت دمای بدن که به لرز و تشنج مبدل می گردد و به مرز هایپوترمی نزدیک می شود، لازم می باشد. (بیشتر حفظ کردن سر و گردن ( زیرا 50% حرارت بدن از سر و گردن خارج می گردد و همچنین دستها - و پاها که قلب دوم به حساب می آیند و در ضمن به یاد داشته باشیم که صعودهای بالای 4500 متر چه در تابستان و چه در زمستان ، در شمار صعودهای زمستانی به حساب می آیند . بنابراین ، پوشش مناسب جهت کوهنورد امری حیاتی است که غفلت از آن فاجعه آفرین است.

 

8- حضور پزشک در ارتفاعات خصوصأ در صعودهای بلند و اکسپدیشن بسیار ضروری است (مرگ عیسی میرشکاری در ارتفاع 7500 متری قله ماناسلو بدون حضور پزشک ارتفاع)

 

9- تقسیم انرژی در صعودهای مرتفع از 5000 متری به بالا تا منطقه مرگ که کلیه هشت هزار متری ها را شامل می شود ، امری ضروری است (مانند مرگ مهدی اعتمادفر در قله داهولاگیری که در 100 متری قله به علت تقسیم نکردن انرژی خود ، منجر به سقوط وی از تیغه های یخی کوه مذکور گردید)

 

10- تنظیم وقت در صعودها و بخصوص صعودهای بلند و اکسپدیشن لازم الاجراست . زیرا که در اثر خستگی مفرط و بیش از حد تصمیم اشتباه منجر به سقوط یا انحراف از مسیر اصلی میشود که مرگ را برای کوهنورد تخلیه شده از انرژی به ارمغان می آورد(مانند مرگ محمد اوراز در گاشربروم 1 به علت عدم تنظیم وقت در راه صعود به قله و تراورس دهلیز بهمن گیر ، برای حمله سریع به قله که منجر به شکستگی نقاب و در مجموع سقوط بهمن در مسیر فوق گردید و همچنین مرگ ناصر جعفری به علت عدم تنظیم وقت و دیر حرکت کردن از کمپ اصلی و صعود قله در نزدیکی شب و فرود در تاریکی به علت خستگی مفرط و خارج شدن از مسیر اصلی و نهایتأ سقوط نامبرده به اعماق دره ژرف و نامعلوم.

 

11- کم کردن بار اضافی در ارتفاعات بالای 5000 متر به جهت فشار بی امان به ریه ها ، قلب و عروق امری حیاتی است . شخص کوهنورد می بایست به جز پوشاک مناسب نظیر گورتکس ، پلار ، استرچ ، کت پر (در مواقع لزوم) ، پانچو ، ضدباد(بادگیر) ، نوشیدنی های املاح دار، آب خالص ، تنقلات پرانرژی و لوازم فنی مانند طناب انفرادی، کارابین ،کلنگ ،کرامپون (در مواقع ضروری) ، کیت بقا و کیف امداد و نجات در همه مواقع از آوردن وسایل اضافی پرهیز نماید . زیرا که در ارتفاعات بالای 5000 متر هر یک کیلوگرم بار به ده کیلوگرم افزایش پیدا می کند.

 

12- تنفس عمیق در ارتفاع به واسطه دزدیدن اکسیژن هوای رقیق ارتفاعات بالا امری مهم و ضروری است . هر چه ارتفاع بیشتر می شود ، تنفس نیز باید عمیق تر و صدادار باشد (تنفس نباید غیر اصولی و نمایشی باشد) شما باید شکارچی اکسیژن باشید تا در ارتفاع دچار مشکل و آسیب نشوید.

 

13- استفاده از کپسول اکسیژن و کیسه پرفشار گاموبک (کاهش کاذب ارتفاع) در صعودهای بلند و اکسپدیشن جزء وسایل شاخص و حیاتی است . یعنی این که اکسیژن در بعضی از موارد خاص برای پیشگیری ادم مغزی و ریوی به جهت ظاهر شدن نشانه های بیماری های مذکور از مرز 6000 متر به بالا به طور موقت یا دائم ممکن است توسط پزشک مربوطه تجویز و استفاده گردد اما در منطقه مرگ (8000 متر به بالا) که کلیه هشت هزارمتری ها را شامل میشود در تمام مواقع صعود ، حتی در خواب نیز اجباری و لازم می باشد.

 

14- استفاده از سیر خام به علت خاصیت نیتروکانتین آن . یعنی انبساط دهنده عروق قلب و پیاز به علت گوگرد فراوان جهت ضدعفونی و باز کننده برونشهای ریه به واسطه تنفس آسان و لیموترش و کیوی به علت ویتامین C فراوان جهت اتساع عروق . یعنی بازشدن عروق بدن ، برای گردش سریع تر خون ضروری است. ( توضیح اینکه استفاده از سیر بعلت تند کردن ضربان قلب در ارتفاعات بالای 4000 متر  لزوم ندارد. فقط میتوان از بوی سیر جهت استشمام برای باز شدن تنفس  استفاده نمود مضافاً به اینکه استفاده از سیر بهمراه غذا در ارتفاع زیر 4000 متر اصولی و ایده آل می باشد  )

 

15- استفاده مداوم از کربوهیدراتها در حد نرمال . یعنی استفاده مواد قندی به مانند خرما ، بیسکویت ، شکلات ، نوشابه ،آب نبات، شربت عسل ، کاکائو ، عصاره مالت ، بستنی ، میوه های خشک ، کیک نعناعی ،کمپوت با آب آن و همچنین استفاده از ماکارونی ، سیب زمینی آب پز برای مصرف مواد غذایی که از کربوهیدراتهای پیچیده می باشند و بسیار انرژی زا هستند ، قبل از برنامه به عنوان ذخیره سازی و در حین برنامه به علت این که سوخت اصلی عضلات هستند و همچنین استفاده از مواد آهن دار که در خون انسان به سبب ساخت گلبولهای قرمز در رگها و تبادل اکسیژن بیشتر به ریه ها و قلب ضروری می باشد و فقر و کمبود آن در ارتفاعات باعث تنگی نفس و طپش قلب می گردد (توضیح این که آهن به وفور در جگر تازه ، گوشت قرمز و حبوباتی مانند عدس ، لوبیا و مقدار کمی هم در گوشت مرغ و ماهی یافت میشود) البته شکل استفاده از آهن در ارتفاعات تغییر می نماید، یعنی به جای استفاده از گوشت قرمز و جگر و .... در ارتفاعات از دانه های روغنی مانند پسته ، گردو و از خشکبارهایی نظیر کشمش ، انجیر ، برگه زردآلو ، برگه قیسی و سبزیجات ضدعفونی شده از قبیل برگ پهن و سبز کاهو ، اسفناج پخته ، جعفری خام و از میوه جاتی مانند پرتقال ، سیب، توت فرنگی ، شاه توت ، انگور قرمز ، گوجه فرنگی و انار که ضمن داشتن آهن ، آنتی ترومبوز است (یعنی به علت داشتن ماده هپارین و وار فارین خاصیت ضد لخته شدن خون را دارا میباشد ومانند آسپرین عمل میکند) همچنین از پتاسیم که منبع اصلی آن در موز ، سیب زمینی ، خرما ، نارنگی، گریپ فروت یافت می شود که هم تقلیل دهنده فشارخون می باشد و هم پمپاژ عضله قلب را قوی تر می کند و این باعث می شود که ضربان قلب در ارتفاع منظم شود. من حیث المجموع از موارد ذکر شده می بایست استفاده بهینه گردد.

نکته: بیماران دیابتی باید به صورت واحدی و طبق دستور پزشک مربوطه در حد نرمال از مواد قندی استفاده نمایند تا دچار آسیب نشوند.

 

16- همیشه به یاد داشته باشید چون ارتفاع از 3000 متر به بالا اندک اندک بر روی بدن تاثیر میگذارد ، بنابراین علائم بیماری حاد کوهستان (A.M.S) ممکن است از همان ارتفاع به شکل خفیف ظاهر شود – مرز ادم های مغزی و ریوی معمولأ از ارتفاع بالای 5000 متر شروع و در منطقه مرگ یعنی بالای 8000 متر به حد اعلای خود میرسد. بنابراین منطقی است از 3000 متر به بالا هر 1000 متر صعود به همراه یک شب ماندگاری در کوهستان سرلوحه دستور کار قرار گیرد.

 

17- درذهن تان باشد اگر هم هوائی به طور ناقص انجام گیرد ، به خصوص در ارتفاعات بلند و اکسپدیشن مانند اورست و غیره می بایست اجرا کردن عمل صعود عمودی به فرود تبدیل و معکوس گردد و شخص هم هوا نشده به طور پلکانی و شب مانی مکرر در کمپ های پائین تر و به طور منظم کمپ به کمپ صعود نماید تا از حالت حاد اولیه خارج گردد تا نهایتأ صعود موفقیت آمیزی داشته باشد در غیر این صورت صعود به شکست می انجامد و بیماری حاد کوهستان شخص مذکور را تهدید می کند.

 

18- صعود سرعتی در کوهستان رو به بالا ممنوع و مردود می باشد ، به علت این که باعث طپش قلب شدید و ناهماهنگی کار ریه ها و قلب و عروق می گردد . کلید اصلی صعود و هم هوا شدن در کوهستان آرام و یکنواخت حرکت کردن به اضافه شب مانی های متوالی در محیط کوهستان می باشد.

 

19- هماهنگی در صعود و فرود در کوهستان امری بسیار مهم و لازم الاجراست . هر چه شما عمودی صعود کنید رگهای بدن شما خصوصا قلب و عروق به واسطه رقیق بودن اکسیژن در ارتفاع بالا و غلیظ شدن خون تدریجأ رو به تنگی می گراید و هر قدر شما از ارتفاع بکاهید رگها انبساط پیدا می کند و گشادتر میشود. پس بنابراین ما باید فشار بر رگها را متعادل و منطقی کنیم تا آسیبی به قلب و عروق و رگهای مغز وارد نگردد. برای مثال اگر قله دماوند را به طور نرمال و آهسته صعود کردیم در برگشت سرعت فرود حداکثر می بایست نصف تا یک سوم زمان سرعت صعود باشد (یعنی اگر از پناهگاه ،قله را 8 ساعته صعود کردیم ، در برگشت از قله تا پناهگاه زمان فرود باید حداقل3 ساعت به طول بیانجامد نه کمتر از آن ) زیرا که سرعت زیاد در هنگام فرود باعث الکالوز تنفسی میشود.

 

 

 

 

20- نکته اساسی و اصلی صعود به ارتفاعات از دید دکترای ارتفاع جهانــی گزینه زیر می باشد:

 

 

در کوهستان آرام حرکت کنید تا همواره سالم و تندرست بمانید.

 

If you want to safe in mountain climb gentle and quite

 

 

 

 

 

گردآوری و تنظیم : حسن صالحی ( کمیته فنی گروه کوهنوردی شرکت مخابرات استان تهران )

 

تایپ و ویرایش : سید فرید کازرونی

 

 



تاریخچه و آمار هیمالیانوردی ایرانیان و مقایسه آماری با سایر کشورها؛ تلاش‌ها، صعودها و تلفات، مقایسه صعودهای دولتی و مستقل.

(فرید صدقی- کانون کوهنوردان اوراز مهاباد)

"بدون خطر مرگ کوهنوردی دیگر کوهنوردی نیست ، ولی در کوهنوردی من دنبال مرگ نیستم ، دقیقا بر عکس من سعی در زنده ماندن دارم ، اما زنده ماندن بدون وجود خطر مرگ نیز بسیار آسان است . کوهنوردی هنر زنده ماندن در شرایط سخت است که شامل خطر مرگ هم می شود . بهترین کوهنورد کسی نیست که تلاش می کنم تا یکی دوبار کارهای احمقانه بکند وسپس بمیرد . بلکه بهترین کوهنورد کسی است که سعی می کند بزرگترین کارها را انجام دهد و زنده بماند ....

شما باید نزد خودتان در نظر بگیرید که فلان کار را می توانید انجام دهید و یا نمی توانید ، این یکی از اصلی ترین قسمت های کوهنوردی است که هر لحظه باید یادتان باشد .پیش خودتان بگوئید : این حد و مرز من است ، بیشتر از این نمی توانم باید پائین تر این حد توقف کنم . و اگر شما از این حد بالاتر بروید مطمئنا در کوهنوردی کشته خواهید شد . و هنر کوهنورد زنده ماندن است نه مردن ..." (رینهولد مسنر)

در بررسی پایگاه داده‌های هیمالیا که توسط ریچارد سالیسبوری و الیزابت هاولی در کتابی تحت عنوان هیمالیا بر اساس آمار در سال 2007منتشر شده به تجزیه و تحلیل آماری کوهنوردی در هیمالیای نپال پرداخته شده و در آن تاریخ کوه نوردی در نپال به چهار بخش زیر تقسیم شده از 1900 تا 1949 - دوره اکتشافی ، 1950الی 1969 - دوره اعزامی ، 1970-1989 - دوره انتقالی و از 1990 تا 2006 - به نام دوره های تجاری نام گذاری شده است.

تاریخچه

قدمت گام نهادن انسان بر قله‌های 8000 متری بازمی‌گردد به بیش از 57 سال پیش ( یعنی سال 1950) که قله‌ی "آناپورنا" برای نخستین بار توسط کوهنوردان فرانسوی صعود شد و با وقفه‌ای 3 ساله در سال ( 1953) قله "اورست" توسط یک کوهنورد نیوزلاندی به نام "ادموند هیلاری" و همزمان قله‌ی "نانگاپاربات" توسط "هرمان بول" اتریشی صعود شد تا امید و اشتیاق به صعود قله های مرتفع دنیا برای دلباختگان این وادی رو به فزونی آورد . یک سال بعد در سال 1954 سرسخت‌ترین قله‌ی 8000 متری در پاکستان( کی‌تو ) توسط "آشيل كامپاگنونی" و "لينو لاسيدلی" از ایتالیا صعود شد تا کوهنوردان از دشوارترین ماجراجویی تاریخ کوهنوردی سربلند بیرون بیایند. در همین سال کوهنوردانی از اتریش موفق شدند قله‌ی "چوآیو" را نیز صعود نمایند. سال 1955 نیز سالی پربار برای کوهنوردان انگلیسی و فرانسوی بود تا دو قله‌ی دیگر را به قلل صعود شده ی دنیا بیافزایند . دو کوهنورد انگلیسی در این سال موفق شدند قله‌ی سرسخت "کانچن چونگا" را برای نخستین بار صعود کنند و همزمان در کشور نپال قله‌ی "ماکالو" توسط فرانسوی ها صعود شد تا تعداد قلل صعود شده به عدد 7 برسد. این روند ادامه پیدا کرد تا اینکه کوهنوردانی از سویس نیز در تلاش برای دست یافتن به قله‌ی "لوتسه" در سال 1956 سربلند بیرون آمدند و دو ماه بعد "گاشربروم 2" در منطقه ی قراقروم توسط اتریشی‌ها صعود شد. یک سال بعد از آن در سال 1957 قله‌ی پهناور "برودپیک" توسط کوهنوردان اتریش صعود شد تا راه برای صعود قلل قراقروم هموار تر شود . سال 1958 نیز در همان منطقه امریکایی ها توانستند بر بلندای گاشربروم یک گام نهند. تا ان زمان 11 قله‌ی 8000 متری توسط کوهنوردان صعود شده بود و چشم ها به دیگر قله‌های صعود نشده ی دنیا دوخته شده بود که با دو سال وقفه در سال 1960 سویسی‌ها موفق به صعود "دائولاگیری" شدند و پرونده ی 12 همین قله را بستند.

قله‌ی سیزدهم ( شیشاپانگما) توسط چینی ها در سال 1964 صعودشد . یک سال بعد خبر سازترین صعود آن زمان قطعا قله‌ی "مانسلو" بود که نخستین تیم صعود کننده این بار نیز از آسیا بود و کوهنوردان ژاپنی موفق شدند 14 قله‌ی 8000 متری را کامل کنند و گام نهادن انسان بر تمام قلل 8000 متری دنیا را در سال 1965 به ثبت رسانند.

 

صعودهای ایرانی

36 سال پیش در سال 1976 و درست 11 سال پس از اولین صعود مانسلو و 26 سال پس از اولین صعود به قله 8000 متری دنیا، محمد جعفر اسدی موفق شد نام ایرانیان را در صعود به این قله به ثبت برساند . اما عواملی همچون انقلاب سال 1357 و توجه ویژه به جنگ در 8 سال دفاع مقدس، هیمالیانوردی ایران را با وقفه ای طولانی روبرو کرد و گام نهادن بر یک قله‌ی دیگر 8000 متری برای دومین بار توسط تیمی از کوهنوردان کشور شامل: رسول نقوی ، محمد حسن نجاریان و حمید رضا اولنج تحت عنوان تیم ملی در قله‌ی گاشربروم دو عملی شد. این رویداد پس از تلاش چند تیم ایرانی در قله های 7000 متری مناطقی همچو پامیر بود . همزمان با این صعود تیمی دیگر که از آن نیز به عنوان تیم ملی نام برده شد، موفق شدند قله ی "راکاپوشی" را صعود نمایند .

اورست مقصد بعدی ایرانیان بود که شاید می‌توان از آن به عنوان یک صعود تاریخی برای ایرانیانی که در هیمالیانوردی نو پا بودند نام برد. در این صعود کوهنوردانی همچو نقوی ، نجاریان و اولنج که قبلا به یک قله‌ی 8000 متری صعود کرده بودند و اوراز و چشمه قصابانی نیز به عنوان فاتحان راکاپوشی در روز آخر برای رسیدن به قله تلاش کردند، در میانه ی راه رسول نقوی از ادامه ی تلاش منصرف و عنوان شد 4 نفر از کوهنوردان کشور موفق شدند در سال 1377 برای نخستین بار به اورست صعود نمایند.

دو سال پس از صعود اورست در سال 1379 تیمی متشکل از کوهنوردان کشور بازهم توسط فدراسیون به چوایو اعزام شدند که نتیجه‌ی آن ایستادن محمد اوراز ، داود خادم ، رضا زارعی ، گلپریان ، یزدی پور ، فرجی و اکبر مهدی زاده بر بلندای چوایو بود .

در همان برنامه سه تن از کوهنوردان کشور از جمله محمد اوراز ، داود خادم و اکبر مهدیزاده جهت صعود قله‌ی "شیشاپانگما" نیز اقدام کردند و بر اساس اعلام فدراسیون کوهنوردی آن زمان این تیم هم موفق شد قله را صعود نمایند .

در سال 1380 فدراسیون کوهنوردی یک تیم دیگر را برای صعود قله ی ماکالو به سرپرستی اقبال افلاکی راهی "ماکالو" کرد که یک نفر از این تیم موفق شد تا برج سنگی پیش روی نماید و ناکام از صعود بازگشتند . و سال 91 نیز در تلاش چند کوهنورد ایرانی دیگر نیز "ماکالو" تا برج سنگی صعود شد تا قله‌ی اصلی این کوه برای ایرانیان همچنان دست نیافته باقی بماند .

سال 81 نیز تیم دیگری از فدراسیون برای صعود لوتسه تلاش کردند و اعلام شد این قله نیز توسط اتیم اعزامی صعود شده است .

در سال 1382 تیمی از کوهنوردان کشور به قصد صعود گاشربروم یک راهی قراقروم شدند که ریزش بهمن باعث مرگ یکی از 4 نفر تیم حمله شد و زنده یاد اوراز در این صعود جان خود را از دست داد .

یک سال بعد در اولین تلاش "برودپیک" توسط مهدی اعتمادی فر صعود شد و در تلاش بر روی "کی‌تو" برای نخستین بار دومین ایرانی نیز جان خود را از دست داد و زنده یاد داود خادم برای همیشه در "کی‌تو" آرام گرفت .

تلاش برای قله های "گاشربروم" یک و "کی‌تو" که هر دو جان ایرانیان را گرفته بود توسط مهدی اعتمادی فر و کاظم فریدیان به ثمر نشست. قله "کی‌تو" توسط فریدیان و "گاشربروم" توسط اعتمادی فر در سال 2007 صعود شد .

یک سال بعد تیمی متشکل از کوهنوردان مستقل کشور در تلاش برای قله ی نانگاپاربات موفق شدند به قله‌ی سرسخت این کوه دست یابند و این صعود نیز با مرگ زنده یاد سامان نعمتی همراه بود .

سال بعد احسان پرتوی نیا در تلاش برای دست یابی به قله ی آناپورنا دچار حادثه ی بهمن شد و از صعود باز ماند. سال 1389 تیمی متشکل از کوهنوردان کشور موفق شدند به قله‌ی "دائولاگیری" صعود نمایند . 5 تن از اعضای این تیم از جمله ، عظیم قیچی ساز ، سید واسع سید موسوی ، ایرج معانی ، محمود هاشمی و نعمت الهی موفق شدند بر فراز "دائولاگیری" بیاستند.

سال 1390 عظیم قیچی ساز موفق شد قله‌ی "کانچن چونگا" را به عنوان نخستین ایرانی صعود نماید و همچنین سال بعد (یعنی سال 1391) وی موفق شد قله‌ی "آناپورنا" را نیز صعود کرده تا تمامی قله های 8000 متری شاهد تلاش ایرانیان باشد .

برخی از این صعود ها هرچند بدون سند و مدرک بوده است اما به غیر از قله‌ی ماکالو که عدم صعود آن قطعی شده است ما باقی صعودها هرچند نه به صورت قطعی اما به عنوان صعود از دید فدراسیون پذیرفته شده است .

 

مقایسه:

در کتاب "سالیسبوری" و "هاولی" بر اساس جداول متعدد و آمار ارائه شده به تجزیه و تحلیل علل مرگ به دلایلی مانند: بهمن، سقوط، و عوامل فیزیولوژیکی در فاصله زمانی سالهای 1950 الی 2006 در هیمالیا و به عبارتی تعدادی از قلل مرزی هیمالیای نپال مثل آمادابلام ، اورست و چوآیو در مقایسه با سایر قلل بر اساس آیتمهایی چون ارتفاع، منطقه جغرافیایی، فصل کوه نوردی، سن، ملیت و جنس کوهنوردان و باربران و شرپاهای محلی پرداخته شده است ،


در این بررسی مشخص شده است که علت مرگ و میر و تعداد کمتر مرگ کوهنوردان قبل از "دوره تجاری" در "چوآیو" ، "اورست" و "آما دابلام" در مقایسه با سایر قلل هیمالیا وجود ایمنی بیشتر است بطوریکه اکثریت قریب به اتفاق کوهنوردان در ساده ترین و امن ترین مسیر و در بسیاری از موارد تحت نظارت راهنماهای با تجربه و یا شرپاها صعود کرده‌اند. هرچند بعضی از حوادث و تصادفات باعث می‌شود نرخ متوسط مرگ کوهنوردان در قلل را تغییر دهد ولی به شکل کلی بعد از سال 1990 و گرایش به "صعود آلپی" بیشترین میزان مرگ مربوط است به کوهنوردان در ارتفاع بالاتر از کمپ اصلی و مرگ شرپا و باربرها در این دوره زمانی از کوهنوردان کمتر بوده هرچه ارتفاع زیادتر می‌شود میزان مرگ افزایش یافته است. (طبق نمودار ص96 به طور کلی بیشتر مرگها بین 5500 تا 7000 اتفاق افتاده است. برای 8000 یها در ص97 این آمار صحیح است) میزان متوسط مرگ کوهنوردان در قلل مرگبار "لوتسه شار"، "آناپورنا یک"، "ماناسلو"، "کانگچن"، و "دائولاگیری" بطور قابل ملاحظه‌ای بیشتر از میزان متوسط مرگ در اورست، ماکالو و چوآیو است و مرگبارترین قله برای کوهنوردان "دائولاگیری 4" و برای باربران و شرپا‌ها آناپورنا، دائولاگیری و ماناسلو بوده. از نظر موقعیت جغرافیائی منطقه خومبو – ماکالو کم خطرترین و دائولاگیری پرخطر ترین بوده و خطر مرگ کوهنوردان در منطقه ماناسلو – گانش سه برابر بیشتر از سایر مناطق است و حتی در این مناطق باوجود تغییرات فصل هم میزان متوسط مرگ شرپاها کمتر از کوهنوردان بوده است.

 

میزان مرگ در ارتفاع و بر اثر سقوط یا بهمن مشخص می‌کند بیشترین مرگ ها در ارتفاع بین 6500 تا زیر 7هزار متری بر اثر بهمن بوده و با افزایش ارتفاع از 7هزار به 8000متری عامل اصلی سقوط است و در این بین به طور شگفت آوری عامل AMS نه به عنوان عامل برجسته بلکه به عنوان یک انتظار یکی از عوامل پنهان است زیرا در بسیاری از سقوط ها امکان وجود این عامل گزارش نشده است و بیشترین سقوط‌ها هنگام فرود از قله رخ می‌دهد حدود سه برابر بیشتر از سقوط هنگام صعود به قله.


نمودار صفحه 100 آمار کاملی از تعداد و علل مرگ در هیمالیا را در این دوره‌ی زمانی مورد بررسی نشان می‌دهد

به ترتیب جدول: ارتفاع گرفتگی، خستگی، سرمازدگی، سقوط، شکاف عمیق، سقوط آبشار یخی، بهمن، سقوط سنگ و یخ، مفقود شدن، بیماری (غیر از ارتفاع گرفتگی)، غیره، نامشخص، summit bod ( )، اتفاق هنگام صعود یا فرود از قله است، مربوط به ارتفاع گرفتگی، مربوط به طوفان و آب و هوا

در بررسی ساعات وقوع "بهمن‌های کشنده" و تعداد مرگ کوهنوردان و راهنمایان محلی زمان وقوع بیشتر ساعات گرم شدن روز است ولی در مجموع وقوع بهمنهائی در غیر از این ساعات و مرگهای ناشی از آن بطوری که در ساعت 3 صبح با 15 کشته در ماناسلو 1972 و 18 کشته در ساعت 16 در گانگ گورو در سال 2005 نشان می‌دهد هیچ ساعتی از روز در مقابل بهمن کشنده ایمن نیست.

فصل آخر کتاب مربوط به مرگ در قله های نپال را تحلیل کرده است. آمار قله های مرزی مربوط به همه طرفهای هندی چینی و نپالی است. مرگها شامل اعضای تیم و اعضای اجیر شده (کسانی که استخدام شده اند برای حمل وسایل و ...) است

 


مرگ بر اساس ملیت:

شهروندان نپال و چین به دو دسته تقسیم شده اند:به ترتیب به شرپاها/غیر شرپاها و تبتی ها/غیر تبتی ها تا مرگ و میر شهروندان در ارتفاعات بالا و در ارتفاعات پایینی را از هم جدا کند. همچنین برای شرپاهای نپالی و برای تبتی های چینی فقط آنهایی مد نظر قرار گرفته اند که همراه یک تیم اعزامی بوده اند، نه آنهایی که برای کمک در ارتفاعات بالا به خدمت گرفته شده اند. آمار مرگ و میر غیر تبتی های چینی ممکن است گمراه کننده باشد به فقدان دلیل اطلاعات کافی مربوط به تعداد اعضایی که همراه تیمهای بزرگ چینی به بالای بیس کمپ رفته اند در دامنه شمالی اورست.

بیشتر کشورهای اروپای شرقی( چک و اسلواکی، لهستان، بلغارستان، مجارستان) دارای تعداد مرگ و میر بالاتر از میانگین ها هستند شاید به دلیل تعداد صعود کنندگان بیشتر این کشورها در مسیرهای دشوار. صعودکنندگان کمتری از این کشورها تمایل داشته اند تا مانند صعودکنندگان تجاری از مسیرهای امن تر تجاری به اورست، چو اویو، و آما دالبام صعود کنند. تیمهای اروپای شرقی و روسیه اکثرا قله های 8000 متری یا مسیرهای سخت قلل 7000 متری را بیشتر انتخاب کرده اند، کمتر تلاش به صعود 6000 داشته اند. کشورهای آبی رنگ بالاتر از نرخ متوسط مرگ و میر هستند.

مرگ و میر در اثر سقوط

جرزی کوکوشکا در جبهه‌ی جنوبی لوتسه در 8350m در سال 1989 در حالی که تنها به طرف قله می رفت و "پیربیگین" و مرگ او در آناپورنا I در 7100M در سال 1992 و ژان کریستف لافائل (که متعاقبا در ماکالو در ژانویه 2006 ناپدید شد شاید هم به دلیل سقوط بوده است. بنظر می رسد عاملی که در ارتفاع بالا بیشترین مرگ کوهنوردان ایرانی را رقم زده است.

کشته شده گان ایرانی هیمالیا

اولین حادثه: در نخستین تلاش ایرانیان بر روی قله ی گاشبروم 1, چهار نفر از اعضای تیم حمله به دو گروه دونفره تقسیم شده, محمد اوراز و مقبل هنرپژوه به عنوان یک تیم و جلو تر از دو نفر بعد ( حسن نجاریان – داود خادم ) در حرکت بودند که در دهلیز قیفی شکل زیر قله ی گاشربروم، اوراز اقدام به تراورس می‌کند و به دلیل تازه بودن برف و حجم بالای آن ، بهمن سرازیر می شود، وی به اتفاق زنده یاد مقبل هنرپژوه سقوط می کنند . سپس در جریان امداد رسانی و انتقال این دو نفر به کمپ های پایین تر متاسفانه مجددا زنده یاد اوراز دچار حادثه می شود و پس از 10 روز تلاش و دست و پنجه نرم کردن با مرگ در بیمارستان شفاء اسلام آباد جان می سپارد .

دومین حادثه ی تلخ 8000 متری ها برای ایرانیان تلاش داود خادم در سال 1383 بود که برای دست یابی به کمپ های بالاتر "کی‌تو" دچار حادثه می شود و هیچگاه از وی خبری مخابره نمی شود و برای همیشه در میان سکوت در کی تو جاودانه می ماند.

در جریان نخستین صعود تیم های مستقل به قلل 8000 متری ، تیمی از کوهنوردان باشگاه دماوند عازم قله‌ی نانگاپاربات می‌شوند که در جریان صعود، سامان نعمتی از تیم جدا شده و ساعت ها در ارتفاع بالای 8000 متری برای زنده ماندن تلاش می‌کند. بنا به مشاهدات کریس وارنر که وی را 24 ساعت پس از جدا شدن از تیم با علامت‌های هدلامپش در زیر هرم قله مشاهده می نمایند اما عدم دسترسی به آن منطقه نهایتا باعث می شود وی برای همیشه با نانگاپاربات تنها بماند .

در جریان صعود تیم هیمالیانوردی امید کشور به قله "تیلی چوپیک" کشورنپال، پس از بازگشت از قله و در تاریکی شب دکتر سعید بهالو پس از خارج شدن از طناب ثابت بر روی یخچال سر می خورد و به دره سقوط می‌کند که تلاش ها برای یافتن پیکر وی نیز بی‌نتیجه ماند .

زنده یاد مهدی اعتمادی فرد در دومین تلاش خود برای صعود دائولاگیری بدون بر قراری کمپ سوم عازم قله می‌شود که به دلیل تخلیه انرژی بنا به مشاهدات کوهنوردان حاضر در منطقه سقوط می‌کند و ناپدید می‌گردد. وی در تلاش بود قله ی دائولاگیری را به سرعت و بدون تمام شدن سیکل هم هوایی صعود نماید تا بتواند سریع تر جهت صعود آناپورنا اقدام نماید .

تیم هیمالیانوردی شرکت سرزمین خورشید در سال 1390 جهت صعود به قله ی مانسلو عازم این منطقه شد که در جریان این صعود در کمپ آخر قله‌ی مانسلو زنده یاد عیسی میر شکاری دچار بیماری ارتفاع می‌شود ، که پس از بازگشت تیم زنجان و سرپرست برنامه وی را جهت کم کردن ارتفاع به پایین منتقل کرده که گویا در میانه‌ی راه با رها شدن کارگاهی که بسته شده بود به سراشیبی سقوط می کند و دچار ضربه ی مغزی می گردد و حادثه ی گاشربروم به شکلی دیگر دوباره تکرار می شود و عیسی میرشکاری برای همیشه با کوهستان وداع می کند.

لیلا اسفندیاری در سال 1391 در جریان صعود به قله ی گاشربروم دو به طور کامل دچار تخلیه انرژی شده بود که پس از بازگشت از قله در زیر هرم قله با سر خوردن بر روی یخچال در صورتی که در طناب ثابت حضور نداشت و ابزار مناسبی برای کنترل خود نیز در اختیار نداشت دچار حادثه ای سخت می شود و روحش به پرواز در می آید .

در جریان صعود به قله ی مانسلو در سال 1391 سه نفر از کوهنوردان ایرانی عازم این منطقه می شوند که در آخرین ساعات روز موفق می شوند به قله ی این کوه برسند که پس از بازگشت در تشخیص مسیر دچار اشتباه می گردند و یکی از اعضای تیم به نام زنده یاد جعفر ناصری دچار حادثه می شود و وی نیز سقوط می کند تا آمار جانباختگان هیمالیانوردی کشور را به 8 تن برساند .

رویدادهای هیمالیای نپال در بررسی آماری انجام شده مطابق جدول ارائه‌ شده‌ی تا سال 2006 بوده و اتفاقات منجر به مرگ کوهنوردان ایرانی از سال 1382 در منطقه قراقروم بوده و بیشتر به تاریخ بعد از سال 1385 بر‌میگردد بنابراین هیچ گونه آماری از مرگ ایرانیان در 101 نفر صعود کننده ایرانی تا سال 2006 دیده‌نمی‌شود و رتبه ایران در این جدول تا این تاریخ در مقایسه نسبی با آمار دیگر کشورها بسیار رتبه‌ی خوبی است ولی در یک بررسی حتی اجمالی از تعداد نفرات تیم صعود و مرگ کوهنوردان ایرانی بیشترین تلفات را می‌توان به یک عامل ربط داد. سقوط و ناپدید شدنها بر اثر تخلیه‌ی انرژی و اصرار به ادامه‌ی راه برای صعود تحت هر شرایطی بیشتر ناشی از یک دید غلط فرهنگ حاکم بر جامعه‌ی ایرانی بخصوص جامعه‌ی کوهنوردی است که احتملا علاوه بر عواملی که در حیطه‌ی روان‌شناختی اجتماعی قابل تعریف است، تحت تاثیر عوال اقتصادی نیز قرار دارد. هزینه‌های بالای سفرهای هیمالیانوردی و فشار روانی و اقتصادی ناشی از حمایتهای مالی سازمانها و شرکتهای خصوصی برای هزینه پرداخت شده جهت صعود گزینه‌ای از عوامل منجر به مرگ این کوهنوردان است که با مرگ سایر کوهنوردان دیگر کشورها قابل مقایسه است. تغییر فرهنگ اجتماعی شاید دور از دسترس باشد و فراهم شدن شرایط اقتصادی مناسب در شرایط کنونی شاید سخت تر از آن باشد ولی تاثیر بر فرهنگ جامعهَ‌ی کوهنوردی بعید نیست. فرهنگ سازی و آموزش و مستعد ساختن تیمهای کوهنوردی حتی مستقل به ساختاری استاندارد با اصول کوهنوردی یک مهندسی جدید و با برنامه می‌خواهد.حداقل باید با تفکر حاکم بر اصل بیان شده‌ی گفته‌‌های "مسنر" در اول مقاله دوباره شروع کرد.

 

ردیف

نام کوهنورد

سن

قله

سال مرگ

ارتفاع سقوط

علت

1

محمد اوراز

34

گاشربروم یک

1382

 

بهمن

2

داود خادم

46

کی تو

1383

 

سقوط

3

سامان نعمتی

27

نانگاپارگات

1387

 

سقوط

4

سعید بهالو

 

تیلی چوبیک

1387

 

سقوط

5

مهدی اعتمادی فر

53

دائولاگیری

1388

8000

سقوط

6

عیسی میر شکاری

 

ماناسلو

1390

 

AMS

7

لیلا اسفندیاری

 

گاشربروم 2

1391

 

سقوط

8

جعفری ناصری

 

ماناسلو

1391

 

سقوط

 

 

ضمیمه

----------------------------------

الیزابت هاولی (به انگلیسی: Elizabeth Hawley) (متولد ۹ نوامبر ۱۹۲۳ در شیکاگو، ایلینویز) زنی آمریکایی است که پیش از این خبرنگار بود و اکنون واقعه‌نگار اکسپدیشن‌های هیمالیا است.

او در سپتامبر ۱۹۶۰ به نپال سفر کرد و هرگز آن‌جا را ترک نکرد. با وجود این‌که هاولی در عمرش کوه‌نوردی نکرده است، اما در طول بیش از چهار دهه به شناخته شده‌ترین واقعه‌نگار صعودهای هیمالیا یدل شده است. او به دلیل ثبت دقیق و کامل رکوردها، مورد احترام جامعه‌ی جهانی کوه‌نوردی است. کوه‌نوردانی که به قله‌های هیمالیا در نپال صعود می‌کنند باید پس از فرود با خانم هاولی و یا دست‌یارانش گفت‌و‌گو کنند تا درستی صعود آن‌ها مورد تایید قرار گرفته و به جهانیان اعلام شود.

او در دانشگاه میشیگان در رشته‌ی تاریخ تحصیل کرد و به عنوان دست‌یار دپارتمان تاریخ در همان دانشگاه استخدام شد. او هرگز ازدواج نکرد. کار روزنامه‌نگاری او در سال ۱۹۴۶ در مجله‌ی Fortune آغاز شد، کاری که آمیزه‌ای از گزارش و پژوهش بود و او را به سفرهای بی‌شماری برد. او در سال ۱۹۵۷ از کار در این مجله استعفا داد تا بیش‌تر سفر کند، او سفرهای زیادی را با ترن و اتوبوس ترتیب داد و به اروپای شرقی و اتحاد شوروی (۱۹۵۷)، خاورمیانه (ترکیه، اسراییل، چندتا از کشورهای عربی و ایران در ۱۹۵۸) و جنوب آسیا از جمله نپال رفت. او چند کار نادایم در نیویورک گرفت تا خرج سفرهایش را به‌دست آورد و در سپتامبر ۱۹۶۰ آمریکا را بار دیگر ترک کرد و به نپال رفت، اقامت آن‌جا را گرفت و در کاتماندو، نپال ساکن شد، جایی که تا کنون در آن می‌زید.

از همان روزها به عنوان خبرنگار پاره‌وقت جاوید مجله‌ی تایم در نپال برگزیده شد. پس از آن در ۱۹۶۲ خبرنگار قراردادی آژانس خبری رویترز شد. زمانی که برای رویترز کار می‌کرد، دریافت که مهم‌ترین خبرهای منطقه مربوط به فعالیت‌های کوه‌نوردی است و شروع کرد به ملاقات هر اکسپدیشن‌ که برای کوه‌نوردی به نپال می‌آمدند و زمانی که مرزهای تبت به روی کوه‌نوردان باز شد، او توانست آن‌هایی را که با هدف صعود به بخش‌های شمالی هیمالیا می‌امدند نیز ملاقات کند، او خود هرگز کوهی را صعود نکرد، ولی علاقه و کشش عمیقی به کوه‌نوردی پیدا کرد، او با بسیاری کوه‌نوردان خبره و نامی که برای هیمالیای نپال آمده بودند آشنا شد، سی و پنج سال بعد، او هم‌چنان با همه‌ی تیم‌ها دیدار می‌کند، او اکنون متخصص خبرهای کوه‌نوردی برای رویترز است و به صورت منظم گزارش‌هایی را به مجله‌ها و بولتن‌های کوه‌نوردی در ۹ کشور جهان می‌فرستد.

در ۱۹۹۴، کلوب‌آلپاین آمریکا که الیزابث عضو افتخاری آن است، جایزه‌ی ادبی خود را به او اهدا کرد، جایزه‌ای که AAC به کسانی که در طول سال‌ها به کوه‌نویسی پرداخته‌اند، می‌دهد.

در کنار گزارش‌گری، او مسوولیت‌های دیگری هم در نپال داشته است، او افسر اجرایی سازمانی است که سر ادموند هیلاری برای پشتیبانی فعالیت‌های بهداشتی، آموزشی و فرهنگی در منطقه‌ی کوه اورست ایجاد کرد. او هم‌چنین، اگرچه آمریکایی است، کنسول افتخاری زلاندنو است، او مشاور گروه شرکت‌های سفرهای ماجراجویانه کوه‌نوردی در نپال است.

 


 

جایگاه روانشناسی در کوهنوردی

پیش از جنگ جهانی دوم، روان شناسی سه مأموریت مشخص داشت: درمان بیماری های ذهنی و روانی، پربارتر کردن زندگی تمام افراد، و کشف و پرورش استعدادهای برتر. امّا زمان کوتاهی پس از جنگ جهانی دوم، تمرکز اولیه روان شناسی معطوف نخستین مأموریت شد: درمان بیماری های روانی و رفتارهای نابهنجار. در دهه ١٩۵٠، به جای توجه به ناتوانی‌ها و ضعف‌های بشری، کمک به افراد با شخصيت سالم، براي برخورداري از شادي و بهره وري بيشتر در زندگي و نیز کمک به شکوفاسازي قابليت هاي انساني شد و بدين ترتيب بود که مکتب روان شناسي مثبت گرا ايجاد شد. و به دنبال، آن با بهره گیری حوزه های مختلف از روانشناسی رشته های جدیدی بوجود آمد از جمله در حیطه ورزش تحت عنوان روانشناسی ورزشی.

كشورهاي اروپايي و روسيه از ديرباز از روان‌شناسان ورزشي براي بهبود عملكرد ورزشكاران در ميادين ورزشي استفاده نموده‌اند و بازخوردهاي مناسبي هم تا به امروز دريافت كرده و مي‌كنند. در اين شاخة علمي به تأثيرات موارد مختلفي همچون شخصيت، نگرش، نفوذهاي اجتماعي، مربي‌گري، و ... بر رفتار و كارآيي ورزشكار رسيدگي مي‌شود. روانشناسی ورزش به ما کمک می کند تا بتوانیم رفتار ورزشکار را توصیف، تبیین و پیش بینی نماییم.

مثلا در حیطه پیش بینی با استفاده از آزمونها و تکنیکهای ارزیابی روانشناختی قادر خواهیم بود افرادی را برگزینیم که دارای ویژگی های پیشنیاز آن فعالیتند یا با شناخت دقیق تر بتوان شرایطی را جهت کسب مهارتهای لازمه فراهم آورد.

 

نگاه اجمالی به روانشناسی کوهنوردی:

تمرکز: یک ویژگی رواني است که در آن فرد تمام ذهن خود را معطوف به کار خاصی می‌کند. کوهنوردی در واقع به نوعی مراقبه و خودنگری است چون برای حفظ سلامتی و رسیدن به موفقیت نیاز است که بر زمان حال و لحظه ای که در آن قرار دارند متمرکز شوند. فرد بر آنچه انجام میدهد متمرکز میشود و نگران گذشته و آینده نیست. در واقع فرایند کوهنوردی خود حائز شرایط سلامت روانی است چون با کاهش اضطراب موجب آرامش و درنهایت نظم فکری میشود. یکی از موضوعات قابل بررسی در این زمینه، گفتار درونی افراد در حین انجام فعالیت کوهنوردی است.

اعتمادبه‌نفس به معنای اعتقاد به توانایی‌های خود است. ورزشکاری می‌تواند به هدف خود برسد که معتقد باشد می‌تواند به هدف خود برسد. حتّی اگر فرد توانایی رسیدن به هدف را داشته باشد اما اعتقاد به رسیدن به هدف را نداشته باشد، نمی‌تواند به هدف برسد. در کوهنوردی افراد با ترس و خطر مواجه هستند که باعث میشود در زندگی واقعی روش اجتنابی استفاده نشود.و روش رویارویی رو در پیش بگیرند و در نهایت چیرگی بر ترسها و رسیدن به موفقیت موجب افزایش اعتماد به نفس آنان میگردد. اگرچه این باور در میان کوهنوردان وجود دارد که اعتماد به نفس کاذب و بیش از حد میتواند مسبب اتفاقات ناخوشایندی شود.

کنترل هیجانات: منظور از کنترل هیجانات ورزشکار این است که بدانیم ورزشکار چه موقع و چرا دچار هیجانات می‌شود تا بتوانیم این هیجانات را در مسیر درست هدایت کنیم. هیجان مضر که سبب کاهش عملکرد ورزشکار می‌شوند، عبارت‌اند از خشم و اضطراب. اضطراب به دو صورت نمايان مي‌پود: فیزیکی و روانی. علائم فیزیکی و جسمی اضطراب عبارت‌اند از تعریق، تهوع، لرز و ... علائم روانی مربوط به اضطراب عبارت‌اند از نگرانی، افکار منفی و گیج بودن و فقدان تمرکز. کوهنوردی بعنوان فعالیتی ریسک پذیر تصور میشود که یکی از نکات قابل بحث است چرا که برخی تحقیقات نشان داده اند اصولا افراد هیجان خواه به طرف ورزشهای پرخطر کشیده میشوند. لذا در اینجا ارزیابی کوهنورد از نظر هوش هیجانی (میزان آگاهی و شناخت هیجانات خود و دیگران و توانایی مدیریت آن) میتواند میزان اثرات منفی هیجان خواهی را کاهش دهد.

سخت رویی و تاب آوری را میتوان به عنوان ویژگی خاص این رشته نام برد. چرا که با انجام پیوسته آن به دلیل ماهیتش این ویژگی در افراد قابل پرورش و افزایش است و از سوی دیگر با سنجش آن میتوان افراد کارآمد تر را برای موقعیتهای خاص برگزید. تاب آوري به توانايي يك انسان گفته مي شود كه به طور موفقيت آميز شرايط نامطلوب را پشت سرگذارده وبا آنها تطابق مي يابد. تاب آوري ويژگي يا خصلتي نيست كه برخي داراي آن باشند و برخي آنرا نداشته باشند، به بيان دقيق تر، تاب آوري بيانگر تعاملي بين انسان و محيط است، البته تنها پايداري در برابر آسيب ها يا شرايط تهديد كننده نيست و حالتي انفعالي در رويارويي با شرايط خطرناك نمي باشد، بلكه شركت فعال و سازنده در محيط پيراموني خود است. مي توان گفت تاب آوري، توانمندي فرد در برقراري تعادل زيستي ـ رواني، در شرايط خطرناك است. در حال حاضر در بسیاری از کشورها برنامه های مدونی جهت رشد این ویژگی تهیه و اجرا می شود.

فعالیت گروهی: کوهنوردی یک فعالیت گروهی است، اصول اولیه از سایر کوهنوردان یاد گرفته میشود و در سایه همکاری و همیاری یکدیگر می توانند بر مشکلات فایق آیند. لذا دوستی های نزدیکی بین افراد ایجاد می شود. اساس هر ارتباطی شناخت درست افراد از یکدیگر می باشد در بسیاری موارد مشاهده شده است که شناخت نادرست مسبب بسیاری از فجایع بعدی شده است. پس قدم اول در جهت تصحیح شناخت ها، آگاهی از افکار خود و خطای شناختی است. برخی از این خطاها عبارتند از:

 

1- اغلب كشش بيشتري نسبت به افرادي داریم كه (مثلاً از لحاظ پيشه، تمايلات يا سرگرميها) با خودمان همانند هستند. یعنی افــرادي شبيه خود را دوست می داریم .

2-بسیاری از مواقع قضاوتمان به جاي اينكه برپاية معيارهاي عيني باشد، از راه مقایسه افراد با يكديگر و یا مقایسه آنان با خودمان است.

3- گاهی بر اساس اولين برداشتي که از فردی داریم، شروع به قضاوت میکنیم به جای اينكه ببینیم فرد در سرتاسر مدت یا دوره، چگونه رفتاري داشته است.

4- براساس اين خطا، همة ابعاد شخصيت يك فرد را تنها براساس يك برداشت (مطلوب يا نامطلوب) ارزيابي مي كنیم. و چشم خود را بر ساير ضعفها مي بندیم.

5- قضاوتمان در باره فرد بر مبناي دسته اي است كه در آن قرار گرفته است در حالی که اغلب اوقات اشتباه است، اگر چه دسته بندي كردن افراد كمك مي كند تا سريعتر تجزيه و تحليل شوند.

6- در اين خطا تمايل داریم صفتهاي خاص خود را در ديگران ببينیم. يعني احساسات ، گرايشها يا انگيزه هاي خاص خود را در قضاوت خود از ديگران مخلوط میکنیم.

7- ارزيابي بيش‌اندازه از اطلاعات منفي داریم. ممكن است در مقابل اطلاعات منفي واكنش افراطي نشان دهیم، گويي در پي يافتن بهانه اي هستیم كه فرد را فاقد صلاحيت تصور نماییم.

8- به جاي اينكه فرد را در خلال يك دورة خاصي مورد ارزيابي و قضاوت قرار دهيم به نتيجة قضاوتهاي قبلي فرد(خوب یا بد) توجه كنيم.

 

حال این سوال مطرح است که در رشته کوهنوردی و به خصوص در حیطه هیمالیا نوردی علم روانشناسی چقدر مفید است و چگونه؟ در مورد میزان آن بستگی به باور ما به کاربرد علم در زمینه های پیش بینی و پیش گیری دارد. و اما چگونه:

1- پژوهش: همواره پژوهش اساس برنامه ریزی های موفق بوده است. هر برنامه چه بصورت فردی و چه گروهی می تواند از دید روانشناسی و روانشناسی اجتماعی مورذ بررسی قرار گیرد.

2- سنجش: کمک به ارزیابی دقیقتر فرد یا افراد موجب شناخت بهتر و واقع بینانه تر از توان مندی ها وخصوصیات آنان با صرف زمان و هزینه کمتر می شود.

3- ارائه خدماتی مشاوره و روانشناسی در حین فعالیتها جهت بهبود عملکرد.

 

کلام آخر: با توجه به اشاره اجمالی به فواید روانشناسی و نیز اطلاعات نگارنده، در این دو دهه از تاریخ کوهنوردی ایران، جای خالی حضور کارشناس روانشناس و خدمات روانشناختی در رشته ورزشی کوهنوردی و به خصوص در بخش صعودهای بلند به چشم می خورد. قرار گرفتن فرد مناسب در زمان و مکان مناسب می تواند از بسیاری مشکلات که البته در کوهنوردی به قیمت جان انسانهاست پیشگیری نماید.

 



اصطلاحات کوهستانی Mountains Terms


 

ردیف

فارسی

تلفظ

لاتین

1

خم شدن در ارتفاع

والسالوا

Valsalva

2

کمکهای اولیه

فرست اید بگ

First Aid Bag

3

کیت بقا

سورویوال کیت

Sorvival Kit

4

کیسه پرفشار کاهش کاذب ارتفاع

گامو بگ

Gomo Bag

5

سقف ارتفاع

تاپ هایت

Top Height

6

آرام حرکت کردن در کوهستان

موو اسلای دان ان د مانتین

Move Slowly Down On The Mountain

7

تخلیه انرژی در کوه

این مانتین دیس شارژ

In mountain Discharge

8

سازگاری با هوای محیط (هم هوائی)

یوزد تو ایر این وایرنمنت

Used To Air Environment

9

شکست فشار

پرشر فیلر

Pressure failure

10

سوزباد

ویند چیل

Wind Chill

11

هماهنگی صعود و فرود

 

کردینیت اسند اند دیسند

Coordinate Ascend & Descend

 

 

 

 

 

 

 



















اصطلاحات پزشکی Medical Terms


ردیف

فارسی

تلفظ

لاتین

1

عفونت در خون

سپتیسمیا

Septicemia

2

سیاه شدن عضو

نکروسس

Necrosis

3

منقلب شدن

دناتوریشن

Denatoration

4

سفتی بافتهای دست و پا

فیبروسس

Fibrosis

5

بازکردن بافت سرما زده

اسکاروتومی

Scarotomey

6

قطع عضو سرما زده

آمپیوتیشن

Amputation

7

لرز

شیورینگ

Shivering

8

شکنندگی رگهای بدن

اسکولوروزه

Scholoroze

9

بی قرار شدن فرد

لتارژیک

Lethargic

10

باز کننده عروق قلب

نیترو کانتین

Netrocountin

11

لخته شدن خون در رگ

ترومبز

Trombose

12

ترس از نور

فتوفوبی

Photo phobia

13

توهم – خیال

اکستسی

Ecstasy

14

رقیق کننده خون

هپارین _وارفارین

Heparin_Varpharin

15

ضدعفونی شده

دیس این فکتد

Disinfected

16

ترق ترق کردن سینه

کرکلینگ

Carcaling

17

عدم تعادل – بی خوابی

آن استیبل - این سام نیا

Unstable - Insomnia

18

حملات تشنج

اپی لپسی

Epilepcy

19

تنگی نفس

ازما

Asthma

20

بیهوشی

آنستیژا

Anesthesia

21

طپش قلب – تهوع

پل پی تی شن - ومیت

Palpitation - Vomit

22

فعالیت بیش از حد فرد

الکالوسس

Alkalosis

23

فلج موقت دهان و صورت

پرزی فیشال

Paresifacial

24

باز کننده مخاط بینی

نیزال اپنر

Nazalopener

25

ضد رسوب در رگها

آنتی دیپازیت

Antideposite

26

احیا کردن قلب و ریه ها

سی پی آر

C.P.R

27

سردرد و سرگیجه

هدک اند دیزینس

Headache & Dizziness

28

اکسیژن مصنوعی

آرتیفیشال آکسیژن

Artificial Oxigion

29

ضد التهاب

آنتی این فلامتوری

Anti Inflammatory

30

حرکت لخته خون در عروق (آمبولی)

بلاد کلاتس این د آرتریس

Blood Clots In The Arteries(Ammbolly)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




















گردآوری و تنظیم : حسن صالحی( کمیته فنی گروه کوهنوردی شرکت مخابرات استان تهران )

Collected & Edited : Hasan Salehi

تایپ و ویرایش: سید فرید کازرونی

Tayping & Editing : S.Farid Kazerooni

 



 


هیپوترمی یا سرمازدگی عمومی بدن (hypothermia)


توانایی بدن در مقابله با سرما بسیار کمتر از توان آن برای مقابله با گرما است، هيپوترمي زماني رخ مي دهد که مکانيسم هاي کنترل بدن شما قادر به حفظ درجه حرارت طبيعي بدن نيستند . درجه حرارت مرکزي بدن شما بطور طبيعي حدود ۳۷ درجه سانتيگراد مي باشد . درجه حرارت داخلي حدود ۳۵ درجه سانتيگراد يا کمتر نشانگر هيپوترمي است. سرمازدگی های متوسط را می توان به خوبی درمان نمود.اما زمانی که حرارت بدن به زیر 36 تا 24 درجه سانتیگراد می رسد شانس بهبودی بسیار ضعیف می باشد.

کوهنوردی وورزشی است که فرد در تماس مستقیم با سرما، رطوبت، باد و.. .بوده و همواره در معرض سرمازدگی وهیپوترمی می باشد. رطوبت هوا به همراه وزش باد باعث از دست رفتن درجه ی حرارت بدن می گردد . به ویژه هرچه سرعت باد بیشتر باشد , کاهش درجه حرارت بدن سریع تر خواهد بود . وزش باد تند در یک آب و هوای سرد و مرطوب به سرعت باعث کاهش درجه حرارت بدن فرد خواهد شد .

علائم و نشانه ها :

1- لرزش غیر قابل کنترل در اندامها 2- بیحسی و رنگ پریدگی پوست 3- اختلال حرکات ظریف ماهیچه ها (بخصوص دستها) 4- تلو تلو خوردن 5- گیجی 6- خواب آلودگی 7- بی توجهی به محیط 8- غیر منطقی شدن 9- حرفهای نامربوط زدن 10- ناهماهنگی شدید عضلات 11- عدم توانایی راه رفتن و استفاده ازدستها 12- کندی فکر و کلام 13- فراموشی 14- اختلال شدید سطح هوشیاری 15- کاهش فشر خون 17- سفتی عضلات 18 – گشادی مردمکها 19- کما 20 – D3 یا Die

کمک های اولیه :

1- با رعایت اصول ایمنی ابتدا بیمار را از تماس بیشتر با سرما نظیر بادوتماس با سنگ ،یخ وبرف باز دارید.

2- سپس ارزیابی اولیه مصدوم و انجام مراحل ABC (کنترل راه هوایی , تنفس , ضربان قلب ) و دیگر کمکهای اولیه ی ضروری در صورت لزوم .

3- بیمار را در یک پوشش محافظ بپیچید بطوری که سر و گردن را بپوشاند.نباید دست ها و بازو های مصدوم در تماس با بدنش باشد. زیرا این کار باعث می شود حرارت بدن مصدوم به خارج منتقل شود.

4- انتقال مصدوم به مکان گرم و خشک ودور از باد و ترجیحاً سربسته (مانند پناهگاه , چادر ,غار برفی , ... )

5- خارج کردن لباس های مرطوب , خیس یا تنگ مصدوم و در صورت امکان پوشاندن لباس خشک به مصدوم و قرار دادن وی در داخل کیسه خواب یا انداختن پتوی گرم و خشک بر روی او.

6- هیچگاه بدن مصدوم را با مالش گرم نکنید و او را نیز تشویق به انجام فعالیتهای بدنی و راه رفتن نکنید .

7- بدلیل کاهش درجه حرارت بدن و بروز اختلال در سیستم الکتریکی قلب , هر ضربه ی ناگهانی ممکن است منجر به بی نظمی های بسیار شدید و کشنده در ضربان قلب فرد گردد . بنابراین حتی برای خارج کردن لباس های مصدوم ابتدا آنها را قیچی و سپس از بدن مصدوم خارج کنید .

8- در صورتی که فرد هوشیار است و دچار تهوع و استفراغ شدید نیست می توانید , نوشیدنی و غذای گرم به وی بدهید .

9- مصدوم را از نظر یخ زدگی وسرمازدگی موضعی معاینه کنید و در صورت لزوم به درمان آن بپردازید ولی الویت ابتدا با سرمازدگی عمومی مصدوم است.

10- نباید به مصدوم بیهوش نوشیدنی بدهید.

11- نباید دست یا پای مصدوم را ماساژ دهید یا مصدوم را تشویق کنید که ورزش کند.

نکته : برای کنترل نبض مصدوم مبتلا به هیپوترمی باید حدود 30 تا 45 ثانیه صبر کنید.

مهم : حتی در صورت فقدان هوشیاری و دیگر علائم حیاتی مثل تنفس و نبض نباید فرد را مرده قلمداد کرد .

 

گردآورنده: ناصرعبدی ( همنوردمان در شرکت مخابرات ایران )


دريافت مقاله پوشاک و لوازم کوهنوردی

بسمه تعالی

«پوشاک و لوازم کوهنوردی   »

    1-بیــس لایر2-شلواراسترچ 3-بلوزاسترچ 4- ضدآب وضدبادشامل(شلوار گورتکس –کاپیشن گورتگس پانچو 5- ضدباد (بادگیر) 6- دستکش معمولی 7- دستکش پشمی یاپلار با لایه ضد آب 8- دستکش پرقو 9- کلاه پشمی 10-کلاه آفتاب گیر 11- کلاه طوفان 12- نقاب طوفان 13-هدبند پلار -14- عینک آفتابی ضد اشعه ماوراء بنفش 15- عینک طوفان یاکولاک 16- شلوار پلار 17- کاپیشن پلار 18- کت پر19- شلوار پر- 20- جوراب پر 21- کیسه خواب پرقو با برودت بالا 22-کیسه خواب معمولی از حنس مواد یا ویسکوز 23- زیراندازمعمولی 24- زیرانداز بادی یاشانه تخم مرغی ضد سرما و رطوبت 25- جوراب ضد عرق و سرما 26- جوراب پشمی 27- کفش تراکینگ یا سبک 28- کفش سنگین 1 پوش 29- کفش سنگین دو پوش 30- یخ شکن 4 شاخه یا 6 شاخه  31- کرامپون زیرکفش  32- باتوم  33- کلنگ  34 – چادر 1پوش  35- چادر 2پوش مخصوص ارتفاع 36- کیت بقا 37-G.P.Sو قطب نما 38-پتوی نجات39-کوله1 روزه 40 –کوله چندروزه 41- کوله حمله 42-گتر 43- چراغ سری 44- کارابین 45- طناب انفرادی 46- تاکی واکی (یابیسیم بابرد محدود ) 47-روکش کیسه خواب 48- دستگاه دیزر (دور کردن حیوانات وحشی ) 49- کیف امداد و نجات 50- سوپرگتر ( بقیه لوازم فنی مانند پرونات – ریورسو-یومار –اسلنيگ -هشت فرود – صندلی  – تبریخ و پیچ یخ و غیره ... مخصوص سنگ نوردی ویخ نوردی می باشد. )

---------------------------------------------------------------

1-مورد استفاده در فصل بهار و پائیز :1-کفش سنگین 1پوش(استفاده در ماههای فروردین –اردیبهشت –آبان آذرماه)
 2-بیس لایر زیر شلوار وبلوز  3- شلوار مناسب نظیراسترچ ویا شلوار بادگیر دولایه4- شلوار و کاپیشن پلار 5- پانچو
 6-بادگیر1لایه و ترجیحاً دو لایه 7- کیسه خواب معمولی یا ویسکوز جهت شب مانی 8- زیرانداز معمولی ضد رطوبت
 9- چادر دوپوش جهت شب مانی 10- مضافاً به اینکه در اوایل بهار و در آخر آذر ماه کیسه خواب پر جهت شب مانی و گورتکس به تجهیزات ذکر شده اضافه میگردد. 11- عینک طوفان  

-------------------------------------------------------------

2- مورداستفاده در فصل تابستان  :1-کفش تراکینگ (سبک)2 - ضد باد ساده ( بادگیر) 3- کاپیشن پلار 4- پانچو

5-چادر1پوش جهت شب مانی 6-کیسه خواب معمولی از جنس موادیا ویسکوز 7- عینک آفتابی ضد اشعه
خورشید  400 UV

8- شلوار معمولی (توضیح اینکه در ارتفاعات بالای 4500 متر در صعود تابستانی نظیر  دماوند – علم کوه سبلان صعود زمستانی به حساب می آید و تجهیزات فوق تاحدودی اضافه میگردد) .مانند اضافه کردن کیسه خواب پر با برودت متوسط به جای کیسه خواب معمولی یا اضافه کردن شلوار گورتکس و کاپیشن گورتکس به لوازم فوق الاشاره یا کفش سنگین 1پوش به جای کفش تراکینگ و عینک طوفان به جای عینک معمولی ضروری می باشد.

3-استفاده در فصل زمستان :1- کفش سنگین دوپوش یا کفش خارجی خوب و ایده آل 1پوش همراه با سوپرگتر تا ارتفاع 4000 متر از ارتفاع 4000متر به بالا در زمستان می بایست کفش صعود دوپوش باشد. 2-دستکش دوپوش پلار یا پشمی با لایه ضد آب یا دستکش پرقو با لایه زیر آن 3-بیس لایر زیر شلوار و بلوز + شلوار استرچ وبلوز استرچ +شلوار گورتکس وکاپیشن گورتکس یا به روش دیگر بیس لایر زیر شلوار و بلوز + شلوار پلار وکاپیشن پلا +شلوار گورتکس یا و کاپیشن گورتکس توضیح اینکه در صعودهای زمستانی نظیر دماوند – علم کوه – سبلان به علت برودت و سرمای شدید هوا و بادهای سهمگین پوشاک بدن باید بدین ترتیب باشد بیس زیر شلوار استرچ و بلوز استرچ لایه اول + خود شلوار استرچ و بلوز استرچ لایه دوم + شلوار پلار و کاپیشن پلار لایه سوم + شلوار گورتکس و کاپیشن گورتکس لایه چهارم قرار گیرد و در هنگام صعود به خصوص بالای 4000 متر به بالا به سمت قله به خاطر جلوگیری از سرمازدگی و هایپوترمی عینک طوفان و کلاه طوفان و G.P.S به علت جلوگیری از گم شدن در هوای مه آلود و مسیر یابی و کلنگ و کرامپون زیرکفش وطناب انفرادی جهت حمایت همدیگر در مواقع نیاز و برای در امان ماندن از لیزخوردگی و سقوط در یخچالهای جناحین یالها و به خصوص در روی خط الراسها و لوازم حیاتی درشب مانی مانند چادر دو پوش و ضد آب + زیر انداز بادی و ضد رطوبت و سرما + جوراب پرقو+ کیسه خواب پرقو 35- به بالا + کت پر + شلوار پر به جهت پیشگیری از خواب مرگ در شب های طوفانی و سرد کوهستان امری حیاتی و لازم الاجرا ست .

تنظیم و تدوین :  صالحی ( گروه کوهنوردی مخابرات استان تهران )

 


جهت دریافت مطالب روی موضوع کلیک نمایید.

*- گردش کار جهت اطلاع سرپرستان در اجرای برنامه های کوهنوردی (روند اداري )

*- سرپرستي

*- گزارش و گزارش نویسی از برنامه های کوه نوردی ( قسمت اول )

*- گزارش و گزارش نویسی از برنامه های کوه نوردی ( قسمت دوم )

*- نمونه گزارش صعود. (قله لاله زار)

*- طرح درس آموزش كوهپيمايي

*- چکیده مباحث نکات کلیدی در صعود به ارتفاع

*- پزشکی کوهستان (مقالات دکتر مساعدیان)


بسمه تعالي

پيش‌نويس اساسنامه جدید گروه

فهرست مطالب

ماده يك - نام

ماده دو - مهر و سربرگ

ماده سه - آدرس

ماده چهار -اهداف

ماده پنج - عضويت الف) شرايط عضويت ب) انواع عضويت ج) ابطال عضويت د) وظايف عضويت

ر) حقوق اعضاء

ماده شش -هزينه‌هاي گروه و منابع تأمين آن

ماده هفت -شوراها الف) شوراي هماهنگي ب) شوراي اجرايي

ماده هشت -بازرس

ماده نه - اعضاي شوراي اجرايي

ماده ده - وظايف اعضاي شوراي اجرايي

ماده يازده -كميته‌ها

ماده دوازده -برنامه‌ها

ماده سيزده -تيم سرپرستي

ماده چهارده -جلسات

ماده پانزده -تيم امداد ونجات  کوهستان

ماده شانزده -قوانين و مقررات

ماده هفده -كميته انضباطي

ماده هيجده -تنفيذ

ماده نوزده -گواهي تصديق قبول خطر و پيشامد

ماده بيست -اصلاح اساسنامه

مفاهيم كليدي

شوراي هماهنگي: هماهنگ کننده گروه با اداره تربیت بدنی، متشكل از رياست يا نماينده تربيت بدني، دبير شوراي اجرايي و بازرس گروه

شوراي اجرايي: بالاترين سطح تصميم‌گيري، مديريتي و اجرا در گروه متشكل از دبير و مسئولین كميته‌ها

بازرس: نظارت بر عملکرد گروه

اعضا: مبناي موجوديت و سرمايه‌هاي فكري و انساني گروه

مجمع عمومي: بالاترين سطح انتخاب – نقد و ارايه و پيشنهادات متشكل از اعضاي رسمي گروه

كميته‌هاي اجرايي: كار گروه‌هايي متشكل از اعضا جهت بهتر اداره شدن برنامه‌هاي تقويم ورزشي

سرپرست برنامه: بالاترين سطح تصميم‌گيري و اجرا در طول برنامه‌هاي كوهنوردي با  کمک و مشاوره و هماهنگي كميته فني

كميته انضباطي: بالاترين سطح تصميم‌گيري در خصوص تخلفات و احقاق حقوق اعضا


ماده 1 نام:

1-1 نام اين تشكل، گروه كوهنوري تربیت بدنی  مخابرات استان تهران زير مجموعه اداره تربيت بدني و تفريحات سالم است كه از اين پس به اختصار گروه ناميده مي‌شود.

ماده 2 مهر:

1-2 مهر گروه تصوير كوه دماوند با لوگوي شركت مخابرات در وسط آن بوده و در زير آن عبارت گروه كوهنوري شركت مخابرات استان تهران با سال تأسيس قيد شده است.

ماده 3 محل گروه:

1-3 آدرس دائمي گروه به صورت ايران – تهران – شركت مخابرات استان تهران – اداره تربيت بدني گروه كوهنوري تربیت بدنی مخابرات استان تهران خواهد بود. زمان و محل تشكيل جلسات و مجمع ساليانه توسط شوراي اجرايي – دبير گروه پس از هماهنگي با اداره تربيت بدني تعيين و اعلام خواهد شد.

ماده 4 اهداف:

1-4 فراهم آوردن بسترهاي لازم جهت تشويق – ترويج و اشاعه فرهنگ ورزش بخصوص كوهنوردي نوين و رشته‌هاي مرتبط در مسير ارتقاي سلامت و افزايش بهره‌وري در سطح شركت.

2-4 معرفي و شناساندن زيبايي‌هاي طبيعي به اعضا از طريق فعاليت‌هاي كوهنوردي – جنگل نوردي – کو یر نوردي – غارنوردي و سنگ نوردي و تهيه و توزيع مقالات مرتبط با آن.

3-4 فراهم نمودن امكان گردهمايي افراد علاقه‌مند به كوهنوردي و رشته‌هاي مرتبط با آن جهت تبادل افكار – انتقال تجربيات و بهره بردن از فرصت‌هاي ايجاد شده.

4-4 پر كردن اوقات فراغت اعضا و همكاران شركت و خانواده‌هاي آنان از طريق برگزاري گلگشت‌هاي خانوادگي – همايش‌هاي ايران شناسي و مقالات خواندني.

5-4 ايجاد فضايي مناسب و سالم و ايمن جهت فراگيري علمي و عملي كوهنوردي و ارتقاي دانش و مهارت در خصوص رشته‌هاي مرتبط.

6-4 برنامه‌ريزي و ساماندهي اقدامات مقتضي به منظور حضور حرفه‌اي اعضاي گروه در رشته كوهنوردي.

ماده 5 عضويت:

الف – شرايط عضويت

1-5 تعهد به تحقق اهداف گروه و وفاداري به اساسنامه

2-5 كارمندان رسمي – قراردادي و بازنشستگان شركت مخابرات استان تهران

تبصره: وابستگان درجه اول بند فوق كه واجد كارت فرهنگي – ورزشي تربيت بدني شركت باشند مشمول خواهند بود شر طی که به سن قانونی رسیده باشند .

3-5 قبول درخواست عضويت توسط كميته عضويت و تكميل فرمهاي مربوطه.

4-5 ارائه گواهي پزشكي مبني بر سلامت عمومي و توان فعاليتهاي كوهنوردي.

ب – انواع عضويت

5-5 عضو آزمايشي: افرادي كه درخواست آن‌ها توسط كميته عضويت پذيرفته شده‏، در جلسات شركت مي‌كنند و حداقل شش برنامه كوهنوري براساس تشخيص كميته فني و سرپرست برنامه در مدت يك سال همراه گروه باشند.

6-5 عضو رسمي: عضو آزمايشي كه موفق به اخذ گواهينامه كوه‌پيمايي شده و عضويت رسمي آن‌ها توسط شوراي اجرايي پذيرفته شده باشد.

تبصره: اعضاي رسمي مؤظف مي‌باشند دوره‌هاي آموزشي يخ و برف – سنگ‌نوردي – قطب‌نما و GPS – امداد و كمك‌هاي اوليه و پزشکی کوهستان را بگذرانند.

7-5 عضو پيشكسوت: اعضاي باتجربه و كار آزموده در فعاليت‌هاي كوهنوري، مشهور به اخلاق، داشتن محبوبيت و مقبوليت عام، با ارائه خدمات مشخصي و شايان در گروه با آراي حداكثر اعضاي شوراي اجرايي به درجه پيشكسوتي نايل مي‌گردند.

ج – ابطال عضويت

8-5 به درخواست و شكايات اعضاي رسمي و ارجاع آن به كميته انضباطي و تصويب اكثريت آرا ( نظرات) منوط به اينكه امكان دفاع و استماع نظر عضو مذكور در كميته انضباطي فراهم گردد.

تبصره: در صورتي كه عضويت فردي يك بار ابطال شده باشد عضويت مجدد او منوط به تصويب مجدد شوراي اجرايي خواهد بود.

د – وظايف و مسئوليت اعضاي گروه

9-5 رعايت شئونات و موازين اخلاقي

10-5 رعايت كليه مفاد اساسنامه و آئين‌نامه انضباطي و مقررات وضع شده.

11-5 فعاليت صحيح و منطبق بر استانداردهاي آموزشي در موقع انجام فعاليت‌هاي گروهي يا در زمان استفاده از تجهيزات گروه در فعاليت‌هاي انفرادي خارج از برنامه‌هاي گروه.

12-5 عضويت و مشاركت فعال و مؤثر حداقل در يكي از كميته‌هاي گروه.

13-5 رعايت كليه نكات لازم جهت حفظ پاكيزگي و حفاظت از محيط طبيعت و كوهستان.

14-5 بازگرداندن تجهيزات و وسايل گروه به كميته تداركات در تاريخ مقرر و گزارش وضعيت آن‌ها.

15-5 جايگزيني تجهيزات و لوازم گروه در صورت معيوب شدن يا مفقود شدن حداكثر تا هفته بعد از اتمام مهلت مقرر.

16-5 پذيرش مسئوليت ايمني خود در تمامي جنبه‌هاي مرتبط با اجراي برنامه‌هاي گروه

ر – حقوق و اختيارات اعضا

17-5 پيشنهاد افراد جهت عضويت در شوراي اجرايي.

18-5 ارائه پيشنهاد جهت ايجاد تغييرات و اصلاحات در اساسنامه گروه

19-5 حق اظهارنظر و انتقاد در چهارچوب اساسنامه و آيين‌نامه‌ها

ماده 6 هزينه‌هاي گروه:

1-6 تخصيص بودجه سالیانه توسط اداره تربيت بدني از محل اعتبارات ورزشي که اعضای شورای اجرایی میتواند 15% از اعتبارات فوق را صرف امور جانبی گروه نماید.

2-6 كمك و مشاركت مالي اعضا در صورت نياز در اجراي برنامه‌ها.

1-2-6 كمك‌هاي مالي اعضا به پيشنهاد كميته مالي با در نظر گرفتن بند يك، هزينه‌هاي سالیانه و نوع برنامه‌ها و هزينه‌هاي رفاهي مضاعف تعيين خواهد گرديد، در اين خصوص كميته مالي مشمول ارائه بيلان مالي دقيق خواهد بود.

تبصره: در صورت تأمين تمامي هزينه‌ها جهت اجراي برنامه‌ها گرفتن هرگونه وجهي از اعضا غيرقانوني است.

ماده 7 شورا:

1-7 هماهنگ کننده تصمیمات گرفته شده توسط شورای اجرایی با شوراي هماهنگي متشكل از رئيس يا نماينده اداره تربيت بدني، دبير شوراي اجرايي و بازرس (به عنوان ناظر)میباشد. و رهبري و مديريت گروه توسط دبير انجام مي‌پذيرد.

2-7 انتخاب اعضاي شوراي اجرايي و بازرس هر سال در مجمع ساليانه گروه زير نظر شوراي هماهنگي با نظارت بازرس گروه صورت پذيرفته و افراد انتخاب شده و اعضاي جديد مؤظفند ظرف دو هفته به تغيير و تحول امور اقدام نمايند.

3-7 پيشنهاد كانديداتوري جهت احراز عضويت شوراي اجرايي و بازرس جديد بايستي به دبير و شوراي اجرايي وقت ارائه گردد.

4-7 در صورتي كه فردي كتباً به عنوان كانديدا معرفي شده باشد تنها با انصراف كتبي فرد نامبرده از ليست كانديداها حذف خواهد گرديد.

5-7 حق رأي جهت انتخاب اعضاي شوراي اجرايي و بازرس شامل كليه اعضاي رسمي گروه مي‌باشد.

6-7 كانديداها مي‌بايست برنامه كاري خود را قبل از راي‌گيري در مجمع عمومي ارايه دهند و در جلسه حضور داشته باشند.

ماده 8 بازرس:

1-8 گروه داراي يك بازرس است كه با راي اکثریت اعضای مجمع عمومی اتنخاب میشود ونفری که رتبه دوم را بدست میآورد بازرس علی البدل خواهد بود.

2-8 بازرس مي‌تواند در جلسه‌هاي شوراي اجرايي بدون حق رأي شركت كند و مي‌تواند تمامي دفترها و مكاتبات گروه را بازرسي كند و در مواردي كه تخلفي مشاهده كند به كميته انضباطي گزارش نمايد.

3-8 نظارت بر انتخاب اعضاي شوراي اجرايي در مجمع عمومي بر عهده بازرس مي‌باشد.

4-8 بررسي كليه اسناد و اوراق مالي و تهيه گزارش جهت مجمع عمومي

5-8 مطالعه و تفحص در گزارش سالیانه شوراي اجرايي اعم از مالي و غيرمالي و تهيه گزارش عملكرد جهت ارائه به مجمع عمومي.

6-8 گزارش هر گونه تخلف شوراي اجرايي از مفاد اساسنامه به مجمع عمومي و شوراي هماهنگي پس از بررسي در كميته انضباطي

7-8 نظارت بر اجراي دقيق آيين‌نامه انضباطي

8-8 پاسخگويي به مراجع و ضوابط قضايي داخل و خارج از گروه پس از مشورت و هماهنگيی با شورای اجرایی و اداره تربیت بدنی و كميته انضباطي.

9-8 دريافت شكايات در مورد سرپرستان در هنگام اجراي برنامه‌هاي كوهنوردي و ارائه آن به كميته انضباطي.

ماده9 اعضاي شوراي اجرايي:

1-9 اعضاي شوراي اجرايي از ميان اعضاي رسمي و با تجربه گروه توسط مجمع عمومي انتخاب خواهند گرديد.

تبصره 1: دبیر- مسئول كميته‌هاي مالي – بودجه و تداركات بايستي كارمند رسمي و در حال كار باشند.

تبصره 2: مسئول كميته مالي – بودجه بهتر است ترجيحاً در تخصص و رديف مالي شركت مشغول بكار باشد.

تبصره 3: مسئول كميته فني بهتر است كه از سابقه و تجربه معلوم كوهنوردي برخوردار بوده و ترجيحاً مدرک مربيگري داشته باشد.

2-9 تعداد  کمیته هاو اعضاي شوراي اجرايي شامل هفت نفر عضو رسمی خواهد بودکه میتواند درمواقع لزوم  با هماهنگی شورای اجرایی مجمع عمومی اضافه یا کم شود. 

1-2-9 هر يك از اعضاي منتخب شورا مسئوليت‌هاي ذيل را پس از تصويب در اولين جلسه شورا عهده‌دار خواهند بود.

1- دبير و مسئول شوراي اجرايي

2- مسئول كميته فني

3- مسئول كميته عضويت

4- مسئول كميته مالي – بودجه

5- مسئول كميته آموزش و ايمني

6- مسئول كميته تداركات

7- مسئول كميته روابط عمومي

2-2-9 مسئوليت اداره جلسات شوراي اجرايي با دبير شورا و در صورت غيبت او با مسئول كميته روابط عمومي خواهد بود.

3-2-9 جلسات شوراي اجرايي براساس نياز و هماهنگي اعضاي شورا در هر زمان كه لازم باشد پس از هماهنگی با دبیرو شورای اجرایی تشكيل و توسط کمیته روابط عمومی  اعلام خواهد شد.

4-2-9 مصوبات شوراي اجرايي با اكثريت آرا (دو سوم اعضا) لازم‌الاجرا خواهد بود.

5-2-9 تعيين زمان و مكان و دستور جلسات با هماهنگي كميته روابط عمومي و دبير انجام مي‌پذيرد.

6-2-9 صورتجلسات شوراي اجرايي به وسيله كميته روابط عمومي تهيه و جهت نصب در تابلو اعلانات – درج در سايت گروه حداكثر تا يك هفته بعد از برگزاري جلسه شورا تدوين خواهد شد.

7-2-9 جلسات شوراي اجرايي با حضور پنج نفر از هفت نفر اصلي اعضاء رسميت خواهد يافت

8-2-9 در صورتي كه هر يك از اعضاي شوراي اجرايي لازم تشخيص دهد، امكان حضور ساير افراد در جلسات شورا بلامانع است كه وظيفه دعوت از آن‌ها بر عهده كميته روابط عمومي خواهد بود.

9-2-9 در صورتي كه بهر دليل امكان فعاليت عضوي از شوراي اجرايي وجود نداشته باشد دبير شورا مي‌تواند تا انتخاب مجدد نفر جديد، براي مدت معيني (كه نبايد از دو ماه تجاوز نمايد) خود شخصاً وظايف عضو مربوطه را بر عهده گرفته و يا به يكي ديگر از اعضاي شورا محول نمايد.

10-2-9 اعضاي شوراي اجرايي در قبال خدمات به هيچ وجه جبران خدمات (حقوق) دريافت نخواهند داشت.

11-2-9 هرگونه انجام فعاليت‌هاي بازرگاني و يا ساير فعاليت‌هاي غيرمرتبط با اهداف گروه توسط شورا به نام گروه ممنوع مي‌باشد.

ماده 10 وظايف اعضاي شوراي اجرايي:

الف - دبير شورا

1-10 هماهنگي عملكرد اعضاي شورا و ديگر مسئولان اجرايي گروه و رابط گروه با اداره تربیت بدنی و تفریحات سالم.

2-10 انجام هماهنگي‌هاي لازم جهت حصول اطمينان از عملكرد بهينه كميته‌ها و همچنين برنامه‌ريزي مستمر جهت انجام عمليات و فعاليت‌هاي گروه.

3-10 مسئوليت اداره جلسات شورا و اجرای جلسات توسط کمیته روابط عمومی و هدايت آن بر اساس اهداف گروه.

4-10 مسئوليت پاسخ گويي به نامه‌ها و درخواست‌هاي كتبي

5-10 مسئوليت رفع اختلاف ميان كميته‌ها

6-10 ساماندهي كميته‌ها و تقسيم وظايف ميان مسئولين كميته‌ها و اطمينان از عملكرد صحيح آن‌ها

7-10 نظارت  و مشاوره مستقیم در انتخاب مشاور، مدرس، مربي، راهنما و ديگر خدمات موردنياز در صورت لزوم با هماهنگي با كميته آموزش و كميته فني پس از تصويب در شوراي اجرايي انجام مي‌پذيرد.

8-10 ساماندهي – اجرا و مديريت برگزاري مجمع سالانه گروه با هماهنگي كميته روابط عمومي

9-10 مسئوليت تهيه و ارائه گزارش ساليانه به مجمع در خصوص وضعيت عملكرد كميته‌ها و وضعيت گروه

10-10 مسئوليت تحويل كليه مدارك، مستندات، تجهيزات و غيره به شوراي بعدي گروه.

تبصره: هر فرد مي‌تواند حداكثر دو دوره‌ي يك ساله متوالي دبير شوراي اجرايي شود منوط به انتخاب شدن در هر سال در مجمع عمومي گروه.

ب - مسئول كميته فني

11-10 درخواست تشكيل جلسه شوراي اجرايي جهت تهيه و تدوين برنامه‌هاي سال آتي براساس برنامه‌هاي ارائه شده توسط اعضاي گروه و تعيين سرپرستان.

12-10 ارسال جدول برنامه‌هاي مصوب گروه به كميته روابط عمومي جهت اطلاع رساني به اعضاي گروه.

13-10 اطمينان يافتن از تمهيدات موردنياز جهت اجراي موفق برنامه‌هاي شامل نقليه، تجهيزات موردنياز و غيره با هماهنگي كميته تداركات.

14-10 كمك و مشاوره به تيم سرپرستي در كليه مراحل برنامه‌ريزي و اجراي برنامه‌ها براساس سياست‌ها و خطوط كلي ترسيم شده توسط شوراي اجرايي و همچنين استانداردهاي ايمني وكمك به تهيه گزارش برنامه ها.

15-10 نظارت و مشاوره فني به سرپرستان برنامه‌هاي گروه در امور ثبت نام و شركت اعضا در برنامه‌ها با هماهنگي كميته عضويت.

16-10 ايجاد كميته‌هاي اختصاصي فرعي براي رشته‌هاي مختلف (سنگ‌نوردي يخ‌نوردي  امداد و نجات و غيره).

ج - مسئول كميته عضويت

17-10 ایجاد تمهيدات لازم جهت انجام كليه فعاليت‌هاي مرتبط با عضويت افراد در گروه.

18-10 ارائه گزارش وضعيت عضويت اعضا و همچنين شرايط و نحوه همكاري آن‌ها به شورا در صورت نياز.

19-10 اعلام ليست اعضاي آزمايشي و رسمي در صورت نياز.

20-10 نگهداري و مديريت پرونده‌ها و سوابق افراد و رعايت موارد محرمانه اعضا و حفظ حريم شخصي افراد.

21-10 ارائه كارت عضويت به افراد و تهيه شناسنامه ورزشي.

22-10 طبقه‌بندي و رتبه‌بندي اعضاي گروه در رشته‌هاي مختلف از لحاظ علاقه، سطح آمادگي، فعاليت و بروزآوري اطلاعات.

23-10 همكاري با كميته فني و كميته آموزش جهت انتخاب افراد به منظور شركت در برنامه‌هاي عملي و آموزشي.

د - مسئول كميته مالي

24-10 تهيه گزارش بودجه موردنياز گروه به صورت ساليانه و مقطعي با همكاري ديگر كميته‌هاي گروه و ارائه آن به شوراي اجرايي و شوراي هماهنگي.

25-10 نگهداري و مديريت حساب‌ها و هزينه‌هاي گروه و اسناد مالي مربوطه.

26-10 تهيه و ارائه گزارش مالي ساليانه به مجمع عمومي گروه.

27-10 همكاري با ديگر كميته‌هاي گروه جهت تهيه و خريد تجهيزات و لوازم موردنياز گروه پس از تصويب درخواست خريد كميته‌ها در شوراي اجرايي و شوراي هماهنگي.

ذ - مسئول كميته آموزش و ايمني

28-10 برنامه‌ريزي و تهيه جدول زماني برنامه‌هاي آموزشي در رشته‌هاي مختلف و براساس سطح آمادگي و شايستگي اعضاي گروه با همكاري ساير كميته‌هاي گروه و ارائه پيشنهاد به شوراي اجرايي جهت تصويب

29-10 انجام تمهيدات و برنامه‌ريزي‌هاي لازم جهت ثبت‌نام و برگزاري دوره‌هاي آموزشي با هماهنگي كميته فني و روابط عمومي

30-10 اطمينان يافتن از اينكه كليه اعضاي گروه به صورت متناوب مورد آموزش و تست قرار گرفته و گواهي‌هاي لازم را اخذ نمايند.

31-10 ارسال اطلاعات مربوط به آموزش‌ها‏، تست‌ها و گواهينامه‌ها به كميته عضويت جهت درج در پرونده اعضاي گروه

32-10 ارائه گزارش شش ماهه از وضعيت برنامه‌هاي آموزشي گروه به شوراي اجرايي و مجمع عمومي و شوراي هماهنگي.

33-10 ارائه پيشنهاد به شورا جهت دعوت از مربيان و مدرسان جهت برگزاري دوره‌هاي آموزشي با هماهنگي كميته فني و ديگر موارد آموزشي با هماهنگي كميته مالي.

34-10 تهيه كتب و CD و تحويل آن‌ به كميته روابط عمومي به منظور ارائه به اعضا.

35-10 همكاري با كميته روابط عمومي و تبليغات جهت تهيه جزوات و مطالب آموزشي براي اعضاي گروه.

ر – مسئول كميته تداركات

36-10 خريد و تهيه تجهيزات و لوازم انفرادی و گروهي موردنياز جهت اجراي برنامه‌هاي مصوب گروه با همكاري كميته مالي‏، كميته فني و كميته آموزش پس از تصويب در شوراي هماهنگي و توزيع عادلانه آن بر اساس نياز و نوع عضويت و شايستگي افراد.

37-10 ارائه گزارش شش ماهه به شورا از وضعيت كمي و كيفي تجهيزات گروه و انبارگرداني ساليانه.

38-10 نگهداري و تهيه شناسنامه تجهيزات شامل اطلاعات مربوط به تاريخ خريد، مبلغ خريد، تاريخ انقضا، خرابي‌ها، تعميرات و غيره در انبار گروه.

39-10 ارائه تجهيزات و وسايل گروه به اعضاي رسمي در قبال دريافت رسيد به در نظر گرفتن جدول زماني برنامه‌هاي گروه و هماهنگي با كميته فني و براساس صلاحيت و شايستگي افراد.

40-10 قرار دادن تجهيزات و وسايل موردنياز اجراي برنامه‌هاي گروه به سرپرست برنامه‌ها با هماهنگي كميته فني و كميته آموزش و كميته روابط عمومي

41-10 تحويل گرفتن تجهيزات و وسايل از سرپرست برنامه‌ها و يا اعضاي گروه و كنترل سلامت و كيفيت آن‌ها پس از استفاده و برگشت به انبار گروه

42-10 مسئوليت باز گرداندن و يا دريافت غرامت از افراد در زمان مفقود شدن و يا خسارت ديدن تجهيزات و وسايل گروه پس از احراز سهل انگاري صورت گرفته توسط آن‌ها.

ز – مسئول كميته روابط عمومي و تبليغات

43-10 مسئوليت اعلان برنامه‌ها در مجموعه شركت، سايت و تابلو اعلانات.

44-10 مسئوليت بروزرساني وب‌سايت گروه.

45-10 تهيه و توزيع بروشور و بولتن‌هاي آموزشي و تبليغاتي با همكاري كميته آموزش همچنين تهيه آرشيو نامه‌ها – عكس – فيلم، نشريات، كتب و CD و صورتجلسات شورا و كميته‌ها و گزارش برنامه‌ها.

46-10 ارسال گزارش برنامه‌ها به اداره تربيت بدني

47-10 اطلاع رساني به گروه درخصوص اطلاعيه‌ها، صورتجلسات و برنامه‌ها

48-10 قرار دادن اطلاعات عمومي اعضا در وب سايت گروه و همچنين اطلاعات مربوط به برنامه‌ها، عكس‌ها، گزارشات، صورتحساب و اخبار گروه.

49-10 برگزاري جلسات عمومي براساس دستور جلسه، از پيش تعيين شده و تمهيدات مرتبط با آن از قبيل مهيا كردن مكان و پذيرايي و غيره.

ماده 11 كميته‌ها و زيرمجموعه آن‌ها:

1-11 كميته‌ها كار گروه‌هايي مي‌باشند كه جهت ساماندهي و مديريت و پيشبرد اهداف گروه تشكيل مي‌شوند.

2-11 مسئولين كميته‌ها مي‌توانند از اعضاي رسمي گروه جهت همكاري در كميته‌هاي مربوطه دعوت به عمل آورند.

3-11 پيشنهاد عضويت در هر يك از كميته‌ها توسط اعضا یا مسئولان كميته‌ها مي‌باشد ولي تصميم نهايي با مسئولان كميته‌ها خواهد بود.

4-11 تعداد كل اعضاي هر كميته نبايد از دو نفر كمتر باشد و مسئوليت تقسيم وظايف در داخل كميته‌ها بر عهده مسئولين كميته‌ها مي‌باشد.

ماده 12 برنامه‌ها:

1-12 درخواست ثبت نام جهت حضور در برنامه‌هاي گروه براي اعضاي رسمي آزاد خواهد بود و تصميم نهايي با سرپرست برنامه خواهد بود.

2-12 كمك و مشاوره فنی در خصوص صلاحيت و شايستگي يك فرد جهت ثبت‌نام در ابتدا به عهده‌ي كميته فنی - آموزش و کمیته عضویت مي‌باشد كه در نهايت تصميم نهايي با سرپرست برنامه خواهد بود.

3-12 در صورتي كه تعداد ثبت‌نام كنندگان در يك برنامه از ظرفيت در نظر گرفته شده بيشتر باشد نظر نهايي در اين خصوص بر عهده سرپرست برنامه خواهد بود.

4-12 در موارد خاصي و با تصويب شوراي اجرايي و هماهنگي نسبت به برگزاري برنامه‌هاي همگاني عمومي، كه شركت اعضاي گروه امكان‌پذير باشد میتوان اقدام نمود.

5-12 كليه افراد علاقمند به حضور در برنامه‌هاي كوه نوردي مي‌توانند جهت شناخت و آشنايي بيشتر با گروه حداكثر در 3 برنامه به صورت مهمان شركت نمايند و مي‌بايست گواهي تصديق و قبول خطر و پيشامد را امضا نمايند. شركت اين افراد منوط به اجازه كميته فني و كميته عضويت مي‌باشد.

6-12 هزينه‌هاي تكميلي در خصوص امكانات رفاهي بيشتر در برنامه‌ها براي شركت‌كنندگان در برنامه براساس صلاحديد سرپرست برنامه اعلام مي‌گردد در هر صورت تابع قوانين سرپرستي است.

7-12 مسئوليت مستقيم اجراي برنامه‌ها با سرپرست برنامه مي‌باشد و سرپرست برنامه در خصوص روند اجراي برنامه بايستي پاسخگو باشد.

ماده 13 تيم سرپرستي:

1-13 سرپرست كسي است كه به پيشنهاد مسئول كميته فني و پس از تصويب شوراي اجرايي وظيفه مديريت و رهبري و اجراي برنامه‌ها را بر عهده مي‌گيرد.

2-13 سرپرست برنامه‌ها تا حد امكان از ميان اعضاي رسمي و با تجربه انتخاب خواهد گرديد.

3-13 شوراي اجرايي نبايد يكي از اعضا را بدون جلب رضايت او ملزم به قبول سرپرستي بيش از 2 برنامه در 3 ماه متوالي نمايد.

4-13 در صورتي كه شوراي اجرايي فردي را جهت سرپرستي يك برنامه انتخاب نمايد تنها با انصراف كتبي و با ارائه دلايل كافي مي‌تواند از انجام وظيفه سرپرستي سرباز زدند، مشروط به اينكه انصراف خود را حداقلي دو هفته قبل به شوراي اجرايي و مسئول كميته فني اعلام نمايد.

5-13 مسئوليت كليه تصميم‌ها و اقدامات انجام شده در طول اجراي برنامه بر عهده سرپرست برنامه خواهد بود.

6-13 مسئوليت كنترل شرايط و صلاحيت افراد شركت كننده در برنامه‌ها و روند صعود به ارتفاعات بر عهده سرپرست و كميته فني مي‌باشد.

7-13 سرپرست مي‌تواند در صورت قصور افراد در انجام وظايف و مسئوليت‌هاي محوله و يا عدم رعايت نظم و انضباط و مقررات گروه در طول اجراي برنامه كه باعث بروز حادثه و خطر خواهد شد براساس صلاح ديد خود برنامه را متوقف و موضوع را جهت بررسي به كميته انضباطي ارجاع نمايد.

8-13 سرپرست برنامه حق توهين و تنبيه افراد را در حين اجراي برنامه به هيچ عنوان نخواهد داشت و فقط مي‌تواند بعد از اجراي برنامه طي گزارش عملكرد انضباطي گروه يا فرد را به كميته انضباطي گزارش نمايد.

9-13 سرپرست برنامه موظف است حداكثر تا يك هفته پس از اتمام برنامه، گزارش برنامه را تهيه و به مسئول كميته‌ي روابط عمومي تحويل نمايد.

10-13 سرپرست برنامه وظيفه دارد با همكاري مسئولين ديگر كميته‌ها نسبت به تعيين و تدارك تجهيزات و وسايل موردنياز جهت اجراي موفق برنامه اقدام نمايد.

11-13 سرپرست برنامه وظيفه دارد كليه اقدامات و تمهيدات لازم براي حفظ سلامتي و جان افراد شركت كننده در برنامه و همچنين جلوگيري از آسيب به تجهيزات و وسايل گروه را بكار بندد.

12-13 سرپرست برنامه موظف به ارايه زمانبندي و شرح برنامه قبل از اجراي برنامه ترجيحاً مكتوب مي‌باشد.

13-13 سرپرست برنامه بايستي در خصوص هزينه‌ها كاملاً شفاف‌سازي كرده بيلان برنامه را همراه با گزارش انجام شده ارايه دهد.

ماده 14 جلسات:

الف – جلسات عمومي (مجمع عمومي)

1-14 جلسات عمومي گروه در طي ماه انجام خواهد شد.

2-14 زمان (ساعت شروع – پايان) و مكان و دستور جلسات توسط شوراي اجرايي معلوم و به وسيله كميته روابط عمومي اعلام خواهد شد.

3-14 شركت در جلسات براي عموم آزاد است.

4-14 در جلسات عمومي زماني صرفاً جهت انتقادات و پيشنهادات و اظهارنظر افراد در نظر گرفته مي‌شود.

5-14 ارائه اخبار و مسائل روز كوهنوردي، گزارش برنامه‌هاي انجام شده، اعلان برنامه‌ها و ثبت‌نام جهت اجراي برنامه‌ها در اين جلسات انجام مي‌شود.

6-14 برگزاري جلسات با كميته روابط عمومي مي‌باشد.

ب – مجمع عمومي

7-14 مجمع عمومي گروه هر سال ترجيحاً در اواخر بهمن‌ماه برگزار خواهد گرديد.

8-14 رياست جلسه بر عهده دبير گروه و نظارت آن با بازرس مي‌باشد.

9-14 زمان و مكان برگزاري جلسه مجمع توسط شوراي اجرايي تعيين و حداقل دو هفته قبل از برگزاري جلسه توسط دبير به اطلاع اعضا خواهد رسيد.

20-14 استماع گزارش عملكرد ساليانه گروه‏، انتخاب شوراي جديد، اصلاح در اساسنامه از وظايف مجمع عمومي ساليانه مي‌باشد.

11-14 مصوبات مجمع در مورد اصلاح اساسنامه با اكثريت اعضاي رسمي (دو سوم اعضا) پس از تصويب در شوراي هماهنگي لازم‌الاجرا خواهد بود.

12-14 اسامي كانديداهاي منتخب جهت احراز عضويت در شوراي اجرايي حداقل 2 هفته قبل از برگزاري مجمع توسط شوراي اجرايي وقت اعلام خواهد گرديد.

13-14 جلسات مجمع عمومي با حضور حداقل نصف به علاوه يك نفر اعضاي رسمي رسميت خواهد يافت.

14-14 شركت در جلسه مجمع عمومي آزاد بوده ولي حق رأي با اعضاي رسمي خواهد بود.

15-14 شيوه رأي‌گيري جهت انتخاب اعضاي شوراي اجرايي و بازرس به صورت كتبي و مخفي خواهد بود.

16-14 در صورتي كه جلسه مجمع به حدنصاب نرسد شوراي اجرايي وظيفه دارد حداكثر ظرف 1 ماه نسبت به برگزاري مجدد مجمع اقدام نموده و تا آن زمان اداره گروه به عهده شوراي اجرايي وقت مي‌باشد.

ج – مجمع فوق‌العاده

17-14 در صورت تصويب شوراي اجرايي مي‌توان در مواردي كه امكان تداوم فعاليت شورا يا گروه مقدور نباشد نسبت به برگزاري مجمع فوق‌العاده اقدام نمود. كليه اختيارات‏، شرايط برگزاري، مديريت و تصويب مصوبات اين مجمع همانند مجمع ساليانه خواهد بود.

ماده 15 تيم نجات:

1-15 در مواقع ضروري و با صلاحديد شوراي اجرايي تيم نجات متشكل از اعضاي با تجربه و آموزش ديده داخل گروه و در صورت نياز با همكاري افراد خارج از گروه تشكيل خواهد گرديد.

2-15 اعضاي تيم نجات و همچنين مدير تيم توسط كميته عضويت و كميته فني و دبير گروه انتخاب خواهند گرديد. در زمان تشكيل تيم نجات كليه منابع و امكانات گروه با تيم نجات مي‌باشد.

3-15 بايستي در جهت آموزش اعضاء و شركت آن‌ها در تيم نجات امكانات لازم را فراهم ساخت.

ماده 16 قوانين و مقررات:

1-16 فعاليت‌هاي گروه در چارچوب قانون اساسي و قوانين موضوعه جمهوري اسلامي ايران و همچنين در چارچوب مقررات مصوب شركت مخابرات انجام خواهد پذيرفت.

2-16 شوراي اجرايي و شوراي هماهنگي حق قانون‌گذاري نداشته و تنها مي‌تواند به تدوين آيين‌نامه‌هاي اجرايي جهت تحقق مواد اين اساسنامه اقدام نمايد.

ماده 17 كميته انضباطي:

1-17 شوراي اجرايي و رياست يا نماينده اداره تربيت بدني با نظارت بازرس بر اساس آيين‌نامه انضباطي و مستندات شفاهي و كتبي وظيفه كميته انضباطي را بر عهده خواهد داشت.

ماده 18 تنفيذ:

1-18 اساسنامه و تغييرات آن پس از امضاي رئيس اداره تربيت بدني و تفريحات سالم تنفيذ خواهد شد.

ماده 19 گواهي تصديق قبول خطر و پيشامد:

1-19 كليه اعضاي رسمي و مهمان گروه لازم است تعهدنامه دال بر پذيرش خطر و قبول فردي ناشي از پيشامد و اتفاقات ناگوار را امضا و به گروه تحويل نمايند.

ماده 20 اصلاح اساسنامه:

1-20 پيشنهاد يا اصلاح اساسنامه مي‌تواند با درخواست كتبي حداقل شش نفر از اعضاي رسمي ابتدا به شوراي اجرايي و پس از رسيدگي و بررسي در شوراي هماهنگي و در آخر در مجمع عمومي مطرح و تصويب گردد.

2-20 تمامي پيشنهادات جهت اصلاح اساسنامه مي‌بايد تا يك ماه قبل از برگزاري جلسه مجمع عمومي ابتدا به شوراي اجرايي و يا شوراي هماهنگي تحويل شود.

3-20 شوراي هماهنگي وظيفه بررسي، دسته‌بندي و تهيه پيشنهاد اصلاحيه اساسنامه را بر عهده خواهد داشت.

4-20 طرح اصلاح اساسنامه مي‌بايد به نحو مقتضي حداقل 2 هفته قبل از برگزاري مجمع عمومي به اطلاع اعضاي گروه برسد.

اين اساسنامه در بيست ماده مشتمل بر يكصد و شصت و یک بند تدوين شده است و پس از تصويب مجمع عمومي لازم‌الاجرا مي‌باشد و مي‌بايد حداكثر تا شش ماه رفع نقص و پس از امضاي رياست محترم تربيت بدني تنفيذ گردد.

 

 


 

بسمه تعالي

 

«نکات فنـی کوهپیمائی »

 

1- تمـرین آمادگــی جسمــانی قابـل قبـول و مناسـب قبـل از برنامـه ها در دستـور کار قـرار گیـرد.

 

2- به همراه داشتن آب و غذا کافی حتی اضافی تر جهت برنامه های چند روزه لازم می باشد برای مثال برای اجرای
برنامه 3 روزه به میزان 4 روز ذخیره آب و غذا حمل گردد.

 

3- استفاده از یک جفت باتوم در صعود و فرود بواسطه کاستن وزن و فشار وارده بر ستون فقرات و زانوها الزامی است توضیح اینکه باتوم ها در هرقدم در سربالائی 8 کیلوگرم و در پایین آمدن هر قدم 16 کیلوگرم از فشار مضاعف می کاهند حال برای صعـود به ارتفاعات بالای 4500 متـر که صعـود از یخچالهای دائمی میگـذرد یا عملیات تراورس بر روی یخچالها
صورت می پذیرد. امثال صعود از دره یخار به قله دماوند یا صعود از یخچال اسپیلت به علم کوه یا صعود یخچال شمالی سبلان علاوه بر باتومها به علت احتمال سرخوردگی و سقوط استفاده از کلنگ و یک جفت کرامپون اجباری است .

 

4- فرار از پرس یعنی فرار کردن فرد صعود کننده از بین سرقدم جلوئی و عقب دار جزء در موارد خاص ممنوع است .

 

5- تنفس غیر اصولی و نمایشی در شیبهای تند و در ارتفاعات بالای 5000 متر لطمات جبران ناپذیری به ریه ها و قلب و عروق می رساند . تنفس می بایست عمیق و صدادار باشد .

6- پوشش کامل در هنگام استارت حرکت ، صحیحی نیست زیرا که با گرم شدن بدن ضمن کلافه شدن فرد و عرق کردن متوالی وی باعث تخلیه انرژی شخص مذکور می گردد. توضیح اینکه پوشش کامل بیشتر در روی یالهای مرتفع
و خط الراسها و قلل بخصوص در فصل زمستان می بایست صورت پذیرد.

7- اصرار کردن به صعود جهت همنوردان در شرایط بحرانی اشتباه بزرگی است . علی الخصوص همنورد ناتوانی که قدرت صعود کردن را ندارد .

زیرا که با تشویق و دلداری وی به صعود و زیاد شدن ارتفاع شخص ممکن است وضعیتش وخیم شود و به مرگ نزدیک گردد.

 

8- توقع صعود از خود و دیگران در صعود به قله در شرایط نامطلوب امری بچه گانه و کاری احمقانه است و خطرات را افزایش می دهد .

 

9- در شـروع استارت زدن جهت حرکت در پای کار سرعت کوهنورد بایستی آرام و یکنواخت باشد تا بدن تدریجاٌ گرم شـود.
و آهنگ تنفس و ضربان قلب یکی گردد تا یکباره تخلیه انرژی صورت نگیرد و طبش قلب حادث نشود. و همچنین بعد از استراحت ترجیحاً در شیبهای تند و قبل از ادامه حرکت جهت حفظ خاصیت ارتجاعی ریه ها برای تنفس آسانتر حداقل 5 بار تنفس عمیق صورت پذیرد و به دنبال آن حرکت آرام آرام انجام گیرد.

 

10- مصرف کردن تنقلات در هنگام کوهپیمائی در شیب تند صحیح نمی باشد زیرا که راه تنفس تنگ می گردد ، و با تنگی
راه تنفس و عدم صحیح دم و بازدم – شخص خسته میگردد، استفاده از تنقلات باید در هنگام استراحت مصرف شود .

 

11- استفاده از آب فراوان و بخصوص آب املاح دار در هر شرایطی از کوهپیمائی صحیح و منطقی است زیرا از غلظت خون جلوگیری می نماید و با رقیق شدن خون اکسیژن بیشتری به قلب و عروق و عضلات میرسد. توضیح اینکه استفاده از آب
یخ زده و خیلی سرد صحیح نمی باشد – سرمای آب باید ملایم باشد .

 

12- بریدن و شکستن شیبهای تند و زین اسبهای پر شیب بوسیله حرکتهای زیگزات بزرگ توسط سرقدم و افراد تیم امری
لازم الاجراست .

 

13- استراحت در شیبهای تند صحیح نیست اگر استراحت کوتاه جهت تیم صعودکننده در شیبهای تند لازم شد بایستی استراحت درحالت ایستاده و محدود انجام گیرد.

 

14- استفاده مداوم از کربوهیدراتها در حد نرمال ( مواد قندی ) – ترجیحاً مایعات شیرین به مانند شربت آب لیمو وعسل و غیره قبل از شروع کوهپیمائی به علت عدم افت قند و چه در حین برنامه بعد از پشت سرگذاشتن شیب های تند و در جای مسطح و در موقع استراحت توصیه میگردد . مضافاً به اینکه بیماران دیایتی استفاده از مواد قندی را باید به صورت واحدی و طبق دستور پزشک خود در کوهستان مصرف نمایند .

 

15- سکوت درهنگام حرکت در شیبهای تند جهت عدم تخلیه انرژی خود و خشک شدن دهان و برای جلوگیری از تندشدن ضربان قلب به علت کم شدن اکسیژن تاکید میگردد.

 

16- تقسیم کردن انرژی در کوهستان امری حیاتی است زیرا بیشتر اتفاقات ناگوار در مسیر برگشت و به علت تحلیل رفتن انرژی و عدم کارکرد صحیح مغز رخ خواهد داد پس بنابر این کوهنورد باید نیمی از انرژی را صرف صعود نماید و الباقی را خرج فرود نماید.

 

17- در صعود به ارتفاعات افراد تیم بایستی ضمن حرکت کردن در مسیر پاکوب به طرف بالا با مشاهده دقیق علامات
و بخاطر سپردن شکل منطقه صعود هوشیار باشند تا در مواقع اضطراری نظیر محو شدن نور خورشید و رسیدن تاریکی یا حادث شدن مه غلیظ و غیره به علت خستگی مفرط تیم از مسیر اصلی منحرف نگردد و به بیراهه نرود علامات و نشانه ها می توانند یک سنگ بزرگ – تک درخت یا درختچه – چمنزار – چشمه سرراه – بوته نسبتاً بزرگ نظیر بوته گون یا علفزار باشد .

 

نکات فنی در صعود زمستان :

 

1- هیچگاه و در هیچ زمان الخصوص در فصل زمستان تنها و از روی غرور به کوهستان نروید.

2- 72 ساعت بعداز بارش برف به کوه مراجعت نکنید زیرا که وقوع احتمال ریزش بهمن های سنگین پودری شما را تهدید
می کند.

 

 

 

3- در زمستان برای صعود ، در مسیر یال اصلی منتهی به قله حرکت کنید و هرگز از مسیرهای پرت و خلوت و فرعی و در
دره ها و پای دهلیزهای بهمن گیر صعود و فرود نکنید - ضمناً قبلاً از وضعیت آب و هوا از طریق اینترنت و رسانه ها اطلاع کامل حاصل فرمائید و در صورت خرابی هوا برنامه را از خانه کنسل نمائید.

 

4- در فصل زمستان اگر در هوای خوب و ایده آل درحال صعود بودید و یکباره هوا رو به خرابی گذاشت حتماً قبل از خرابی کامل هوا و آغاز بارش و وقوع آذرخش سریعاً رو به پائین ، باز گردید و وقت طلائی را از دست ندهید زیرا در اثر ادامه دادن و
طمع کردن در صعود ممکن است فرصت از دست برود و شما در نهایت یا در مه غلیظ و کولاک و بوران گرفتار شوید
و راه را اشتباه خواهید رفت و زمین گیر خواهید شد و یا در اثر کوری دید در دهلیز بهمن گیر وارد می گردید و اسیر بهمن هولناک می شوید و ممکن است هیچگاه به خانه باز نگردید.

 

5- در فصل زمستان کمتر از 4 نفر به کوه نروید تا در مواقع اتفاقاًت ناگوار امداد و نجات توسط افراد خودتان یا دیگران
صورت پذیرد .

 

6- در زمستان اگر از روی غرور به تنهائی کوه رفتید این عمل اشتباه محض می باشد. این کار اشتباه را جبران نمائید یعنی لااقل جلوی 1 اکیپ صعود کننده حرکت نمائید و یا اگر عقب بودید در دید تیم مذکور قرار بگیرید به طوری که با 1 فریاد و صدای سوت به کمک شما بیایند.

 

7- در زمستان اگر تصمیم به صعود دو نفره در کوههای خارج از شهر گرفتید امثال سرکچال- خرسنگ - ناز وکهار- آزاد کوه و غیره عاقلانه است که صعود را منتفی نمائید و اگر مصمم به صعود در کوههای اطراف شهرتان بودید به مانند توچال -
شاه نشین - دار آباد حداقل صعود را به روزهای آخر هفته و روز جمعه موکول نمائید بدین ترتیب در صورت بروز حادثه
کمک رسانی توسط همنوردان غریبه انجام می گیرد و همچنین از خطر حمله حیوانات گرسنه و وحشی در زمستان در امان
خواهید ماند.

 

8- در فصل زمستان قبل از صعود نقشه و کروکی قله مورد نظر و روستای پای کار مربوطه را به همنوردان با تجربه و با سابقه و خانواده خود اطلاع دهید تا در صورت بروز حادثه سریعاً منطقه مذکور شناسائی و به سرعت - امداد رسانی برای شما آسان گردد.

 

9- در صعود زمستانی مشاهده هر گونه تغییر در حالات خود نظیر تنگی نفس به علت برودت شدید دما که به اسپاسم تنفسی ختم میگردد و همچنین لرز شدید و افت و دمای بدن که علامت مثلث مرگ یا هایپوترمی می باشد را جدی بگیرید و دیگـر همنوردان را از حالت خود مطلع گردانید تا در صورت وخامت حالات خود شما را در اسرع وقت به پائین منتقل نمایند .

 

10 – درزمستان با تجهیزات ایده آل و خوب و کیفیت دار صعود کنید خصوصاً کفش خوب که قلب دوم آدمی به حساب می آیند و همچنین وسایل حیاتی نظیر پلار- گورتکس و دستکش بالایه ضد آب و غیره - مضافاً به اینکه اگر همنورد شما وسیله مناسبی برای صعود به همراه نداشت خجالت را کنار بگذارید و از صعود وی با قاطعیت تمام جلوگیری نمائید زیرا که در صورت قصور با جان همنورد خویش بازی می نمائید .

 

 

11- در تمام فصول و به خصوص در زمستان به همراه داشتن قطب نما و c.p.s برای در امان ماندن از گم شدگی در مه و عدم انحراف از مسیر اصلی امری حیاتی است .

12- در صعود زمستانه ممکن است برای عبور از رودخانه پوشیده شده از برف در سر راه مسیر برای رسیدن به یال صعود
پل برفی روی رودخانه شکسته شود و پاهای شما در داخل آب فرو رود و یا در اثر برف کوبی سنگین و آبدار بودن برف منطقه نیم تنه پائین بدن شما خیس گردد و شما را به مرز سرمازدگی و افت دمای بدن و هایپوترمی نزدیک کند بنابر این عاقلانه و منطقی است که شما لباس اضافی نظیر جوراب اضافه و ضخیم – و دستکش اضافه و یا شلوار اضافه – جهت حفظ دمای بدن برای تعویض به همراه داشته باشید.

 

13- تنظیم دقیق وقت در زمستان نقش اساسی دارد زیرا که اتفاقات غیر مترقبه و پیش بینی نشده نظیر مجروح شدن فرد کوهنورد در اثر سرخوردگی وشکستگی قسمتی از بدن و گرفتار شدن در تله برفی و یا اشتباه رفتن مسیر قله و یا برف کوبی سنگین که شما انتظارش را نداشتید و غیره وقت شما را تلف می نماید و شما با از دست دادن وقت و پایان روشنائی روز نهایتاً خطــرات برای افراد خسته و تخلیه شده از انرژی دو چنــدان می گردد و حوداث ناگوار درکمین تیم صعـــود کننده می باشـد .

بنابر این عقلانی است توجه ویژه ای به وقت در کوهستان گردد.

 

 

 

 

 

گردآوری و تنظیم : حسن صالحی

 

کمیته فنی گروه کوهنوردی  شرکت مخابرات استان تهران

 

 

01-21-3-93ص

 


 

فعالیت ورزشی هوازی چیست؟ آیا کوهنوردی یک ورزش هوازی است


انجمن پزشکی کوهستان ایران: سوخت و سازی در داخل بدن گفته می شود که با تجزیه کربوهیدرات ها و اسید های چرب ، با اکسیژن تنفسی انرژی مورد نیاز بدن را آماده می کند، بنابر این در فعالیت های که اکسیزن به مقدار کافی در اختیار عضلات قرار می گیرد، این دستگاه ، انرژی مورد نیاز بدن را تأمین می کند و به همین علت به این گونه فعالیت ها ، هوازی می گویند.

راهپیمای، دویدن، شنا کردن، دوچرخه سواری و طناب زدن به مدت طولانی ، متداول ترین فعالیت های هوازی هستند.

تمرین هوازی

تمرینی که با اجرای آن ، کارآیی دستگاه های تولید انرژی به روش هوازی، افزایش یابد و باعث افزایش استقامت قلبی – تنفسی شود، تمرین هوازی گفته می شود.

یکی از اصول اساسی تمرین هوازی، مداومت آن است.برای کسی که اهداف تندرستی را دنبال می کند، تمرین هوازی باید یک بخش ارزشمند در زندگی باشد و برای یک ورزشکار نیز باید جزء جداناشدنی از برنامه های تمرینی باشد، زیرا آمادگی به دست آمده از طریق تمرین هوازی ، ذخیره نمی شود و آثار تمرینات هوازی با کنار گذاشتن آن ها به سرعت از بین می رود.

شدت تمرین هوازی

یکی از متداول ترین سوالات در مورد تمرین هوازی این است که برای اثر بخشی اضافه بار بر دستگاه قلبی – تنفسی و متعاقب آن افزاش ظرفیت عملکردی ، شخص باید با چه شدتی تمرین کند؟

آمادگی قبلی- تنفسی با تمریناتی که شدت آن ۵۰ تا ۸۵ درصد حداکثر اکسیژن مصرفی باشد ، کسب خواهد شد. عقیده عمومی این است که حد پایین این شدت ( ۵۰ درصد ) برای افراد غیر فعال و حد بالایی آن ( ۸۵ درصد ) برای افراد آماده است. شدت فعالیت باید متناسب با مدت آن باشد ، به طوری که شخص بتواند به اندازه کافی فعالیت کرده ، حداقل ۲۰۰ تا ۳۰۰ کیلوکالری در هر جلسه مصرف کند تا ضمن افزایش آمادگی قلبی – تنفسی ، وزن خود را نیز کنترل کند.اگر فعالیت خیلی شدید باشد، ممکن است شخص نتواند به مدت کافی فعالیت کند و در نتیجه به اهداف مورد نظر دست نیابد.

گروه آوا شیراز

 


 


به نام خداوند آفریننده کوهها

 


فرمولهای هم هوائی

 

الف – قبل از برنامه :

 

1- صعودهای مکرر پلکانی قبل از برنامه مورد نظر . بطور مثال پله اول :صعود به قله کلکچال به ارتفاع 3350 متر– پله دوم :صعود به قله توچال به 3960 متر

پله سوم : صعود به یکی از قلل 4000 متری مانند قله خلنو به ارتفاع 4375 مـتر یـا قـله عـلم کوه به ارتفاع 4850 متر به همراه شب مانی – پله چهارم قله دماوند به

ارتفاع 5600 متر.

 

2- تنــفس هـای عمیق و طولانی در حین انجام تمرین های هوازی قبل از برنامه به سبب اکسیژن گیری ریه ها و قلب و عروق .

 

ب- در حین برنامه:

 

1- آرام و یکنواخت حرکت کردن درکوهستان . در شروع حرکت تا محل کمپینگ و شب مانی .

 

2- تنفس های عمیق و بی وقفه از مبدأ حرکت تا صعود به قله جهت جبران کمبود اکسیژن.

 

3- شکستن فشار در محل بالای کمپینگ یا پناهگاه بعد از استقرار و استراحت و آرام گرفتن بدن حداقل 500 متر صعود بالاتر و پایداری در محل مذکور به میزان یک

ساعت همراه با تنفس های عمیق و در نهایت فرود به پائین.

 

4- ماندگاری در کمپینگ یا پناهگاه و هم هوائی کامل تا صبح به واسطه ی سازگاری با هوای محیط کوهستان جهت آمادگی صعود به ارتفاعات .

 

5- در مجموع برای پیشگیری از ارتفاع زدگی و هم هوائی ایده آل از ارتفاع 3000 متر به بالا هر 1000 متر صعود ، یک شب (شب مانی اجباری).

 


تهیه و تنظیم : حسن صالحی ( کمیته فنی گروه کوهننوردی شرکت مخابرات استان تهران )

 

ویرایش و تایپ: سید فرید کازرونی

 

 




ارتفاع،کوهنوردی-ورزش وداروهای مورد استفاده 

 جهت پیشگیری از ارتفاع زدگی





همانطور که می دانید ایران کشوری مرتفع است که بیش از نیمی از مساحت آن را کوه‌ها و ارتفاعات دربرگرفته است، در این مطلب درباره ویژگی های ارتفاع، تغییرات در ارتفاع و عملکرد ورزش در ارتفاع بحث خواهیم کرد.


ارتفاع

ایران کشوری مرتفع است که بیش از نیمی از مساحت آن را کوه‌ها و ارتفاعات دربرگرفته است. حدود 10 میلیون نفر از جمعیت ایران در مراکز و شهرستان‌هایی زندگی می‌کنند که ارتفاعی بیش از 1500 متر دارند و حدود 5/1 میلیون نفر در شهرهایی با ارتفاع بیش از 2000 متر سکونت دارند. برای مثال سراب در ارتفاع 2862 متری، سمیرم 2500 متری، اقلید 2300 متری، بافق 2350 متری و نیریز 2100 متری واقع است. همچنین باید گفت اختلاف ارتفاع در کشور ما بسیار زیاد است این اختلاف از 28 متر زیر سطح دریا در سواحل دریای خزر تا 5671 متر ارتفاع در قله دماوند را شامل می‌شود.

ویژگی‌های ارتفاع
در ارتفاع بالا باید به موارد زیر به دقت توجه کرد:

1. فشار اکسیژن به دلیل کاهش فشار هوا و ثابت ماندن درصد اکسیژن آن کمتر از فشار اکسیژن در سطح دریا است. برای مثال در ارتفاع 5500 متری فشار هوا و اکسیژن تا 50٪ کاهش می‌یابد این امر باعث کاهش میزان اکسیژن دریافتی بدن و درصد اشباع اکسیژن شریانی می‌شود.

2. دمای محیط به ازای هر 1000 متر افزایش ارتفاع، 5/6 درجه کاهش می‌یابد.

3. میزان اشعه ماورای بنفش به دلیل تراکم ابرها و آلودگی بیشتر است (هر 300 متر 4٪) بنابراین احتمال ایجاد التهاب قرنیه ناشی از آفتاب‌سوختگی نیز افزایش می‌یابد.

4. جاذبه زمین کاهش می‌یابد.

5. مقاومت هوا کاهش می‌یابد.

6. افزایش خشکی هوا خطر ایجاد کاهش میزان آب بدن را افزایش می‌دهد.


تغییرات و سازگاری‌ها در ارتفاع


در ارتفاع بالا مهم‌ترین عاملی که روی بدن اثر می‌گذارد کاهش فشار اکسیژن است. در پاسخ به این کاهش، طی چند ساعت سرعت تنفس افزایش می‌یابد که این امر باعث افزایش میزان اکسیژن و کاهش CO2 خون می‌شود. کاهش CO2 خون باعث قلیایی شدن و افزایش PH خون می‌شود همچنین با افزایش ضربان قلب، برون‌ده قلب افزایش می‌یابد که البته این مسأله با افزایش دفع بی‌کربنات از کلیه ظرف 3ـ2 روز بهبود می‌یابد.

در 2 روز اول غلظت هموگلوبین به دلیل کاهش میزان پلاسما افزایش می‌یابد. کاهش پلاسما طی 2ـ1 هفته اقامت از بین می‌رود. با کاهش میزان اکسیژن خون، ترشخ تیروپویتین از کلیه افزایش می‌یابد که این امر باعث افزایش تولید گلبول‌های قرمز در مغز استخوان و در نتیجه افزایش هموگلوبین می‌شود.

طی 2 هفته اقامت در ارتفاعات 3000 متری و بالاتر وزن بدن کاهش می‌یابد. بخشی از کاهش وزن به دلیل کم‌اشتهایی و افت کالری دریافتی است و بخش دیگر نیز به دلیل کاهش آب بدن است. کاهش آب بدن به دلیل افزایش دفع آب از کلیه‌ها و افزایش تبخیر تنفسی ایجاد می‌شود بنابراین در ارتفاعات باید مصرف آب افزایش یابد.

هنگامی که فرد بعد از 4ـ3 هفته اقامت در ارتفاعات برمی‌گردد تغییرات ذکر شده که حاصل سازگاری با ارتفاع است طی 4ـ2 هفته از بین می‌رود.

عملکرد ورزش در ارتفاع

مهم‌ترین اثر ارتفاع زیاد، کاهش میزان اکسیژن است که در سیستم هوازی تأثیر منفی می‌گذارد بنابراین ارتفاع در فعالیت‌های استقامتی (بیش از 2 دقیقه) یا هوازی تأثیر منفی دارد و در فعالیت‌های سرعتی و بی‌هوازی تأثیر چندانی ندارد. حتی فرض شده است عملکرد در رشته‌های پرتابی و سرعتی به دلیل کاهش مقاومت هوا که ناشی از کاهش غلظت و فشار آن است بهبود می‌یابد زیرا نیروی مقاومت هوا در مقابل جسم پرتاب شده و دونده کمتر است البته تجربیات محدودی از این تئوری حمایت می‌کنند.


تمرین در ارتفاع



وقتی مکزیکوسیتی (به ارتفاع 2136 متر) به عنوان محل بازی‌های المپیک 1968 انتخاب شد در رابطه با نحوه عملکرد ورزشکاران در آن ارتفاع و نحوه تمرین برای آمادگی بیشتر در آنجا سؤال‌های متعددی مطرح شد و به دنبال آن تحقیقات وسیعی نیز انجام شد اما به هر حال تصمیم کمیته بین‌المللی المپیک برگشت‌ناپذیر بود بنابراین کشورهای شرکت‌کننده در بازی‌ها بهترین راه را در آن دیدند که اردوی آمادگی قهرمانان خود را در ارتفاعات برپا کنند یا خیلی زودتر از شروع بازی‌ها به مکزیکوسیتی بروند تا قهرمانان رفته‌رفته به آب و هوای آن دیار عادت کنند.

برخی از ورزشکاران به اثر مثبت تمرین در ارتفاع بالا معتقدند. برای افراد مبتدی و غیرورزشکار تمرین در ارتفاع می‌تواند مفید باشد البته نمی‌توان گفت این بهبودی در اثر تمرین حاصل شده است یا در اثر ارتفاع.

هنگامی که تمرین در ارتفاع انجام می‌شود باید به نکته‌های زیر توجه کرد:

1. امکانات و محیط تمرین مناسب باید فراهم شود.

2. قسمت عمده تمرین باید در ارتفاع متوسط (2250 ـ 1950 متری) انجام شود.

3. صعود به ارتفاع بالاتر برای مدت زمان کوتاه باید به طور منظم جزء برنامه اصلی یعنی تمرین در ارتفاع متوسط گنجانده شود.

4. توقف ممتد در ارتفاع باید محدود به 4ـ2 هفته و توأم با رفت و برگشت به سطح دریا یا به ارتفاع پایین‌تر باشد.

5. تمرین در ارتفاع باید تأکیدی بر حفظ توان عضلانی باشد.

6. شروع فعالیت جدی در سطح دریا باید حدود 2 هفته پس از ترک ارتفاع انجام شود.

تأثیر ارتفاع در کوهنوردان

ارتفاع روی سیستم بدن انسان حتی کوهنوردان تأثیرات بسیاری می‌گذارد که یکی از آنها کوه‌گرفتگی است.

کوه‌گرفتگی حالتی است که در اثر تحلیل و کمبود شدید انرژی موجود در بدن ایجاد می‌شود و انسان را ناتوان و بی‌اراده می‌کند.


علت کوه‌گرفتگی


هرچه از سطح دریا بالاتر می‌رویم به لحاظ کاهش فشار هوا، درصد حجم اکسیژن موجود در هوا نیز کاهش می‌یابد و اکسیژن کمتری به عضلات، بافت‌ها، سلول‌های مغز و سایر اندام‌های بدن می‌رسد.

صعود سریع، فعالیت شدید بدنی و عدم آمادگی بدن احتمال کوه‌گرفتگی را افزایش می‌دهد. صعود سریع به ارتفاعات بالای 2000 متر گاه ممکن است باعث بروز علایم و برخی از بیماری‌ها شود.

علایم کوه‌گرفتگی

علایم کوه‌گرفتگی شامل از دست دادن اشتها، افزایش ضربان قلب، افزایش تهویه ریوی، رنگ‌پریدگی، تنگی‌نفس، خستگی، مشکلات سیستم گوارش، کاهش شنوایی،‌ کاهش دقت،‌ کاهش بینایی،‌ کاهش هماهنگی عصب و عضله، بی‌خوابی و گاه خونریزی از شبکیه چشم است. در اکثر افراد این علایم ظرف 2ـ1 روز از بین می‌رود اما در برخی از افراد ممکن است این علایم باقی بماند و شخص مجبور شود به نقطه کم‌ارتفاعی مراجعه کند.

پیشگیری از کوه‌گرفتگی

قبل از صعود باید تمرین‌های بدنی لازم برای کسب آمادگی جسمانی انجام شود. راهپیمایی گام به گام و استراحت به موقع هنگام صعود در پیشگیری از کوه‌گرفتگی بسیار مؤثر است. خواب کافی در روز قبل از حرکت، مصرف مواد غذایی کم، پرهیز از الکل و توتون و حرکات فیزیکی غیرضروری از موارد پیشگیری محسوب می‌شوند.

درمان کوه‌گرفتگی

درمان قطعی و سریع در چنین حالتی رفع ارتفاع است یعنی فرد باید به نقطه کم ارتفاع‌تری آورده شود یا در همان ارتفاع استراحت کند تا نسبت به شرایط موجود در ارتفاع عادت کند. مصرف چای شیرین، مواد گلوکزی (مانند قند، شکلات)، ویتامین C و عسل در درمان کوه‌گرفتگی بسیار مؤثر است. استفاده از اکسیژن از طریق کپسول اکسیژن علایم کوه‌گرفتگی حاد را برطرف می‌کند.

برگرفته از فیزیولوژی٫ علم تغذیه و تمرین - انجمن پزشکی کوهستان ایران


 

داروهای مورد استفاده جهت پیشگیری از ارتفاع زدگی

 

 

 

انجمن پزشکی کوهستان ایران: استفاده از دارو جهت پیشگیری از ارتفاع زدگی در برخی موارد ضرورت می یابد که عمدتا شامل موارد ذیل است:

 

1-افرادی که سابقه ارتفاع زدگی را در صعودهای گذشته خود دارند.

 

2-افرادی که برنامه صعود فشرده ای دارند نظیر صعودهای یک روزه به قله دماوند.

 

داروهای مورد استفاده در درمان ارتفاع زدگی بسته به نوع بیماری ایجاد شده در ارتفاع(بیماری حاد کوهستان، ادم مغزی یا ادم ریوی ناشی از ارتفاع) با یکدیگرتفاوت دارند.

 

داروهای مورد استفاده در پیشگیری از بیماری حاد کوهستان و ادم مغزی ناشی از ارتفاع:

 

استازولامید:

 

 

 

دارویی است که سالهاست برای پیشگیری از ارتفاع در میان کوهنوردان شناخته شده و اثر بخشی آن جهت پیشگیری از بیماری حاد کوهستان در مطالعات متعددی به اثبات رسیده است. دوز توصیه شده جهت پیشگیری 125 میلی گرم دو بار در روز است که باید از روز قبل از صعود مصرف آنرا آغاز کرد. این دارو را نباید در افرادی که به آن و یا داروهای گروه سولفونامید حساسیت دارند مصرف کرد . همچنین افرادی که کمبود آنزیمی G6PD دارند(نظیر بیماران دچار فاویسم) و یا زنان باردار و شیرده نباید ازاین دارو استفاده کنند. مصرف همزمان این دارو با آسپرین مجاز نیست.

 

دگزامتازون

 

داروی مناسبی برای کسانی است که نمیتوانند ازاستازولامید استفاده کنند .دوز آن 8 میلیگرم روزانه است که در چند نوبت در روز(2 یا 4 نوبت) استفاده میشود. برای مثال 2 میلیگرم هر 6 ساعت و یا 4 میلیگرم هر 12 ساعت.

 

مصرف دگزامتازون را باید از ارتفاعی که در آن فرد بی علامت است شروع کرد و با شروع برگشت از ارتفاع مصرف آنرا قطع کرد.

 

داروهای مورد استفاده در پیشگیری از ادم ریوی ناشی از ارتفاع:

 

چندین دارو برای پیشگیری از ادم ریوی ناشی از ارتفاع استفاده میشود که عبارتند از:

 

قرص نیفدپین آهسته رش با دوز 20 میلیگرم 3 بار در روز(مجموعا 60 میلیگرم روزانه)

 

 

 

قرص دگزامتازون 8 میلیگرم دو بار در روز(مجموعا 16 میلیگرم روزانه)

 

قرص تادالافیل 10 میلیگرم دو بار در روز(مجموعا 20میلیگرم روزانه)

 

 

 

اسپری سالمترول دو پاف دو بار در روز(مجموعا 4 پاف روزانه)

 

 

 

در مجموع در حال حاضر برای داروی نیفدپین نسبت به داروهای دیگر ذکر شده شواهد قویتری وجود دارد که در پیش گیری از ادم ریوی ناشی از ارتفاع موثر باشد. همچنین دگزامتازون و تادالافیل نیز سطح شواهد بالاتری در پیش گیری ادم ریوی نسبت به اسپری سالمترول دارند. با این وجود انتخاب نوع دارو بسته به تحمل بیمار و وجود حداقل عوارض جانبی صورت میگیرد.

 

منبع: Clinical Sports Medicine,Brukner 2012

 

دکتر شهرام محقق - متخصص پزشکی ورزشی - انجمن پزشکی کوهستان ایران

 

(گردآوری: دکتر حمید مساعدیان)

 


 

 



نکاتی در باب اخلاق درکوهنوردی

 

 

1- بزرگترین و خطرناکترین دشمن یک کوهنورد غرور و تکبر است.

 

2.احترام وبزرگداشت پیشکسوتان در تمامی رشته های ورزشی از جمله کوهنوردی از اصول مسلم اخلاقی است وتمامی کوهنوردان ملزم به رعایت آن هستند.


3.کوهنورد واقعی کوه را میدان مسابقه نمی داند و با او به ستیز بر نمی خیزدبلکه آن را چون دوستی بی نهایت مهربان می بیند که سفره


نعمات خودرا بی دریغ در برابر همه انسانها گشوده است .


4.آنگاه که بر فراز قله ها می ایستید غرور ضعف را از درون خود دور کنید و از خداوند همه کوههای عالم که رخصت نیل به چنین لحظه ای


را به شما ارزانی داشته سپاسگزار باشیم


5.اگر به جای نوشیدن یک جرعه آب طبق قراره گروهی که با کمبود آب مواجه است دو جرعه یا بیشتر نوشیدی مطمئن باشید که تا


رسیدن به نقطه کمال و قرارگرفتن در زمره کوهنوردان واقعی فاصله زیادی دارید و در این مسیر تلاش و زمان بسیار نیازمند است .

 

6. بعد از اتمام برنامه و رسیدن به منزل تمام اعمال خود را مرور کنیم و بدون تعارف به تجزیه و تحلیل خود بپردازیم و نقاط قوت و ضعف


خود را بسنجیم این عمل بعد از مدتی ما را کوهنورد کامل تری ومصمم تر در نیل به اهداف خواهد ساخت


7. سکوت و آرامش شب کوه و پناهگاه را با صحبت و فریاد برهم نزنیم شاید در نزدیکی شما کوهنوردان دیگری نیز باشند که به امید صعود


روز بعد ، زودهنگام به خواب رفته باشند .


8. در کوه هرگز کسی برتری و الویتی در شان و مقام نسبت به دیگران ندارد وتنها میزان برخورداری از اخلاق و منش


والای کوهنوردی است که افراد راممتاز و قابل تقدیر می سازد.


9. صعود به قله و فتح بلندیها تنها یکی از اهداف کوهنوردی است و همه آن نیست ، مبادا که در این راه دچار لغزش و اشتباه شوید و


سایر اهداف ارزنده کوهنوردی را به فراموشی بسپاریم.


10. بسیارند کوهنوردانی که صعودهای بزرگ را به خاطر کمک به دیگران ونجات سایر کوهنوردان رها کرده اند و سرافراز از آزمایش دشوار


بیرون آمده اند، توجه به این مسائل نشان درک عمیق و بنیادی از ورزش والای کوهنوردی است


11. گروهی معتقد هستند که در کوه خداوند را بهتر درک کرده اند ، این نظریه شاید به دلیل درک نقاط ضعف و آسیب پذیری زیاد انسان و


مقایسه پیکر فانی و ضعیف ما در برابر عظمت و ستبری کوها است که زمینه ساز نگرش نو به ماهیت بشری است.


12. برترین کوهنوردان بدون شک همان هایی هستند که به درجات بالایی ازاستواری ، گذشت و توان ایثار دست یافته اند و موفقیعت خود


را جدای ازموفقیت و سلامت دیگران نمی دانند.

 


 


روش های بیدار شدن صبح زود بدون عذاب در برنامه های کوهنوردی!

 

 

 

 

 

 

 

یکی از معضلات کسانی که کار یا درس یا ورزش شان(از جمله کوهنوردان) ارتباط مستقیمی با اول صبح دارد، بیدار شدن از خواب است که برای خیلی ها به آن به عنوان یک “عذاب” نگاه می کنند، حال آنکه آنقدرها هم که فکر می کنند این کار سخت نیست.

 

دل کندن از رختخواب گرم و نرم مسلما خوشایند هیچکس نیست اما از طرفی اگر بخواهیم به کارهای روزانه مان برسیم، باید صبح هر چه زودتر از خواب بیدار شویم که تا آخر شب وقت کم نیاوریم.

 

در این گزارش به شما شش راه ساده را آموزش می دهیم که اگر به خاطر خودتان آنها را به کار ببرید، صبح ها کمتر عذاب می کشید!

 

۱٫ از نوشیدنی های کافئین دار بپرهیزید.
حتما میدانید که مطالعات نشان داده است، کافئین قدرت زیادی در پراندن خواب از سر دارد و در واقع مصرف نوشیدنی های کافئین دار برای مبارزه با خواب بسیار خوب است که توصیه می شود برای شب های امتحان حتما از آنها استفاده کنید.

 

اما برای شب های عادی که باید زود بخوابید و صبح روز بعد هم زود از خواب بیدار شوید، مصرف اینگونه نوشیدنی ها از چند ساعت قبل از خواب اصلا توصیه نمی شود.

 

۲٫ استفاده از تکنولوژی های روز را در ساعت خواب کمتر کنید.
سعی کنید شب ها کمتر وقتتان را پای فیس بوک، وبگردی و کارهایی از این دست بگذارید چون جذابیت های این نوع تکنولوژی ها و فضاهای مجازی اجازه نمی دهد که به سادگی از آنها دل بکنید و آنقدر شما را غرق در خود می کند که متوجه گذر زمان نمی شوید. در نتیجه دیر می خوابید و صبح زود از خواب بیدار شدن برایتان مثل یک شکنجه سخت و مشکل می شود.

 

۳٫ قبل از خواب از نظر روحی خود را برای زود بیدار شدن آماده کنید.
قبل از اینکه به رختخواب گرم و نرم خود بروید با خودتان عهد ببندید که صبح باید زود از خواب بیدار شوید یا به خودتان بگویید که من توانایی صبح زود از خواب بیدار شدن را دارم.

 

اگر به زود از خواب بیدار شدن مثل یک وظیفه و حتی مهارت نگاه کنید، می توانید از پس این کار برآیید.

 

۴٫ برای روشن کردن لامپ از رختخواب بیرون بیایید!
اراده خود را قوی کنید و صبح که ساعتتان زنگ زد، از رختخواب جدا شوید تا لامپ را روشن کنید. وجود نور و برخاستن از رختخواب به شما کمک می کند تا خواب از سرتان بپرد.

 

البته قبل از همه اینها حتما یادتان باشد که تنبلی نکنید و خود را از رختخواب جدا کنید.

 

۵٫ آلارم ساعت یا موبایل را خاموش نکنید.
یکی از رایجترین کارهایی که افراد برای فرار از بیدار شدن از خواب انجام می دهند، خاموش کردن آلارم ساعت یا موبایل است. به این ترتیب خود را از هرگونه صدای گوشخراشی که به آنها التماس می کند از خواب بیدار شوند، نجات می دهند.

 

اگر می خواهید سر موقع در محل کار حاضر شوید یا به هر کار دیگری که دارید، برسید، باید به خود قول دهید که این کار را تکرار نکنید، والا همان آش است و همان کاسه و مجبورید خیلی سریع حاضر شوید و با عجله خود را به کار و زندگیتان برسانید.

 

۶٫ آلارمی را انتخاب کنید که عصبی تان نکند.
آلارمی را برای بیدار شدن انتخاب کنید که اذیتتان نکند و تا حد امکان در عین بیدار کردن شما، برایتان آرامشبخش باشد. استفاده از آهنگ ها و موزیک های تند یا حتی با کلام چندان برای اینکه شما را از خواب بیدار کند، توصیه نمی شود چون همزمان عصبی تان هم می کند.

 

موسیقی های بی کلام و آرام بهترین گزینه برای آلارم موبایل هستند.

 

مرجع :انجمن پزشکی کوهستان ایران


هت دریافت مطالب روی موضوع کلیک نمایید.

*- گردش کار جهت اطلاع سرپرستان در اجرای برنامه های کوهنوردی (روند اداري )

 

*- سرپرستي

 

*- گزارش و گزارش نویسی از برنامه های کوه نوردی ( قسمت اول )

 

*- گزارش و گزارش نویسی از برنامه های کوه نوردی ( قسمت دوم )

 

*- نمونه گزارش صعود. (قله لاله زار)

 

*- طرح درس آموزش كوهپيمايي

 

*- چکیده مباحث نکات کلیدی در صعود به ارتفاع

 

*- پزشکی کوهستان (مقالات دکتر مساعدیان)

 


 


 

بسمه تعالي

 

پيش‌نويس اساسنامه جدید گروه

فهرست مطالب

ماده يك - نام

ماده دو - مهر و سربرگ

ماده سه - آدرس

ماده چهار -اهداف

ماده پنج - عضويت الف) شرايط عضويت ب) انواع عضويت ج) ابطال عضويت د) وظايف عضويت

ر) حقوق اعضاء

ماده شش -هزينه‌هاي گروه و منابع تأمين آن

ماده هفت -شوراها الف) شوراي هماهنگي ب) شوراي اجرايي

ماده هشت -بازرس

ماده نه - اعضاي شوراي اجرايي

ماده ده - وظايف اعضاي شوراي اجرايي

ماده يازده -كميته‌ها

ماده دوازده -برنامه‌ها

ماده سيزده -تيم سرپرستي

ماده چهارده -جلسات

ماده پانزده -تيم نجات

ماده شانزده -قوانين و مقررات

ماده هفده -كميته انضباطي

ماده هيجده -تنفيذ

ماده نوزده -گواهي تصديق قبول خطر و پيشامد

ماده بيست -اصلاح اساسنامه

مفاهيم كليدي

شوراي هماهنگي: بالاترين سطح هماهنگي، متشكل از رياست يا نماينده تربيت بدني، دبير شوراي اجرايي و بازرس گروه

شوراي اجرايي: بالاترين سطح تصميم‌گيري، مديريتي و اجرا در گروه متشكل از دبير و مسئول اين كميته‌ها

بازرس: بالاترين سطح نظارتي در گروه

اعضا: مبناي موجوديت و سرمايه‌هاي فكري و انساني گروه

مجمع عمومي: بالاترين سطح انتخاب – نقد و ارايه و پيشنهادات متشكل از اعضاي رسمي گروه

كميته‌هاي اجرايي: كار گروه‌هايي متشكل از اعضا جهت بهتر اداره شدن برنامه‌هاي تقويم ورزشي

سرپرست برنامه: بالاترين سطح تصميم‌گيري و اجرا در طول برنامه‌هاي كوهنوردي با هماهنگي كميته فني

كميته انضباطي: بالاترين سطح تصميم‌گيري در خصوص تخلفات و احقاق حقوق اعضا

 


 

ماده 1 نام:

 

1-1 نام اين تشكل، گروه كوهنوري شركت مخابرات استان تهران زير مجموعه اداره تربيت بدني و تفريحات سالم است كه از اين پس به اختصار گروه ناميده مي‌شود.

 

ماده 2 مهر:

 

1-2 مهر گروه تصوير كوه دماوند با لوگوي شركت مخابرات در وسط آن بوده و در زير آن عبارت گروه كوهنوري شركت مخابرات استان تهران با سال تأسيس قيد شده است.

 

ماده 3 محل گروه:

 

1-3 آدرس دائمي گروه به صورت ايران – تهران – شركت مخابرات استان تهران – اداره تربيت بدني گروه كوهنوري شركت مخابرات استان تهران خواهد بود. زمان و محل تشكيل جلسات و مجمع ساليانه توسط شوراي اجرايي – دبير گروه پس از هماهنگي با اداره تربيت بدني تعيين و اعلام خواهد شد.

 

ماده 4 اهداف:

 

1-4 فراهم آوردن بسترهاي لازم جهت تشويق – ترويج و اشاعه فرهنگ ورزش بخصوص كوهنوردي نوين و رشته‌هاي مرتبط در مسير ارتقاي سلامت و افزايش بهره‌وري در سطح شركت.

 

2-4 معرفي و شناساندن زيبايي‌هاي طبيعي به اعضا از طريق فعاليت‌هاي كوهنوردي – جنگل نوردي – کو یر نوردي – غارنوردي و سنگ نوردي و تهيه و توزيع مقالات مرتبط با آن.

 

3-4 فراهم نمودن امكان گردهمايي افراد علاقه‌مند به كوهنوردي و رشته‌هاي مرتبط با آن جهت تبادل افكار – انتقال تجربيات و بهره بردن از فرصت‌هاي ايجاد شده.

 

4-4 پر كردن اوقات فراغت اعضا و همكاران شركت و خانواده‌هاي آنان از طريق برگزاري گلگشت‌هاي خانوادگي – همايش‌هاي ايران شناسي و مقالات خواندني.

 

5-4 ايجاد فضايي مناسب و سالم و ايمن جهت فراگيري علمي و عملي كوهنوردي و ارتقاي دانش و مهارت در خصوص رشته‌هاي مرتبط.

 

6-4 برنامه‌ريزي و ساماندهي اقدامات مقتضي به منظور حضور حرفه‌اي اعضاي گروه در رشته كوهنوردي.

 

ماده 5 عضويت:

 

الف – شرايط عضويت

 

1-5 تعهد به تحقق اهداف گروه و وفاداري به اساسنامه

 

2-5 كارمندان رسمي – قراردادي و بازنشستگان شركت مخابرات استان تهران

 

تبصره: وابستگان درجه اول بند فوق كه واجد كارت فرهنگي – ورزشي تربيت بدني شركت باشند مشمول خواهند بود.

 

3-5 قبول درخواست عضويت توسط كميته عضويت و تكميل فرمهاي مربوطه.

 

4-5 ارائه گواهي پزشكي مبني بر سلامت عمومي و توان فعاليتهاي كوهنوردي.

 

ب – انواع عضويت

 

5-5 عضو آزمايشي: افرادي كه درخواست آن‌ها توسط كميته عضويت پذيرفته شده‏، در جلسات شركت مي‌كنند و حداقل شش برنامه كوهنوري براساس تشخيص كميته فني و سرپرست برنامه در مدت يك سال همراه گروه باشند.

 

6-5 عضو رسمي: عضو آزمايشي كه موفق به اخذ گواهينامه كوه‌پيمايي شده و عضويت رسمي آن‌ها توسط شوراي اجرايي پذيرفته شده باشد.

 

تبصره: اعضاي رسمي مؤظف مي‌باشند دوره‌هاي آموزشي يخ و برف – سنگ‌نوردي – قطب‌نما و GPS – امداد و كمك‌هاي اوليه و پزشکی کوهستان را بگذرانند.

 

7-5 عضو پيشكسوت: اعضاي باتجربه و كار آزموده در فعاليت‌هاي كوهنوري، مشهور به اخلاق، داشتن محبوبيت و مقبوليت عام، با ارائه خدمات مشخصي و شايان در گروه با آراي حداكثر اعضاي شوراي اجرايي به درجه پيشكسوتي نايل مي‌گردند.

 

ج – ابطال عضويت

 

8-5 به درخواست و شكايات اعضاي رسمي و ارجاع آن به كميته انضباطي و تصويب اكثريت آرا ( نظرات) منوط به اينكه امكان دفاع و استماع نظر عضو مذكور در كميته انضباطي فراهم گردد.

 

تبصره: در صورتي كه عضويت فردي يك بار ابطال شده باشد عضويت مجدد او منوط به تصويب مجدد شوراي اجرايي خواهد بود.

 

د – وظايف و مسئوليت اعضاي گروه

 

9-5 رعايت شئونات و موازين اخلاقي

 

10-5 رعايت كليه مفاد اساسنامه و آئين‌نامه انضباطي و مقررات وضع شده.

 

11-5 فعاليت صحيح و منطبق بر استانداردهاي آموزشي در موقع انجام فعاليت‌هاي گروهي يا در زمان استفاده از تجهيزات گروه در فعاليت‌هاي انفرادي خارج از برنامه‌هاي گروه.

 

12-5 عضويت و مشاركت فعال و مؤثر حداقل در يكي از كميته‌هاي گروه.

 

13-5 رعايت كليه نكات لازم جهت حفظ پاكيزگي و حفاظت از محيط طبيعت و كوهستان.

 

14-5 بازگرداندن تجهيزات و وسايل گروه به كميته تداركات در تاريخ مقرر و گزارش وضعيت آن‌ها.

 

15-5 جايگزيني تجهيزات و لوازم گروه در صورت معيوب شدن يا مفقود شدن حداكثر تا هفته بعد از اتمام مهلت مقرر.

 

16-5 پذيرش مسئوليت ايمني خود در تمامي جنبه‌هاي مرتبط با اجراي برنامه‌هاي گروه

 

ر – حقوق و اختيارات اعضا

 

17-5 پيشنهاد افراد جهت عضويت در شوراي اجرايي.

 

18-5 ارائه پيشنهاد جهت ايجاد تغييرات و اصلاحات در اساسنامه گروه

 

19-5 حق اظهارنظر و انتقاد در چهارچوب اساسنامه و آيين‌نامه‌ها

 

ماده 6 هزينه‌هاي گروه:

 

1-6 تخصيص بودجه سالیانه توسط اداره تربيت بدني از محل اعتبارات ورزشي.

 

2-6 كمك و مشاركت مالي اعضا در صورت نياز در اجراي برنامه‌ها.

 

1-2-6 كمك‌هاي مالي اعضا به پيشنهاد كميته مالي با در نظر گرفتن بند يك، هزينه‌هاي سالیانه و نوع برنامه‌ها و هزينه‌هاي رفاهي مضاعف تعيين خواهد گرديد، در اين خصوص كميته مالي مشمول ارائه بيلان مالي دقيق خواهد بود.

 

تبصره: در صورت تأمين تمامي هزينه‌ها جهت اجراي برنامه‌ها گرفتن هرگونه وجهي از اعضا غيرقانوني است.

 

ماده 7 شورا:

 

1-7 هماهنگي عاليه توسط شوراي هماهنگي متشكل از رئيس يا نماينده اداره تربيت بدني، دبير شوراي اجرايي و بازرس (به عنوان ناظر)میباشد. و رهبري و مديريت گروه توسط دبير انجام مي‌پذيرد.

 

2-7 انتخاب اعضاي شوراي اجرايي و بازرس هر سال در مجمع ساليانه گروه زير نظر شوراي هماهنگي با نظارت بازرس گروه صورت پذيرفته و افراد انتخاب شده و اعضاي جديد مؤظفند ظرف دو هفته به تغيير و تحول امور اقدام نمايند.

 

3-7 پيشنهاد كانديداتوري جهت احراز عضويت شوراي اجرايي و بازرس جديد بايستي به دبير و شوراي اجرايي وقت ارائه گردد.

 

4-7 در صورتي كه فردي كتباً به عنوان كانديدا معرفي شده باشد تنها با انصراف كتبي فرد نامبرده از ليست كانديداها حذف خواهد گرديد.

 

5-7 حق رأي جهت انتخاب اعضاي شوراي اجرايي و بازرس شامل كليه اعضاي رسمي گروه مي‌باشد.

 

6-7 كانديداها مي‌بايست برنامه كاري خود را قبل از راي‌گيري در مجمع عمومي ارايه دهند.

 

ماده 8 بازرس:

 

1-8 گروه داراي يك بازرس است كه با راي اکثریت اعضای مجمع عمومی اتنخاب میشود ونفری که رتبه دوم را بدست میآورد بازرس علی البدل خواهد بود.

 

2-8 بازرس مي‌تواند در جلسه‌هاي شوراي اجرايي بدون حق رأي شركت كند و مي‌تواند تمامي دفترها و مكاتبات گروه را بازرسي كند و در مواردي كه تخلفي مشاهده كند به كميته انضباطي گزارش نمايد.

 

3-8 نظارت بر انتخاب اعضاي شوراي اجرايي در مجمع عمومي بر عهده بازرس مي‌باشد.

 

4-8 بررسي كليه اسناد و اوراق مالي و تهيه گزارش جهت مجمع عمومي

 

5-8 مطالعه و تفحص در گزارش سالیانه شوراي اجرايي اعم از مالي و غيرمالي و تهيه گزارش عملكرد جهت ارائه به مجمع عمومي.

 

6-8 گزارش هر گونه تخلف شوراي اجرايي از مفاد اساسنامه به مجمع عمومي و شوراي هماهنگي پس از بررسي در كميته انضباطي

 

7-8 نظارت بر اجراي دقيق آيين‌نامه انضباطي

 

8-8 پاسخگويي به مراجع و ضوابط قضايي داخل و خارج از گروه پس از مشورت و هماهنگي، كميته انضباطي.

 

9-8 دريافت شكايات در مورد سرپرستان در هنگام اجراي برنامه‌هاي كوهنوردي و ارائه آن به كميته انضباطي.

 

ماده9 اعضاي شوراي اجرايي:

 

1-9 اعضاي شوراي اجرايي از ميان اعضاي رسمي و با تجربه گروه توسط مجمع عمومي انتخاب خواهند گرديد.

 

تبصره 1: دبير، مسئول كميته‌هاي مالي – بودجه و تداركات بايستي كارمند رسمي و در حال كار باشند.

 

تبصره 2: مسئول كميته مالي – بودجه بهتر است ترجيحاً در تخصص و رديف مالي شركت مشغول بكار باشد.

 

تبصره 3: مسئول كميته فني بهتر است كه از سابقه و تجربه معلوم كوهنوردي برخوردار بوده و ترجيحاً مدرک مربيگري داشته باشد.

 

2-9 تعداد اعضاي شوراي اجرايي شامل هفت نفر عضو رسمی خواهد بود.

 

1-2-9 هر يك از اعضاي منتخب شورا مسئوليت‌هاي ذيل را پس از تصويب در اولين جلسه شورا عهده‌دار خواهند بود.

 

1- دبير و مسئول شوراي اجرايي

 

2- مسئول كميته فني

 

3- مسئول كميته عضويت

 

4- مسئول كميته مالي – بودجه

 

5- مسئول كميته آموزش و ايمني

 

6- مسئول كميته تداركات

 

7- مسئول كميته روابط عمومي

 

2-2-9 مسئوليت اداره جلسات شوراي اجرايي با دبير شورا و در صورت غيبت او با مسئول كميته روابط عمومي خواهد بود.

 

3-2-9 جلسات شوراي اجرايي براساس نياز و هماهنگي اعضاي شورا در هر زمان كه لازم باشد تشكيل و توسط دبير اعلام خواهد شد.

 

4-2-9 مصوبات شوراي اجرايي با اكثريت آرا (دو سوم اعضا) لازم‌الاجرا خواهد بود.

 

5-2-9 تعيين زمان و مكان و دستور جلسات با هماهنگي كميته روابط عمومي و دبير انجام مي‌پذيرد.

 

6-2-9 صورتجلسات شوراي اجرايي به وسيله كميته روابط عمومي تهيه و جهت نصب در تابلو اعلانات – درج در سايت گروه حداكثر تا يك هفته بعد از برگزاري جلسه شورا تدوين خواهد شد.

 

7-2-9 جلسات شوراي اجرايي با حضور پنج نفر از هفت نفر اصلي اعضاء رسميت خواهد يافت

 

8-2-9 در صورتي كه هر يك از اعضاي شوراي اجرايي لازم تشخيص دهد، امكان حضور ساير افراد در جلسات شورا بلامانع است كه وظيفه دعوت از آن‌ها بر عهده كميته روابط عمومي خواهد بود.

 

9-2-9 در صورتي كه بهر دليل امكان فعاليت عضوي از شوراي اجرايي وجود نداشته باشد دبير شورا مي‌تواند تا انتخاب مجدد نفر جديد، براي مدت معيني (كه نبايد از دو ماه تجاوز نمايد) خود شخصاً وظايف عضو مربوطه را بر عهده گرفته و يا به يكي ديگر از اعضاي شورا محول نمايد.

 

10-2-9 اعضاي شوراي اجرايي در قبال خدمات به هيچ وجه جبران خدمات (حقوق) دريافت نخواهند داشت.

 

11-2-9 هرگونه انجام فعاليت‌هاي بازرگاني و يا ساير فعاليت‌هاي غيرمرتبط با اهداف گروه توسط شورا به نام گروه ممنوع مي‌باشد.

 

ماده 10 وظايف اعضاي شوراي اجرايي:

 

الف - دبير شورا

 

1-10 هماهنگي عملكرد اعضاي شورا و ديگر مسئولان اجرايي گروه و رابط گروه با شورای هماهنگی.

 

2-10 انجام هماهنگي‌هاي لازم جهت حصول اطمينان از عملكرد بهينه كميته‌ها و همچنين برنامه‌ريزي مستمر جهت انجام عمليات و فعاليت‌هاي گروه.

 

3-10 مسئوليت اداره جلسات شورا و هدايت آن

 

4-10 مسئوليت پاسخ گويي به نامه‌ها و درخواست‌هاي كتبي

 

5-10 مسئوليت رفع اختلاف ميان كميته‌ها

 

6-10 ساماندهي كميته‌ها و تقسيم وظايف ميان مسئولين كميته‌ها و اطمينان از عملكرد صحيح آن‌ها

 

7-10 دعوت و بكارگيري مشاور، مدرس، مربي، راهنما و ديگر خدمات موردنياز در صورت لزوم با هماهنگي با كميته آموزش و كميته فني پس از تصويب در شوراي اجرايي انجام مي‌پذيرد.

 

8-10 ساماندهي – اجرا و مديريت برگزاري مجمع سالانه گروه با هماهنگي كميته روابط عمومي

 

9-10 مسئوليت تهيه و ارائه گزارش ساليانه به مجمع در خصوص وضعيت عملكرد كميته‌ها و وضعيت گروه

 

10-10 مسئوليت تحويل كليه مدارك، مستندات، تجهيزات و غيره به شوراي بعدي گروه.

 

تبصره: هر فرد مي‌تواند حداكثر دو دوره‌ي يك ساله متوالي دبير شوراي اجرايي شود منوط به انتخاب شدن در هر سال در مجمع عمومي گروه.

 

ب - مسئول كميته فني

 

11-10 درخواست تشكيل جلسه شوراي اجرايي جهت تهيه و تدوين برنامه‌هاي سال آتي براساس برنامه‌هاي ارائه شده توسط اعضاي گروه و تعيين سرپرستان.

 

12-10 ارسال جدول برنامه‌هاي مصوب گروه به كميته روابط عمومي جهت اطلاع رساني به اعضاي گروه.

 

13-10 اطمينان يافتن از تمهيدات موردنياز جهت اجراي موفق برنامه‌هاي شامل نقليه، تجهيزات موردنياز و غيره با هماهنگي كميته تداركات.

 

14-10 كمك و مشاوره به تيم سرپرستي در كليه مراحل برنامه‌ريزي و اجراي برنامه‌ها براساس سياست‌ها و خطوط كلي ترسيم شده توسط شوراي اجرايي و همچنين استانداردهاي ايمني وكمك به تهيه گزارش برنامه ها.

 

15-10 نظارت و مشاوره فني به سرپرستان برنامه‌هاي گروه در امور ثبت نام و شركت اعضا در برنامه‌ها با هماهنگي كميته عضويت.

 

16-10 ايجاد كميته‌هاي اختصاصي فرعي براي رشته‌هاي مختلف (سنگ‌نوردي يخ‌نوردي و غيره).

 

ج - مسئول كميته عضويت

 

17-10 ایجاد تمهيدات لازم جهت انجام كليه فعاليت‌هاي مرتبط با عضويت افراد در گروه.

 

18-10 ارائه گزارش وضعيت عضويت اعضا و همچنين شرايط و نحوه همكاري آن‌ها به شورا در صورت نياز.

 

19-10 اعلام ليست اعضاي آزمايشي و رسمي در صورت نياز.

 

20-10 نگهداري و مديريت پرونده‌ها و سوابق افراد و رعايت موارد محرمانه اعضا و حفظ حريم شخصي افراد.

 

21-10 ارائه كارت عضويت به افراد و تهيه شناسنامه ورزشي.

 

22-10 طبقه‌بندي و رتبه‌بندي اعضاي گروه در رشته‌هاي مختلف از لحاظ علاقه، سطح آمادگي، فعاليت و بروزآوري اطلاعات.

 

23-10 همكاري با كميته فني و كميته آموزش جهت انتخاب افراد به منظور شركت در برنامه‌هاي عملي و آموزشي.

 

د - مسئول كميته مالي

 

24-10 تهيه گزارش بودجه موردنياز گروه به صورت ساليانه و مقطعي با همكاري ديگر كميته‌هاي گروه و ارائه آن به شوراي اجرايي و شوراي هماهنگي.

 

25-10 نگهداري و مديريت حساب‌ها و هزينه‌هاي گروه و اسناد مالي مربوطه.

 

26-10 تهيه و ارائه گزارش مالي ساليانه به مجمع عمومي گروه.

 

27-10 همكاري با ديگر كميته‌هاي گروه جهت تهيه و خريد تجهيزات و لوازم موردنياز گروه پس از تصويب درخواست خريد كميته‌ها در شوراي اجرايي و شوراي هماهنگي.

 

ذ - مسئول كميته آموزش و ايمني

 

28-10 برنامه‌ريزي و تهيه جدول زماني برنامه‌هاي آموزشي در رشته‌هاي مختلف و براساس سطح آمادگي و شايستگي اعضاي گروه با همكاري ساير كميته‌هاي گروه و ارائه پيشنهاد به شوراي اجرايي جهت تصويب

 

29-10 انجام تمهيدات و برنامه‌ريزي‌هاي لازم جهت ثبت‌نام و برگزاري دوره‌هاي آموزشي با هماهنگي كميته فني و روابط عمومي

 

30-10 اطمينان يافتن از اينكه كليه اعضاي گروه به صورت متناوب مورد آموزش و تست قرار گرفته و گواهي‌هاي لازم را اخذ نمايند.

 

31-10 ارسال اطلاعات مربوط به آموزش‌ها‏، تست‌ها و گواهينامه‌ها به كميته عضويت جهت درج در پرونده اعضاي گروه

 

32-10 ارائه گزارش شش ماهه از وضعيت برنامه‌هاي آموزشي گروه به شوراي اجرايي و مجمع عمومي و شوراي هماهنگي.

 

33-10 ارائه پيشنهاد به شورا جهت دعوت از مربيان و مدرسان جهت برگزاري دوره‌هاي آموزشي با هماهنگي كميته فني و ديگر موارد آموزشي با هماهنگي كميته مالي.

 

34-10 تهيه كتب و CD و تحويل آن‌ به كميته روابط عمومي به منظور ارائه به اعضا.

 

35-10 همكاري با كميته روابط عمومي و تبليغات جهت تهيه جزوات و مطالب آموزشي براي اعضاي گروه.

 

ر – مسئول كميته تداركات

 

36-10 خريد و تهيه تجهيزات و لوازم انفرادی و گروهي موردنياز جهت اجراي برنامه‌هاي مصوب گروه با همكاري كميته مالي‏، كميته فني و كميته آموزش پس از تصويب در شوراي هماهنگي و توزيع عادلانه آن بر اساس نياز و نوع عضويت و شايستگي افراد.

 

37-10 ارائه گزارش شش ماهه به شورا از وضعيت كمي و كيفي تجهيزات گروه و انبارگرداني ساليانه.

 

38-10 نگهداري و تهيه شناسنامه تجهيزات شامل اطلاعات مربوط به تاريخ خريد، مبلغ خريد، تاريخ انقضا، خرابي‌ها، تعميرات و غيره در انبار گروه.

 

39-10 ارائه تجهيزات و وسايل گروه به اعضاي رسمي در قبال دريافت رسيد به در نظر گرفتن جدول زماني برنامه‌هاي گروه و هماهنگي با كميته فني و براساس صلاحيت و شايستگي افراد.

 

40-10 قرار دادن تجهيزات و وسايل موردنياز اجراي برنامه‌هاي گروه به سرپرست برنامه‌ها با هماهنگي كميته فني و كميته آموزش و كميته روابط عمومي

 

41-10 تحويل گرفتن تجهيزات و وسايل از سرپرست برنامه‌ها و يا اعضاي گروه و كنترل سلامت و كيفيت آن‌ها پس از استفاده و برگشت به انبار گروه

 

42-10 مسئوليت باز گرداندن و يا دريافت غرامت از افراد در زمان مفقود شدن و يا خسارت ديدن تجهيزات و وسايل گروه پس از احراز سهل انگاري صورت گرفته توسط آن‌ها.

 

ز – مسئول كميته روابط عمومي و تبليغات

 

43-10 مسئوليت اعلان برنامه‌ها در مجموعه شركت، سايت و تابلو اعلانات.

 

44-10 مسئوليت بروزرساني وب‌سايت گروه.

 

45-10 تهيه و توزيع بروشور و بولتن‌هاي آموزشي و تبليغاتي با همكاري كميته آموزش همچنين تهيه آرشيو نامه‌ها – عكس – فيلم، نشريات، كتب و CD و صورتجلسات شورا و كميته‌ها و گزارش برنامه‌ها.

 

46-10 ارسال گزارش برنامه‌ها به اداره تربيت بدني

 

47-10 اطلاع رساني به گروه درخصوص اطلاعيه‌ها، صورتجلسات و برنامه‌ها

 

48-10 قرار دادن اطلاعات عمومي اعضا در وب سايت گروه و همچنين اطلاعات مربوط به برنامه‌ها، عكس‌ها، گزارشات، صورتحساب و اخبار گروه.

 

49-10 برگزاري جلسات عمومي براساس دستور جلسه، از پيش تعيين شده و تمهيدات مرتبط با آن از قبيل مهيا كردن مكان و پذيرايي و غيره.

 

ماده 11 كميته‌ها و زيرمجموعه آن‌ها:

 

1-11 كميته‌ها كار گروه‌هايي مي‌باشند كه جهت ساماندهي و مديريت و پيشبرد اهداف گروه تشكيل مي‌شوند.

 

2-11 مسئولين كميته‌ها مي‌توانند از اعضاي رسمي گروه جهت همكاري در كميته‌هاي مربوطه دعوت به عمل آورند.

 

3-11 پيشنهاد عضويت در هر يك از كميته‌ها توسط اعضا یا مسئولان كميته‌ها مي‌باشد ولي تصميم نهايي با مسئولان كميته‌ها خواهد بود.

 

4-11 تعداد كل اعضاي هر كميته نبايد از دو نفر كمتر باشد و مسئوليت تقسيم وظايف در داخل كميته‌ها بر عهده مسئولين كميته‌ها مي‌باشد.

 

ماده 12 برنامه‌ها:

 

1-12 درخواست ثبت نام جهت حضور در برنامه‌هاي گروه براي اعضاي رسمي آزاد خواهد بود و تصميم نهايي با سرپرست برنامه خواهد بود.

 

2-12 كمك و مشاوره فنی در خصوص صلاحيت و شايستگي يك فرد جهت ثبت‌نام در ابتدا به عهده‌ي كميته فنی - آموزش و کمیته عضویت مي‌باشد كه در نهايت تصميم نهايي با سرپرست برنامه خواهد بود.

 

3-12 در صورتي كه تعداد ثبت‌نام كنندگان در يك برنامه از ظرفيت در نظر گرفته شده بيشتر باشد نظر نهايي در اين خصوص بر عهده سرپرست برنامه خواهد بود.

 

4-12 در موارد خاصي و با تصويب شوراي اجرايي و هماهنگي نسبت به برگزاري برنامه‌هاي همگاني عمومي، كه شركت اعضاي گروه امكان‌پذير باشد میتوان اقدام نمود.

 

5-12 كليه افراد علاقمند به حضور در برنامه‌هاي كوه نوردي مي‌توانند جهت شناخت و آشنايي بيشتر با گروه حداكثر در 3 برنامه به صورت مهمان شركت نمايند و مي‌بايست گواهي تصديق و قبول خطر و پيشامد را امضا نمايند. شركت اين افراد منوط به اجازه كميته فني و كميته عضويت مي‌باشد.

 

6-12 هزينه‌هاي تكميلي در خصوص امكانات رفاهي بيشتر در برنامه‌ها براي شركت‌كنندگان در برنامه براساس صلاحديد سرپرست برنامه اعلام مي‌گردد در هر صورت تابع قوانين سرپرستي است.

 

7-12 مسئوليت مستقيم اجراي برنامه‌ها با سرپرست برنامه مي‌باشد و سرپرست برنامه در خصوص روند اجراي برنامه بايستي پاسخگو باشد.

 

ماده 13 تيم سرپرستي:

 

1-13 سرپرست كسي است كه به پيشنهاد مسئول كميته فني و پس از تصويب شوراي اجرايي وظيفه مديريت و رهبري و اجراي برنامه‌ها را بر عهده مي‌گيرد.

 

2-13 سرپرست برنامه‌ها تا حد امكان از ميان اعضاي رسمي و با تجربه انتخاب خواهد گرديد.

 

3-13 شوراي اجرايي نبايد يكي از اعضا را بدون جلب رضايت او ملزم به قبول سرپرستي بيش از 2 برنامه در 3 ماه متوالي نمايد.

 

4-13 در صورتي كه شوراي اجرايي فردي را جهت سرپرستي يك برنامه انتخاب نمايد تنها با انصراف كتبي و با ارائه دلايل كافي مي‌تواند از انجام وظيفه سرپرستي سرباز زدند، مشروط به اينكه انصراف خود را حداقلي دو هفته قبل به شوراي اجرايي و مسئول كميته فني اعلام نمايد.

 

5-13 مسئوليت كليه تصميم‌ها و اقدامات انجام شده در طول اجراي برنامه بر عهده سرپرست برنامه خواهد بود.

 

6-13 مسئوليت كنترل شرايط و صلاحيت افراد شركت كننده در برنامه‌ها و روند صعود به ارتفاعات بر عهده سرپرست و كميته فني مي‌باشد.

 

7-13 سرپرست مي‌تواند در صورت قصور افراد در انجام وظايف و مسئوليت‌هاي محوله و يا عدم رعايت نظم و انضباط و مقررات گروه در طول اجراي برنامه كه باعث بروز حادثه و خطر خواهد شد براساس صلاح ديد خود برنامه را متوقف و موضوع را جهت بررسي به كميته انضباطي ارجاع نمايد.

 

8-13 سرپرست برنامه حق توهين و تنبيه افراد را در حين اجراي برنامه به هيچ عنوان نخواهد داشت و فقط مي‌تواند بعد از اجراي برنامه طي گزارش عملكرد انضباطي گروه يا فرد را به كميته انضباطي گزارش نمايد.

 

9-13 سرپرست برنامه موظف است حداكثر تا يك هفته پس از اتمام برنامه، گزارش برنامه را تهيه و به مسئول كميته‌ي روابط عمومي تحويل نمايد.

 

10-13 سرپرست برنامه وظيفه دارد با همكاري مسئولين ديگر كميته‌ها نسبت به تعيين و تدارك تجهيزات و وسايل موردنياز جهت اجراي موفق برنامه اقدام نمايد.

 

11-13 سرپرست برنامه وظيفه دارد كليه اقدامات و تمهيدات لازم براي حفظ سلامتي و جان افراد شركت كننده در برنامه و همچنين جلوگيري از آسيب به تجهيزات و وسايل گروه را بكار بندد.

 

12-13 سرپرست برنامه موظف به ارايه زمانبندي و شرح برنامه قبل از اجراي برنامه ترجيحاً مكتوب مي‌باشد.

 

13-13 سرپرست برنامه بايستي در خصوص هزينه‌ها كاملاً شفاف‌سازي كرده بيلان برنامه را همراه با گزارش انجام شده ارايه دهد.

 

ماده 14 جلسات:

 

الف – جلسات عمومي (مجمع عمومي)

 

1-14 جلسات عمومي گروه در طي ماه انجام خواهد شد.

 

2-14 زمان (ساعت شروع – پايان) و مكان و دستور جلسات توسط شوراي اجرايي معلوم و به وسيله كميته روابط عمومي اعلام خواهد شد.

 

3-14 شركت در جلسات براي عموم آزاد است.

 

4-14 در جلسات عمومي زماني صرفاً جهت انتقادات و پيشنهادات و اظهارنظر افراد در نظر گرفته مي‌شود.

 

5-14 ارائه اخبار و مسائل روز كوهنوردي، گزارش برنامه‌هاي انجام شده، اعلان برنامه‌ها و ثبت‌نام جهت اجراي برنامه‌ها در اين جلسات انجام مي‌شود.

 

6-14 برگزاري جلسات با كميته روابط عمومي مي‌باشد.

 

ب – مجمع عمومي

 

7-14 مجمع عمومي گروه هر سال ترجيحاً در اواخر بهمن‌ماه برگزار خواهد گرديد.

 

8-14 رياست جلسه بر عهده دبير گروه و نظارت آن با بازرس مي‌باشد.

 

9-14 زمان و مكان برگزاري جلسه مجمع توسط شوراي اجرايي تعيين و حداقل دو هفته قبل از برگزاري جلسه توسط دبير به اطلاع اعضا خواهد رسيد.

 

20-14 استماع گزارش عملكرد ساليانه گروه‏، انتخاب شوراي جديد، اصلاح در اساسنامه از وظايف مجمع عمومي ساليانه مي‌باشد.

 

11-14 مصوبات مجمع در مورد اصلاح اساسنامه با اكثريت اعضاي رسمي (دو سوم اعضا) پس از تصويب در شوراي هماهنگي لازم‌الاجرا خواهد بود.

 

12-14 اسامي كانديداهاي منتخب جهت احراز عضويت در شوراي اجرايي حداقل 2 هفته قبل از برگزاري مجمع توسط شوراي اجرايي وقت اعلام خواهد گرديد.

 

13-14 جلسات مجمع عمومي با حضور حداقل نصف به علاوه يك نفر اعضاي رسمي رسميت خواهد يافت.

 

14-14 شركت در جلسه مجمع عمومي آزاد بوده ولي حق رأي با اعضاي رسمي خواهد بود.

 

15-14 شيوه رأي‌گيري جهت انتخاب اعضاي شوراي اجرايي و بازرس به صورت كتبي و مخفي خواهد بود.

 

16-14 در صورتي كه جلسه مجمع به حدنصاب نرسد شوراي اجرايي وظيفه دارد حداكثر ظرف 1 ماه نسبت به برگزاري مجدد مجمع اقدام نموده و تا آن زمان اداره گروه به عهده شوراي اجرايي وقت مي‌باشد.

 

ج – مجمع فوق‌العاده

 

17-14 در صورت تصويب شوراي اجرايي مي‌توان در مواردي كه امكان تداوم فعاليت شورا يا گروه مقدور نباشد نسبت به برگزاري مجمع فوق‌العاده اقدام نمود. كليه اختيارات‏، شرايط برگزاري، مديريت و تصويب مصوبات اين مجمع همانند مجمع ساليانه خواهد بود.

 

ماده 15 تيم نجات:

 

1-15 در مواقع ضروري و با صلاحديد شوراي اجرايي تيم نجات متشكل از اعضاي با تجربه و آموزش ديده داخل گروه و در صورت نياز با همكاري افراد خارج از گروه تشكيل خواهد گرديد.

 

2-15 اعضاي تيم نجات و همچنين مدير تيم توسط كميته عضويت و كميته فني و دبير گروه انتخاب خواهند گرديد. در زمان تشكيل تيم نجات كليه منابع و امكانات گروه با تيم نجات مي‌باشد.

 

3-15 بايستي در جهت آموزش اعضاء و شركت آن‌ها در تيم نجات امكانات لازم را فراهم ساخت.

 

ماده 16 قوانين و مقررات:

 

1-16 فعاليت‌هاي گروه در چارچوب قانون اساسي و قوانين موضوعه جمهوري اسلامي ايران و همچنين در چارچوب مقررات مصوب شركت مخابرات انجام خواهد پذيرفت.

 

2-16 شوراي اجرايي و شوراي هماهنگي حق قانون‌گذاري نداشته و تنها مي‌تواند به تدوين آيين‌نامه‌هاي اجرايي جهت تحقق مواد اين اساسنامه اقدام نمايد.

 

ماده 17 كميته انضباطي:

 

1-17 شوراي اجرايي و رياست يا نماينده اداره تربيت بدني با نظارت بازرس بر اساس آيين‌نامه انضباطي و مستندات شفاهي و كتبي وظيفه كميته انضباطي را بر عهده خواهد داشت.

 

ماده 18 تنفيذ:

 

1-18 اساسنامه و تغييرات آن پس از امضاي رئيس اداره تربيت بدني و تفريحات سالم تنفيذ خواهد شد.

 

ماده 19 گواهي تصديق قبول خطر و پيشامد:

 

1-19 كليه اعضاي رسمي و مهمان گروه لازم است تعهدنامه دال بر پذيرش خطر و قبول فردي ناشي از پيشامد و اتفاقات ناگوار را امضا و به گروه تحويل نمايند.

 

ماده 20 اصلاح اساسنامه:

 

1-20 پيشنهاد يا اصلاح اساسنامه مي‌تواند با درخواست كتبي حداقل شش نفر از اعضاي رسمي ابتدا به شوراي اجرايي و پس از رسيدگي و بررسي در شوراي هماهنگي و در آخر در مجمع عمومي مطرح و تصويب گردد.

 

2-20 تمامي پيشنهادات جهت اصلاح اساسنامه مي‌بايد تا يك ماه قبل از برگزاري جلسه مجمع عمومي ابتدا به شوراي اجرايي و يا شوراي هماهنگي تحويل شود.

 

3-20 شوراي هماهنگي وظيفه بررسي، دسته‌بندي و تهيه پيشنهاد اصلاحيه اساسنامه را بر عهده خواهد داشت.

 

4-20 طرح اصلاح اساسنامه مي‌بايد به نحو مقتضي حداقل 2 هفته قبل از برگزاري مجمع عمومي به اطلاع اعضاي گروه برسد.

 

اين اساسنامه در بيست ماده مشتمل بر يكصد و شصت و یک بند تدوين شده است و پس از تصويب مجمع عمومي لازم‌الاجرا مي‌باشد و مي‌بايد حداكثر تا شش ماه رفع نقص و پس از امضاي رياست محترم تربيت بدني تنفيذ گردد.


 


کوهنوردی در زمستان


 

 

به اعتقاد بسیاری از دوستداران ورزش، به خصوص آنهایی که فصل زمستان را دوست دارند، کوهنوردی در این فصل بسیار لذت‌بخش است اما لازمه کوهنوردی در زمستان، دقت بیشتر، رعایت نکات ایمنی و همچنین تدارک مناسب است. در این خصوص به سوالات و پاسخهایی در این مورد توجه کنید .

چرا کوهنوردان در برف و سرمای زمستان هم کوهنوردی می‌کنند؟

به باور ما، کوهنوردی در فصل زمستان تمرین کاملی از کوهنوردی است و ‌مهارت و توانایی افراد را حتی برای صعود به کوهستان‌های دوردست افزایش می‌دهد. در این نوع برنامه‌ها باید بدانیم که در هوای سرد زمانی که کفش‌های بزرگ و لباس‌های ضخیم ما را محدود می‌کنند، به خصوص وقتی که کوله‌پشتی سنگینی را حمل می‌کنیم، چگونه باید کوهنوردی کنیم. باید یاد بگیریم چطور با سرعت حرکت کنیم در حالی که زیر پایمان برف‌های نرم قرار دارند. در کوهنوردی زمستانی باید به خود متکی باشیم، بتوانیم خودمان را گرم نگه داریم، مهارت‌های لازم برای شب ماندن در کوهستان را بیاموزیم، سیستم خواب خود را کنترل کنیم، صحیح نفس بکشیم و پیش‌بینی شرایط جوی را آموزش دیده باشیم.

این آموزش‌ها ضروری است؟

بسته به اینکه شما در چه سطحی از فعالیت قرار دارید ممکن است با یک یا چند و یا حتی تمامی خطرات روبه‌رو شوید. بنابراین برای پیشگیری از صدمه دیدن که ممکن است در کوتاه مدت و یا در بلندمدت سبب از کارافتادگی، نقص عضو و یا مرگ شود، باید دوره‌های آموزشی لازم را گذرانده باشید. در غیر این صورت، کوهنوردی در زمستان بسیار خطرناک است.

در کوهنوردی زمستانی چه نکاتی را باید رعایت کرد؟

به‌طور کلی، استفاده از پوشاک، کفش مناسب، همراه داشتن تغذیه کافی و اصولی، اجتناب از صعود انفرادی و ادامه آن در شرایط جوی نامناسب، اجتناب از عزیمت به مسیرهای ناشناخته و بیراهه، اطلاع‌رسانی به خانواده‌ها در طول مسیر و زمان صعود، هماهنگی و اعلام برنامه و زمان‌بندی با هیات کوهنوردی استان یا شهرستان و همراه داشتن شماره تماس نیروهای امدادی و انتظامی منطقه از مواردی است که فدراسیون کوهنوردی در روزهای زمستانی به کوهنوردان توصیه می‌کند.

چه لباسی مناسب کوهنوردی در فصل زمستان است؟

همراه داشتن پوشاک گرم و مناسب، یکی از نکات اصلی کوهنوردی در فصل زمستان است. سر و پا دو عضو مهم‌اند که محافظت از آنها ضروری است. حتما باید یک جوراب ضخیم، ترجیحا از نخ‌های طبیعی، بپوشیم چرا که پوشیدن دو جفت جوراب روی هم کار مناسبی نیست زیرا عرق پا دیرتر جذب می‌شود و تاول به وجود می‌آید. علاوه بر جوراب‌های مناسب کوهنوردی زمستانی، باید یک جفت کفش مناسب هم بپوشیم که توانایی مقاومت روی برف و یخ را داشته باشد و لایه شوک‌گیر و عاج کفش بتواند از لیز خوردن ما جلوگیری کند و در عین حال، گرم و سبک باشد. دستکش مناسب و ضدآب و کلاهی را که سر و گوش‌ها را گرم نگه می‌دارد، نباید فراموش کنیم. لباس نیز باید مناسب کوهنوردی در زمستان باشد. صورت و چشم‌ها را باید به وسیله پوشش‌های مخصوص صورت و عینک‌های مخصوص کوهنوردی در زمستان بپوشانیم تا دچار برف‌کوری نشویم.

نوع تغذیه کوهنوردان در فصل زمستان متفاوت است؟

در ورزش کوهنوردی هیچ سفارش استانداردی مبنی بر نوع تغذیه کوهنوردان وجود ندارد و مهم‌ترین اصل، ذایقه فرد در ارتفاع است اما در فصل زمستان باید از غذاهایی استفاده کرد که افت دمای بدن را به حداقل می‌رسانند و انرژی‌زا هستند مانند شیر گرم و عسل. استفاده از آب کافی و فراوان به همراه مولتی‌ویتامین‌ها، خوردن غذاهای مایع و نرم، استفاده از مواد قندی و انرژی‌زا و استفاده از نمک در طول برنامه‌های کوهنوردی که در ایجاد تعادل الکترولیتی بدن نقش به سزایی دارد و از بروز خستگی و کوفتگی مفرط عضلات پیشگیری کند، مصرف انواع سبزی‌ها و میوه‌های تازه و کمپوت شده که از بروز مشکلات گوارشی جلوگیری کند توصیه می‌شود. در صورت بروز آلکالوز تنفسی در حین صعود که ناشی از تنفس‌های سریع و عمیق است، استفاده از مواد ترش بسیار کمک کننده است. در ارتفاعات نباید از قهوه، الکل و چای سبز استفاده کرد و بهتر است مخلوطی از دو سوم آب و یک سوم از انواع آب میوه را جایگزین آنها کنیم. اما به‌طور کلی با توجه به ارتفاع محیط، انرژی متوسط مورد نیاز یک کوهنورد با وزن 70 کیلوگرم حدود 3500 تا 5000 کیلوکالری است که 60 تا 70 درصد این انرژی را باید از کربوهیدرات‌ها، 20 تا 25 درصد آن را از چربی‌ها و 15 تا 20 درصد را نیز از پروتئین‌ها تامین کرد.

آیا کوهنوردی در زمستان نیازمند وسایل و تجهیزات خاصی است؟

برای برف‌کوبی در سطوحی با شیب کمتر از 20 درجه از باتوم اسکی و برای شیب‌های با بیش از 20 تا 25 درجه از کلنگ استفاده می‌شود. در شیب‌های کم و مسطح، حجم برف بسیار زیاد می‌شود و استفاده از باتوم معقول‌تر است ولی در شیب‌های زیاد، کلنگ که وظیفه اصلی آن ترمز در هنگام سر خوردن است، از سقوط جلوگیری می‌کند. در فصل زمستان احتمال سقوط بهمن هم وجود دارد پس حتما لازم است نخ بهمن یا در صورت امکان، زنده‌یاب همراه داشته باشیم. البته نخ بهمن در ایران رواج بیشتری دارد و وسیله موثری است. این وسیله طنابی با قطر حدود 5 میلی‌متر است که سطح آن درجه‌بندی شده تا بتوان فهمید که بهمن‌ زده در چه فاصله‌ای از امدادگران مدفون شده است. قطب‌نما نیز حتما باید همراهمان باشد. سوت برای پیام دادن به دیگران هنگام مه و برف (سوت‌های موسوم به پیش‌آهنگی که مانند استوانه داخل آن خالی است و یخ نمی‌زند)، پیچ‌های یخ، کرامپون، چکش و یخ‌شکن، چراغ‌قوه، فلاسک مناسب با روکش، پریموس، عینک زمستانی دارای حفاظ دور چشم برای جلوگیری از نفوذ باد و بوران، نیم‌متر طناب، چادرهای ارتفاع و کیسه خواب مناسب زمستان وسایلی هستند که در کوهنوردی زمستانی باید همراهمان باشد.

اگر در کوهستان دچار حادثه شدیم چه کنیم؟

خونسرد باشیم، آموزش لازم را ببینیم و از کوهنوردی انفرادی در فصل زمستان پرهیز کنیم اما توصیه ما این است که حتی‌الامکان در فصل زمستان از رفتن به ارتفاعات زیاد خودداری شود تا شاهد اتفاقات ناگواری نباشیم. اما اگر شما کوهنوردان آموزش هم دیده باشید باید نکات ایمنی را رعایت کنید و هشدارهای سازمان هواشناسی و فدراسیون کوهنوردی را جدی بگیرید.

تجهیزات کوهنوردی در زمستان

به همراه داشتن وسایل زیر در زمستان در کوله‌پشتی هر کوهنوردی الزامی است
فلاسک مناسب با روکش: یک نوشیدنی گرم می‌تواند نیرو و انرژی را تا حد زیادی بالا ببرد و مانع سرمازدگی شود.


قمقمه آب بزرگ: در زمستان بدن کوهنورد بیشتر از تابستان عرق می‌کند و نوشیدن آب کافی روند چرخش خون را بهبود می‌بخشد.
باتوم، چکش و یخ‌شکن کوهنوردی: این تجهیزات مانع سر خوردن کوهنورد در برف و یخ می‌شود و به راه رفتن او کمک می‌کند.
طناب: در صورت بروز حادثه بسیار کارساز است.
غذای کافی و کنسرو اضافه: مدت برنامه کوهنوردی هر چه بیشتر باشد باید غذای بیشتری با خود داشته باشیم.
کوله‌پشتی مخصوص: تمام وسایل مانند پوشاک اضافی، غذا، کیسه خواب و تجهیزات ایمنی همراه ما در کوله‌پشتی قرار می‌گیرد. پس حمل یک کوله‌پشتی مناسب و استاندارد از ضروریات یک کوهنوردی زمستانی است.
گرم‌کننده‌های اضطراری: همراه داشتن آترپات و گرم‌کننده‌های اضطراری از بروز سرمازدگی جلوگیری می‌کند.


با تشکر از وبلاگ باشگاه کوهنوردی آوا - شیراز

 


سنگ تاریخی 174 ساله دره اوسون، گرفتار یادگاری نویسی‌ها


یکی از راه‌های قله توچال مسیر پس قلعه است که با پیمودن حدود نیم ساعت در راه، بالاتر از آبادی پس قلعه به دو راهی اوسون می‌رسیم. سمت راست به آبشار دوقلو و پناهگاه شیرپلا و دست چپ به دره اوسون راه می‌یابد. هر دو راه اگر ادامه یابد به سیاه سنگ و پناهگاه امیری و بالاخره به قله توچال منتهی می‌شود. در راه اوسون بالاتر از بند سنگی «نودگیله» در مرتفع ترین نقطه دره اوسون سنگ بزرگی از جنس گرانیت قرار دارد.

جنس سنگ کوه توچال به‌طور عمده گرانیت است،که از سنگ‌های سخت بشمار می‌رود و از گزند باد و باران و تابش آفتاب، دیر آسیب می‌بیند.بر این سنگ نوشته ای به‌خط فرانسه بدین معنا نگاشته شده است: هنگام وبا کنت دوسارتیژ و فرانسویان مقیم تهران در این دره سنگلاخ و کنار چشمه‌های پرجوش و خروش دور از بلا اردو زدند 20اوت 1840.
ژنرال بارتلمی سمینو
ژ.پ.فریه صاحب منصب سوار
ه.ویدال
ب.نیکلا
د.ژاکه
همچنین، نزدیک اردوگاه فرانسویان گوری است،که بر آن نوشته شده است: اینجا آ.آنتو نلی دوماچرتا که از بیماری وبا در گذشته است، به خاک سپرده شد.در اوت 1846 میلادی. و کف گودال نزدیک آن سنگ، قبر دیگری با نوشته به خط فارسی قرار دارد،که تاریخ 1262 قمری بر آن حک شده است. این سنگ را سر قبر ارس می‌خوانند، و در میان کوهنوردان شهرتی دارد. نامدارترین آن گروه و فرمانده اردو سمینو بود. نکته غم انگیز این سنگ نوشته 174 ساله، که هنوز هم نوشته‌ها بر روی سنگ چشم نوازی می‌کند، یادگاری نویسی بود که چشم هر بیننده ای را آزار می‌دهد.


منبع :  خبرگزاری تسنیم

 



در انواع کوهنوردی نکات زیر را درنظر بگیرید:

- کوله پشتی٬ خانه کوچک کوهنورد است
-  قدمهای خود را نسبت به شیبها تنظیم کنید.
- کوهنوردی ورزش جمعی است از تک روی پرهیز کنید.
- تنها بکوه نروید .
- درکوه هیچگاه ندوید .
- نظم طبیعت را بهم نزنید .
- گیاهان را به آتش نکشید.
- به حیوانات آسیب نرسانید.
- آب چشمه ها را آلوده نکنید .

 


 

 



 

سردست : اتصال سر طناب به یک نقطه ( كم كاربرد است ) Over hand
سردست : اتصال سر طناب به یک نقطه ( كم كاربرد است ) Over hand

هشت يك لا Figure of Eight : اتصال سر طناب حمايت به كارابين و صندلی نفر صعود كننده يا به كارگاه          

هشت دو لا : اتصال سر طناب فرود به كارگاه .                                                                                    

 

 

    هشت تعقيب: Retraced Figure of Eight

 

اتصال طناب به صندلی و زدن گره هشت در حلقه ای بسته

  بعد از زدن گره بايد اندازه آن را تنظيم نمود                                                                                                                                                                         

دو سر طناب يک لا Fisherman: اتصال دو سر طناب هم قطر به يكديگر (كمتر مورد استفاده قرار می گيرد)

سر طناب دو لا Double Fisherman: اتصال دو سر طناب به يكديگر با ضريب اطمينان بيشتر نسبت به گره دو سر طناب يک لا و اتصال دو سر طناب دو طناب غيرهم قطر با اختلاف قطری برابر حداكثر يک شماره

تسمه Water Kont :‌اتصال دو سر نوار (تسمه) .

 

                                                                                                                                                            

   خود حمايت Clove Hitch, Mastwurf :‌برای ثابت كردن طناب خود حمايت اين گره در محل كارگاه و بر روی كاربين اجرا می شود    

نحوه قفل نمودن گره حمایت(زدن ضامن)                                                                                                             

پروسیک Prusik       : برای خود حمايت هنگام فرود به كار می رود. اين گره كاربردهای ديگری هم دارد                






اگر در کوهستان دچار حادثه شدیم چه کنیم؟


خونسرد باشیم، آموزش لازم را ببینیم و از کوهنوردی انفرادی در فصل زمستان پرهیز کنیم ، حتی‌الامکان در فصل زمستان از رفتن به ارتفاعات زیاد خودداری شود تا شاهد اتفاقات ناگواری نباشیم. اما اگر شما کوهنوردان آموزش هم دیده باشید باید نکات ایمنی را رعایت کنید و هشدارهای سازمان هواشناسی و فدراسیون کوهنوردی را جدی بگیرید.


منبع:www.salamat.com - انجمن پزشکی کوهستان ایران


بنام خداوند مهرآفرین


«توصیه های فنی صعود به دماوند  »

کلیـدهای فرعـی :


قبل از برنامه : ذخیره کردن آهن بدن امری حیاتی می باشد بواسطه تنفس آسان در ارتفاع و بدلیل کمبود اکسیژن هوا ، حداقل یک هفته قبل از اجرای برنامه حداقل 2 بار از گوشت قرمز کم چرب و یا جگر تازه استفاده شود و از میوه های حاوی آهن نظیر زرد آلو -  قیسی – انار – پرتقال – توت فرنگی – شاه  توت – انگور قرمز – گوجه فرنگی و از حبوباتی مانند عدس – لویبا قرمز و از خشکبار هائی نظیر کشمش – انجیر – گردو و غیره ..... و از سبزیجات مانند برگ کاهو – اسفناج پخته – جعفری خام و همچنین به خاطر تامین پتاسیم بدن که یکی از غذاهای مهم عضلات قلب هستند نظیر سیب زمینی – موز – گریپ فورت – خرما – نارنگی استفاده گردد مضافاً به اینکه برای ذخیره کربوهیدرات
( مواد قندی به خاطر اینکه سوخت اصلی عضلات برای حرکت هستند )درحد نرمال استفاده شود
به مانند عسل – مرباجات – بستنی – شیرینی های خشک – شکلات – نوشابه – عصاره مالت – نان قندی شیرین و بیسکویت و مسقطی و باسلق و غیره .......... همچنین برای ذخیره کردن متابولیسم چربی از لبنیات کم چرب مانند ماست کم چرب – خامه کم چرب – شیرکم چرب – پنیرکم نمک و کم چرب برای سوخت و ساز بعد از اتمام کربوهیدراتها امری لازم الاجراست در ادامه برای جذب پروتئین بدن از گوشت گوساله  مرغ – ماهی – بوقلمون – بلدر چین قبل از برنامه استفاده شود همچنین برای استفاده از مایعات نظیر شربت در ارتفاع از شربت ترکیبی عرق بیدمشک + بهار نارنج + نعناء + آب لیمو تازه +عسل استفاده گردد.

****************************************************************

در حین برنامه : برای صرف شام در پناهگاه در هنگام اول غروب و اول شب می توان از حلوای خانگی کم چرب – عدسی پخته خانگی به همراه نان سبک و قابل هضم مانند نان فاتنزی یا نان لواش یا مرغ پخته شده + هویج و سیب زمینی پخته شده و سرخ نشده یا پوره سیب زمینی و یا ماکارونی کم روغن به همراه نوشیدن نوشابه جهت هضم غذا و یا سوپ های آماده استفاده نمود در صورت عدم اشتهاء به غذا می توان از کمپوتهای گلابی – سیب – آناناس به همراه آب آنها برای صرف شام استفاده نمود تا ضمن تامین آب از دست رفته بدن کربوهیدرات لازم جهت صعود فردا مهیا شود و همچنین از آب فراوان و چای کم رنگ + نبات بدون زعفران (ترجیحاً چای سبز و یا ترش + نبات برای جبران مایعات از دست رفته استفاده گردد.

********************************************************

صبحانه قبل ازصعود به قله : صبحانه باید سبک و سهل الهضم باشد مانند بیسکویت +چای کم رنگ (ترجیحاً بیسکویت مادر ) و یا خرما+  چای کم رنگ و یا مخلوط عسل + سیاه دانه + چای کم رنگ بدون کره یا نان قندی سبک + چای کم رنگ بدون پنیر یا مربای به -  انجیر -  سیب – آلبالو + نان فانتزی همراه با چای کم رنگ بدون مخلوط خامه یا کره

تغذیه در حین صعود به قله : حمل کربوهیدراتها (مواد قندی داخل کوله حمله ) مانند : بیسکویت سبک – خرما- شکلات یا آب نبات نوشابه مشکی جهت انرژی از دست رفته در نزدیک قله و جلوگیری از خواب مرگ در ارتفاع بالای 5000 متر –آب خالص (حداقل 1 لیتر) – شربت ترکیبی 1 لیتری بیدمشک + بهار نارنج +نعناء + آب لیموی تازه + عسل

*********************************************************************

« کلیدهای اصلی »

1- ورزشهای هوازی قبل از برنامه : نظیر کوهپیمائی در ارتفاع ترجیحاً باشب مانی در هفته آخر قبل از صعود به میزان قابل توجهی درصعود تاثیر به سزائی دارد – کوهیپمائی در ارتفاع بدون شب مانی و مکرراً قبل از برنامه- دویدن آرام و استقامتی حداقل 2 بار در هفته به میزان هر کدام 1 ساعت – دوچرخه سواری باسرعت متوسط و طولانی (حداقل 2 ساعت ) دوبار در هفته 2- آرام حرکت کردن در کوهستان از مسیر شروع تا انتها ( یعنی قله ) 3- شب مانی اول در ارتفاع 3000 متر  و شب مانی دوم در اتفاع بالای 4000 متر قبل از صعود به قله 4- شکستن فشار ارتفاع بعداز رسیدن به پناهگاه دوم بعداز کمی استراحت و صعود حداقل 500متر بالای پناهگاه و ماندگاری به میزان1 ساعت در منطقه فوق با تنفس های عمیق و سپس برگشت به پایین و پناهگاه 5- تنفس های عمیق و پی در پی در تمام طول زمان صعود از شروع استارت تا خود قله و برگشت تا پناهگاه

 

نکته مهم :

نوشیدن قهوه - نسکافه بعلت کافئین زیاد و استفاده از زعفران در چای در ارتفاع بالا به سبب ایجاد طپش قلب شدید اکیداً ممنوع می باشد و همچنین استفاده از سیر در ارتفاع بالا می تواند ضربان قلب و نبض را تندتر کند . بنابراین می بایست از سیر بهمراه صرف غذا در ارتفاعات پایین 3000 متر استفاده نمود .


گردآوری و تنظیم :

صالحی ( کمیته فنی گروه کوهنوردی شرکت مخابرات استان تهران )

01-4-5-94ص



به نام ایزد منان

 

تقویم آموزشی سال 1395

1-کارآموزی کوهپیمایی مقدماتی

2- کارآموزی یخ و برف مقدماتی

3- کارآموزی سنگنوردی مقدماتی

4- آموزش نقشه خوانی و آشنایی با قطب نما

5- کارگاه آموزشی GPS

6- آموزش پزشکی کوهستان مقدماتی

7- کارگاه آموزشی مبانی جستجو در کوهستان

8- کارگاه آموزشی هواشناسی کوهستان

9- کارگاه آموزشی حفظ محیط کوهستان


 جهت ثبت نام و کسب اطلاعات بیشتر با کمیته آموزش آقای فرید کازرونی به شماره 09122187789 تماس حاصل نمائید.

ضمناً میزان شهریه و زمان کلاس ها متعاقباً اعلام خواهد شد.

 


به نام خالق کوهها


 اجرای کلاس آموزش سنگنوردی از تاریخ 13 الی 15 خرداد 95

طبق برنامه زمانبندی شده کمیته آموزش ،در تاریخ 13/خرداد/95 برنامه آموزش سنگ نوردی در منطقه بند یخچال دربند اجرا و درتاریخ 15/خرداد /95 با موفقیت به اتمام رسید . 

مربیان آموزش : آقای مهدی فراهانی - خانم ملیحه سادات حسینی از خراسان - خانم فاطمه بانشی از شیراز

هماهنگی و برگزاری کلاس: آقای سید فرید کازرونی

شرکت کنندگان از گروه کوهنوردی شرکت مخابرات استان تهران : نرگس فرهادی - زیبا معینی - زهرا خلیلی و سید علیرضا وزیری چیمه


 



 

 

 

 


قوانین ساده کوهنوردی

استفاده از کوهستان و طبیعت زیبایش و لذت بردن از آن نیاز به رعایت اصول و مقرراتی دارد که رعایت هر یک از آنها در تندرستی و سلامتی کوهنورد بسیار موثر است:

۱- هرگز تنها به کوه نروید.
۲- از مسیرهای عمومی و علامت گذاری شده حرکت نمایید.
۳- به خانواده، دوستان، قرارگاهها، و پناهگاهها مسیر کوه پیمایی خود را اطلاع دهید و پس از بازگشت نیز به تمامی کسانی که اطلاع داده اید خبر بازگشت خود را اعلام نمایید.
۴- صعود خود را صبح زود آغاز کنید. همیشه طوری برنامه ریزی کنید که وقت اضافی برای استراحت، بازگشت و حوادث پیش بینی نشده داشته باشید.
۵- وضعیت هوا را به طور دائم در نظر داشته باشید.
۶- برنامه و زمان بندی دقیقی برای کوه پیمایی تنظیم نمایید.
۷- همیشه یک سوت و یک چراغ قوه به همراه داشته باشید.
۸-  قبل از آغاز برنامه اطمینان حاصل نمایید که کلیه امکانات لازم برای کوه پیمایی را بهمراه دارید.
۹- هرگز از ساک و کیف به جای کوله پشتی استفاده نکنید.
۱۰- قدم ها را با مکث بردارید و در شیبهای تند روی هر پا اندکی استراحت نمایید.
۱۱- کفش و لباس مناسب فصل را بپوشید و همیشه لباس اضافی نیز به همراه داشته باشید.
۱۲- اگر برنامه شب مانی دارید قبل از تاریک شدن هوا اقدام به برپایی چادر و کمپ نمایید.
۱۳- همیشه یک کیف کمکهای اولیه همراه خود داشته باشید.
۱۴- یک کیسه کوچک زباله در کوله پشتی خود داشته باشید و فراموش نکنید که کوه همیشه باید تمیز باشد تا قابل استفاده مجدد برای شما و دیگران باشد.
۱۵- طول و سختی مسیر صعود براساس توانایی ضعیف ترین فرد گروه انتخاب شود.
۱۶- افراد گروه در یک برنامه کوه پیمایی باید از آمادگی جسمانی و روانی مناسب برخوردار باشند.
۱۷- افراد گروه نباید اختلاف سنی زیادی با هم داشته باشند و تا اندازه ای یکدل و هم سلیقه و هم اخلاق باشند.
۱۸- هر گروه حداقل باید یک مربی درجه (۳) کوه پیمایی به همراه خود داشته باشد.
۱۹- در مسیرهای برفی، از سرخوردن بدون کنترل خودداری نمایید.
۲۰- اگر مشکلی پیش آمد و یک نفر مصدوم در گروه به همراه دارید قبل از اتلاف وقت به طرف پایین حرکت نمایید.
۲۱- کروکی ، نقشه و قطب نما یا G.P.S همراه داشته باشید.
۲۲- اندازه قدمها و گامها به اندازه عرض شانه ها برداشته شود.
۲۳- با یک قدم دم و با قدم دیگر بازدم را انجام دهید و تنفس را از راه بینی انجام دهید و در شیبهای تند با هر قدم یک دم و یک بازدم انجام دهید.
۲۴- هیچ وقت بدون اجازه سرپرست از تیم جدا نشوید.
۲۵- در سربالایی ها و شیبهای تند به صورت زیگزاک حرکت نمایید تا شیب مسیر شکسته شود.
۲۶- در سربالایی و سرازیریها با تمام کف پا راه بروید.
۲۷- از حرکت با بغل پاها در سرازیری ها خودداری کنید.
۲۸- در صعود، همیشه سنگینی خود را به جلو و در فرود سنگینی خود را به عقب متمایل نمایید.
۲۹- قبل از حرکت ابتداء تمرینات ورزشی و حرکات کششی را حتماً انجام دهید.
۳۰ -در ابتدا حرکت هر نیم ساعت ۵ دقیقه استراحت و سپس زمان حرکت زیادتر و زمان استراحت کمتر می گردد (به ازای هر یک ساعت حرکت ۵ دقیقه استراحت نمایید)
۳۱- در هنگام استراحت و حرکت، خوردن آب و تنقلات و شیرینی جات را فراموش نکنید.
۳۲- بعد از توقف ، کوله پشتی و پشت خود را به طرف آفتاب قرار دهید و بلافاصله لباس گرمکن و بادگیر خود را بپوشید.
۳۳- در هنگام حرکت از پوشیدن لباس اضافی خودداری نمایید و هنگام توقف آنها را بپوشید.
۳۴- پاها را روی زمین نکشید بلکه اندکی از زمین بلند کنید و دستها را آزاد نگهدارید.
۳۵- هر ۱۲۵ قدم حدود ۱۰۰ متر می باشد و مسافت پیموده شده را می توان به این صورت محاسبه نمایید.
۳۶_در صخره نوردی همیشه ۳ نقطه از بدن باید درگیر سنگ باشد.
۳۷- آهسته و منظم حرکت کنید.
۳۸- برای شروع کوه پیمایی سعی کنید تابستان و اوایل پاییز را انتخاب کنید.
۳۹- از ریزش و جا به جا کردن سنگ خودداری نمایید.
۴۰- اگر گُم شدید در فرود آمدن از کوه عجله نکنید، با مشورت بهترین راه را پیدا کنید.
۴۱- مسیر صعود را با سنگ چین علامت گذاری نمایید تا در زمان برگشت دچار اشتباه و گُم کردن راه نشوید.
۴۲- زمان فرود اغلب دو سوم زمان صعود می باشد، با این محاسبه زمان و توان خود را تقسیم بندی نمایید.

برداشت از :

موسسه علمی پزشکی کوهستان

 


به نام خالق کوهها

***************

نکات فنی صعود درفصل بارش و سرما

 (زمستان – اواخر پاییز – اوایل بهار)

Technical tips for climbing in the rainy and cold seasen

(Winter – Iate autumn- Beginning of spring)

 

     1-  پایداری برف  (Snow Stable) 

از نکات مورد توجه فرد صعود کننده قبل از صعود در نظر گرفتن پایداری برف می باشد ، یعنی بعد از بارش برف باید72 ساعت از صعود صرف نظر شود تا برف به وسیله تابش مستقیم نور خورشید به سطح برف و نفوذ آب به برف زیرین و یخ زدگی در شب از برف پودری به برف سفت و پایدار تغییر وضعیت دهد تا خطر ریزش بهمن کم گردد مضافأ به این که بعد از 72 ساعت نیز صعود فقط از روی یالها با احتیاط کامل صورت پذیرد  و عبور و تراورس از پایین دهلیزها جدا خودداری گردد.

 

2- کولاک (Blizzard)

کوهنورد باید از طریق سایتهای هواشناسی قبل از صعود از وضعیت بارش و باد در خط الراسها و یالهای مرتفع و قلل ،  آگاهی کامل داشته باشد و اگر بارش  برف به همراه باد در ارتفاع وجود داشت کولاک به وجود می آید که ، در صورت گرفتاری در کولاک برف گرفتار مثلث مرگ یا هایپوترمی میگردید و جان شما به علت افت دمای مرکزی بدن به مخاطره می افتد . پس منطقی است صعود را کنسل نمایید.

 

3- بوران (Squell)

این پـدیده بیـشتر در ارتفـاعـات زیر 3000 متر و نـهاـیتا 3500 متر پدیدار میگردد و بیشتر در اوایل بهار و اوایل پاییز رخ می دهد .

این مهم نیز باید در نظر گرفته شود، زیرا اگر بارش باران به صورت Shower یعنی شدید و به همراه باد بود بوران به وجود می آید که باعث انتقال سرما روی پوست خیس بدن شما می شود و رطوبت به داخل بدن نفوذ می کند و نهایتأ پس از چند ساعت ، رفته رفته با پائین آمدن دمای بدن همان هاپیومتری یا مثلث  مرگ برای شما اتفاق می افتد ، پس صعود باید متوقف شود .

 

4- طوفان شدید (Sever Storm)

طوفان شدید بدون بارش نظر به این که نمی تواند به مانند کولاک و بوران خطر زیادی داشته باشد و صعود با پوشش بیشتر دستها ، بدن و سروگردن انجام می پذیرد ، اما خطرات خاص خودش را دارد. امثال به هم خوردن تعادل کوهنورد ، برخورد اجسام مانند سنگ و غیره از زمین به صورت و چشمان کوهنورد و پرت شدن از روی گرده و یا صخره سر راه صعود به دره های جناحین . پس نتیجه گیری می شود که در این مورد نیز باید محتاط بود و نکات ایمنی لازمه اجرا گردد.

 

5- درجه یخ زدگی زمین (Frezzing Level)

یکی دیگر از نکات فنی در صعود در نظر داشتن درجه دما در سطوح یخ زده زمین به واسطه وجود برف یخ زده بعد از بارش می باشد . اگر شخص صعود کننده متوجه گردید که درجه یخ زدگی زیاد می باشد ، اگر صعود او زیر 3500 متر بود ، می تواند از یخ شکنهای چهار شاخه یا شش شاخه استفاده نماید ، ولی اگر صعود خط الراسی به یک یا چند قله بالای 4000 متر در نظر است ، به همراه داشتن کرامپون و بستن آنها و داشتن کلنگ به همراه تسمه آن امری حیاتی و لازم الاجرا است . به جهت ایمن شدن از لیز خوردگی و سقوط به اعماق دره ها .

 

6- مه شدید (Foggy)

به هنگام رطوبت زیاد هوا و تشکیل مه در ارتفاع هنگام صعود ابزار حیاتی مانند جی پی اس و داشتن تراک مسیر رفت و بالعکس در مسیر نرمال امری ضروری است که در صورت به همراه نداشتن این دستگاه سریعا صعود خود را به فرود تبدیل کنید و تا راه را گم نکردید به پائین برگردید ، زیرا دهلیزهای بهمن گیر همانند اژدهایی مخوف برای بلعیدن شما انتظار می کشند و شما از مسیر اصلی منحرف می شوید و اسیر بهمن هولناک می گردید و با لیز خوردن و ضربات وارده بخصوص به سر و گردن در اثر برخورد با سنگ و صخره باعث مرگ شما می شود.

 

7- آذرخش (Thunder Bolt)

آذرخش یا برق گرفتگی در صورت عدم رعایت پیش بینی هوا در هنگام صعود می تواند به عنوان مثال در عرض چند ثانیه جان یک ستون 30 نفری از کوهنوردان را بگیرد ، زیرا در خط الراسها و یالهای مرتفع آذرخش رخ میدهد و فرود آمدن آذرخش یا صاعقه خطی با بیش از 1 میلیون ولت بار برق می تواند در یک چشم به هم زدن شما و دیگر افراد صعود کننده را خاکستر نماید .

پس شرط عقل این است که نهایت دقت لازم را بنمائید و قبل از تیره شدن کامل هوا و پر حجم شدن ابرها سریعأ به پائین برگردید و از صعود به قله صرفنظر کنید.

 

8- رابطه درجه یخ زدگی با بهمن (The Relation Between Frezzing Level And Avalanche)

رابطه ایی که بین این دو مهم موجود است این است که اگر درجه یخ زدگی زمین با برودت بالا همراه باشد خطر ریزش بهمن کمی کاسته می شود و این بدان معنا نیست که اصلا بهمن ریزش نخواهد کرد.

 پس ضمن رعایت کردن نکات فنی خطر بهمن یعنی صعود و فرود فقط از روی یال و منحرف نشدن در قیف ها و دهلیزهای بهمن گیر از کرامپون و یخ شکن و کلنگ برای صعود استفاده گردد .

حال اگر درجه یخ زدگی زمین کم باشد خطر ریزش بهمن افزایش می یابد ، زیرا که خبر از گرمای نسبی در منطقه را می دهد در کل نهایتا با عنایت به احتیاط در لیز نخوردن بیشتر حواسمان باید به آزمایش کردن پروفیل ، جنس و نوع برف و انتخاب مسیر نرمال با عمق کم برف یعنی همان یال کوه معطوف گردد تا خطر ریزش بهمن کاهش یاید.

 

9- هایپومتری یا مثلث مرگ (Dead Triangle)

هایپوترمی یا مثلث مرگ متشکل از باد ، رطوبت و سرما می باشد که در این مثلث قاعده باد از دو قاعده دیگر خطرناکتر و مهمتر می باشد ، زیرا که باد ، سرما را دو تا دو و نیم برابر افزایش می دهد

 یعنی سرمای  10- را تا 25- درجه پایین می آورد و رطوبت (بارش برف یا باران) خطرات خاص خودش را دارد.

افراد لاغر تا چاق و افراد مسن تا جوان زودتر دچار سرمازدگی و هایپومتری می گردند.

در هاپیومتری خفیف ( (Mildدمای مرکزی بدن از 37 درجه استاندارد به 35 درجه تغییر پیدا می کند و در نوع متوسط (Moderate) دمای بدن تا 32 درجه پائین می آید و در نوع شدید (Sever) دمای بدن تا 28 درجه افت پیدا می کند و در علامات آن مواردی مانند هیپوگلیسمی (کاهش قند خون در اثر از بین رفتن انرژی بدن ) پس رفت حافظه ، تصمیم گیری معیوب ، غیر منطقی شدن ، حرفهای نامربوط زدن ، رنگ پریدگی و سفید شدن پوست بدن و صورت ، لرزش ادامه دار و غیرقابل کنترل بدن و در موارد حادتر اختلال در ریتم قلب ، عدم هوشیاری و سپس بیهوشی ، کما و مرگ پیش می آید ، که در این موارد باید لباسهای خیس مصدوم را درآورده و لباس خشک جایگزین آن گردد .

در صورت هوشیاری فرد مایعات گرم و شیرین به بیمار خورانده شود به مانند ترکیب نجات دهنده چای نبات و زنجبیل  برای جبران قند از دست رفته و بالا آمدن درجه حرارت مرکزی بدن ، ماساژ بدن ، خواباندن فرد در کیسه خواب و انتقال او به داخل پناهگاه یا چادر و یا غار برفی ، گرم نمودن هوای داخل پناهگاه یا چادر . اقدامات فوریتی و اورژانسی جهت درمان موقت به این صورت می باشد شخص سرمازده به خاطر عدم هوشیاری به مانند شخص ارتفاع زده میباشد .

 اگر فرد بیهوش بود و حرکات ارتجاعی سینه اش نمایان بود (یعنی بالا و پائین رفتن ریه ها ) این شخص ممکن است در اثر فشار  وارده بیهوش شده باشد که اگر با اقدامات نظیر سیلی زدن به صورت او و یا آب پاشیدن به صورت شخص به حالت هوشیاری بازگشت نمود، در این صورت احیای قلب و عروق و تنفسی لازم نیست ،

 ولی اگر بیهوشی کمی طول کشید (کمتر از چند دقیقه) و شخص باز هم حرکات ارتجاعی سینه (یعنی عمل دم و بازدم ) را دارا بود و تنفسی ضعیف داشت ، اگر ماسک اکسیژن به همراهمان بود ، آن را به دهان و بینی او وصل می کنیم. اگر در دسترس نبود که هیچ اما نکته بسیار مهم اینجاست که ما باید حواسمان کاملا به بیمار باشد (با ماسک اکسیژن یا بدون ماسک اکسیژن ) اگر تنفس به یکباره قطع گردید و حرکات ارتجاعی سینه بیمار ( یعنی بالا و پائین رفتن قفسه سینه ) مشاهده نگردید ، سریعأ به علائم حیاتی بیمار توجه می کنیم . یعنی آینه جلوی دهان او می گیریم که آیا بیمار تنفس ضعیف دارد و آینه بخار کرده یا نه .

با بازنمودن پلکهای بیمار به مردمکهای او توجه می کنیم که آیا نسبت به نور تغییر شکل داده یا نه ، یعنی مردمک کوچک و بزرگ شده یا تغییری حاصل نشده و ثابت مانده .

نبض بیمار را کنترل می کنیم که آیا نبض دارد یا نه ، در صورت منفی بودن این علامات بدون فوت وقت دو نفری شروع می کنیم به احیای قلبی و تنفسی شخص مصدوم ، یعنی یک نفر عهده دار ماساژ قلبی و عروقی و نفر دوم مسئولیت تنفس دهان به دهان برای احیای تنفسی ریوی مصدوم را برگردن می گیرد ، آن قدر این کار را دو نفره انجام می دهیم تا موفق به احیاء شخص مصدوم گردیم .

 وقتی شخص مصدوم تنفسش دوباره برگشت سریعأ او را به پایین منتقل می کنیم.

پس نتیجه می گیریم که باید جوانب احتیاط را بنمائیم تا در این باتلاق مرگبار گرفتار نشویم و جان خود را بیهوده از دست ندهیم.

 

10- هیپاکسی و آتاکسی

به کمبود اکسیژن در خون در اثر صعود به ارتفاعات بخصوص بالای 5000 متر به بالا که باعث سردرد ، سرگیجه ، عدم تعادل ، گیج و منگی ، تنگی نفس و تهوع را شامل می شود ، هیپاکسی می گویند که اگر اقدامات اولیه و فوریتهای پزشکی صورت نگیرد و به شخص اکسیژن کافی و اضافی نرسد و مصدوم ارتفاع کم نکند و به صعود ادامه دهد به عارضه آتاکسی منجر می گردد ، یعنی اکسیژن خون شدیدأ به حداقل رسیده و شخص ممکن است بیهوش شده و به کما رفته و فوت نماید.

 

یادآوری : علاوه بر رعایت آیتم های بسیار فنی ذکر شده بالا کوهنورد می بایست  در فصل سرما با خود پوشش گرم نظیر کاپشن و شلوار کرتگس (ضد آب و باد) – کاپشن شلوار پلار – دستکش دو پوش با عایق ضد آب– کفش سنگین و ضد آب – کلاه کولاک و نقاب طوفان – عینک طوفان  و ضد اشعه– U.V کیسه بیواک یا پتوی نجات – طناب انفرادی به همراه کارابین پیچ و هشت فرود و طنابچه پروسیک – گتر – چراغ سری با باطری اضافه – جی پی اس ، قطب نما و نقشه – فلاسک آب گرم - غذای اضافی – آب – تنقلات و غیره به همراه داشته باشد و از همه مهمتر در تنظیم وقت برای عدم برخورد با تاریکی شب و خطرات احتمالی آن دقت کامل را بنماید.

 

تهیه و تنظیم : حسن صالحی- کمیته فنی گروه کوهنوردی مخابرات منطقه تهران

تایپ و ویرایش : سید فرید کازرونی

 

حاضرین در سایت

ما 21 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

| + - | RTL - LTR