نمایش از 09 مهر 1393 بازدید: 12498
پرینت

 

بسمه تعالي

 

«نکات فنـی کوهپیمائی »

 

1- تمـرین آمادگــی جسمــانی قابـل قبـول و مناسـب قبـل از برنامـه ها در دستـور کار قـرار گیـرد.

 

2- به همراه داشتن آب و غذا کافی حتی اضافی تر جهت برنامه های چند روزه لازم می باشد برای مثال برای اجرای
برنامه 3 روزه به میزان 4 روز ذخیره آب و غذا حمل گردد.

 

3- استفاده از یک جفت باتوم در صعود و فرود بواسطه کاستن وزن و فشار وارده بر ستون فقرات و زانوها الزامی است توضیح اینکه باتوم ها در هرقدم در سربالائی 8 کیلوگرم و در پایین آمدن هر قدم 16 کیلوگرم از فشار مضاعف می کاهند حال برای صعـود به ارتفاعات بالای 4500 متـر که صعـود از یخچالهای دائمی میگـذرد یا عملیات تراورس بر روی یخچالها
صورت می پذیرد. امثال صعود از دره یخار به قله دماوند یا صعود از یخچال اسپیلت به علم کوه یا صعود یخچال شمالی سبلان علاوه بر باتومها به علت احتمال سرخوردگی و سقوط استفاده از کلنگ و یک جفت کرامپون اجباری است .

 

4- فرار از پرس یعنی فرار کردن فرد صعود کننده از بین سرقدم جلوئی و عقب دار جزء در موارد خاص ممنوع است .

 

5- تنفس غیر اصولی و نمایشی در شیبهای تند و در ارتفاعات بالای 5000 متر لطمات جبران ناپذیری به ریه ها و قلب و عروق می رساند . تنفس می بایست عمیق و صدادار باشد .

6- پوشش کامل در هنگام استارت حرکت ، صحیحی نیست زیرا که با گرم شدن بدن ضمن کلافه شدن فرد و عرق کردن متوالی وی باعث تخلیه انرژی شخص مذکور می گردد. توضیح اینکه پوشش کامل بیشتر در روی یالهای مرتفع
و خط الراسها و قلل بخصوص در فصل زمستان می بایست صورت پذیرد.

7- اصرار کردن به صعود جهت همنوردان در شرایط بحرانی اشتباه بزرگی است . علی الخصوص همنورد ناتوانی که قدرت صعود کردن را ندارد .

زیرا که با تشویق و دلداری وی به صعود و زیاد شدن ارتفاع شخص ممکن است وضعیتش وخیم شود و به مرگ نزدیک گردد.

 

8- توقع صعود از خود و دیگران در صعود به قله در شرایط نامطلوب امری بچه گانه و کاری احمقانه است و خطرات را افزایش می دهد .

 

9- در شـروع استارت زدن جهت حرکت در پای کار سرعت کوهنورد بایستی آرام و یکنواخت باشد تا بدن تدریجاٌ گرم شـود.
و آهنگ تنفس و ضربان قلب یکی گردد تا یکباره تخلیه انرژی صورت نگیرد و طبش قلب حادث نشود. و همچنین بعد از استراحت ترجیحاً در شیبهای تند و قبل از ادامه حرکت جهت حفظ خاصیت ارتجاعی ریه ها برای تنفس آسانتر حداقل 5 بار تنفس عمیق صورت پذیرد و به دنبال آن حرکت آرام آرام انجام گیرد.

 

10- مصرف کردن تنقلات در هنگام کوهپیمائی در شیب تند صحیح نمی باشد زیرا که راه تنفس تنگ می گردد ، و با تنگی
راه تنفس و عدم صحیح دم و بازدم – شخص خسته میگردد، استفاده از تنقلات باید در هنگام استراحت مصرف شود .

 

11- استفاده از آب فراوان و بخصوص آب املاح دار در هر شرایطی از کوهپیمائی صحیح و منطقی است زیرا از غلظت خون جلوگیری می نماید و با رقیق شدن خون اکسیژن بیشتری به قلب و عروق و عضلات میرسد. توضیح اینکه استفاده از آب
یخ زده و خیلی سرد صحیح نمی باشد – سرمای آب باید ملایم باشد .

 

12- بریدن و شکستن شیبهای تند و زین اسبهای پر شیب بوسیله حرکتهای زیگزات بزرگ توسط سرقدم و افراد تیم امری
لازم الاجراست .

 

13- استراحت در شیبهای تند صحیح نیست اگر استراحت کوتاه جهت تیم صعودکننده در شیبهای تند لازم شد بایستی استراحت درحالت ایستاده و محدود انجام گیرد.

 

14- استفاده مداوم از کربوهیدراتها در حد نرمال ( مواد قندی ) – ترجیحاً مایعات شیرین به مانند شربت آب لیمو وعسل و غیره قبل از شروع کوهپیمائی به علت عدم افت قند و چه در حین برنامه بعد از پشت سرگذاشتن شیب های تند و در جای مسطح و در موقع استراحت توصیه میگردد . مضافاً به اینکه بیماران دیایتی استفاده از مواد قندی را باید به صورت واحدی و طبق دستور پزشک خود در کوهستان مصرف نمایند .

 

15- سکوت درهنگام حرکت در شیبهای تند جهت عدم تخلیه انرژی خود و خشک شدن دهان و برای جلوگیری از تندشدن ضربان قلب به علت کم شدن اکسیژن تاکید میگردد.

 

16- تقسیم کردن انرژی در کوهستان امری حیاتی است زیرا بیشتر اتفاقات ناگوار در مسیر برگشت و به علت تحلیل رفتن انرژی و عدم کارکرد صحیح مغز رخ خواهد داد پس بنابر این کوهنورد باید نیمی از انرژی را صرف صعود نماید و الباقی را خرج فرود نماید.

 

17- در صعود به ارتفاعات افراد تیم بایستی ضمن حرکت کردن در مسیر پاکوب به طرف بالا با مشاهده دقیق علامات
و بخاطر سپردن شکل منطقه صعود هوشیار باشند تا در مواقع اضطراری نظیر محو شدن نور خورشید و رسیدن تاریکی یا حادث شدن مه غلیظ و غیره به علت خستگی مفرط تیم از مسیر اصلی منحرف نگردد و به بیراهه نرود علامات و نشانه ها می توانند یک سنگ بزرگ – تک درخت یا درختچه – چمنزار – چشمه سرراه – بوته نسبتاً بزرگ نظیر بوته گون یا علفزار باشد .

 

نکات فنی در صعود زمستان :

 

1- هیچگاه و در هیچ زمان الخصوص در فصل زمستان تنها و از روی غرور به کوهستان نروید.

2- 72 ساعت بعداز بارش برف به کوه مراجعت نکنید زیرا که وقوع احتمال ریزش بهمن های سنگین پودری شما را تهدید
می کند.

 

 

 

3- در زمستان برای صعود ، در مسیر یال اصلی منتهی به قله حرکت کنید و هرگز از مسیرهای پرت و خلوت و فرعی و در
دره ها و پای دهلیزهای بهمن گیر صعود و فرود نکنید - ضمناً قبلاً از وضعیت آب و هوا از طریق اینترنت و رسانه ها اطلاع کامل حاصل فرمائید و در صورت خرابی هوا برنامه را از خانه کنسل نمائید.

 

4- در فصل زمستان اگر در هوای خوب و ایده آل درحال صعود بودید و یکباره هوا رو به خرابی گذاشت حتماً قبل از خرابی کامل هوا و آغاز بارش و وقوع آذرخش سریعاً رو به پائین ، باز گردید و وقت طلائی را از دست ندهید زیرا در اثر ادامه دادن و
طمع کردن در صعود ممکن است فرصت از دست برود و شما در نهایت یا در مه غلیظ و کولاک و بوران گرفتار شوید
و راه را اشتباه خواهید رفت و زمین گیر خواهید شد و یا در اثر کوری دید در دهلیز بهمن گیر وارد می گردید و اسیر بهمن هولناک می شوید و ممکن است هیچگاه به خانه باز نگردید.

 

5- در فصل زمستان کمتر از 4 نفر به کوه نروید تا در مواقع اتفاقاًت ناگوار امداد و نجات توسط افراد خودتان یا دیگران
صورت پذیرد .

 

6- در زمستان اگر از روی غرور به تنهائی کوه رفتید این عمل اشتباه محض می باشد. این کار اشتباه را جبران نمائید یعنی لااقل جلوی 1 اکیپ صعود کننده حرکت نمائید و یا اگر عقب بودید در دید تیم مذکور قرار بگیرید به طوری که با 1 فریاد و صدای سوت به کمک شما بیایند.

 

7- در زمستان اگر تصمیم به صعود دو نفره در کوههای خارج از شهر گرفتید امثال سرکچال- خرسنگ - ناز وکهار- آزاد کوه و غیره عاقلانه است که صعود را منتفی نمائید و اگر مصمم به صعود در کوههای اطراف شهرتان بودید به مانند توچال -
شاه نشین - دار آباد حداقل صعود را به روزهای آخر هفته و روز جمعه موکول نمائید بدین ترتیب در صورت بروز حادثه
کمک رسانی توسط همنوردان غریبه انجام می گیرد و همچنین از خطر حمله حیوانات گرسنه و وحشی در زمستان در امان
خواهید ماند.

 

8- در فصل زمستان قبل از صعود نقشه و کروکی قله مورد نظر و روستای پای کار مربوطه را به همنوردان با تجربه و با سابقه و خانواده خود اطلاع دهید تا در صورت بروز حادثه سریعاً منطقه مذکور شناسائی و به سرعت - امداد رسانی برای شما آسان گردد.

 

9- در صعود زمستانی مشاهده هر گونه تغییر در حالات خود نظیر تنگی نفس به علت برودت شدید دما که به اسپاسم تنفسی ختم میگردد و همچنین لرز شدید و افت و دمای بدن که علامت مثلث مرگ یا هایپوترمی می باشد را جدی بگیرید و دیگـر همنوردان را از حالت خود مطلع گردانید تا در صورت وخامت حالات خود شما را در اسرع وقت به پائین منتقل نمایند .

 

10 – درزمستان با تجهیزات ایده آل و خوب و کیفیت دار صعود کنید خصوصاً کفش خوب که قلب دوم آدمی به حساب می آیند و همچنین وسایل حیاتی نظیر پلار- گورتکس و دستکش بالایه ضد آب و غیره - مضافاً به اینکه اگر همنورد شما وسیله مناسبی برای صعود به همراه نداشت خجالت را کنار بگذارید و از صعود وی با قاطعیت تمام جلوگیری نمائید زیرا که در صورت قصور با جان همنورد خویش بازی می نمائید .

 

 

11- در تمام فصول و به خصوص در زمستان به همراه داشتن قطب نما و c.p.s برای در امان ماندن از گم شدگی در مه و عدم انحراف از مسیر اصلی امری حیاتی است .

12- در صعود زمستانه ممکن است برای عبور از رودخانه پوشیده شده از برف در سر راه مسیر برای رسیدن به یال صعود
پل برفی روی رودخانه شکسته شود و پاهای شما در داخل آب فرو رود و یا در اثر برف کوبی سنگین و آبدار بودن برف منطقه نیم تنه پائین بدن شما خیس گردد و شما را به مرز سرمازدگی و افت دمای بدن و هایپوترمی نزدیک کند بنابر این عاقلانه و منطقی است که شما لباس اضافی نظیر جوراب اضافه و ضخیم – و دستکش اضافه و یا شلوار اضافه – جهت حفظ دمای بدن برای تعویض به همراه داشته باشید.

 

13- تنظیم دقیق وقت در زمستان نقش اساسی دارد زیرا که اتفاقات غیر مترقبه و پیش بینی نشده نظیر مجروح شدن فرد کوهنورد در اثر سرخوردگی وشکستگی قسمتی از بدن و گرفتار شدن در تله برفی و یا اشتباه رفتن مسیر قله و یا برف کوبی سنگین که شما انتظارش را نداشتید و غیره وقت شما را تلف می نماید و شما با از دست دادن وقت و پایان روشنائی روز نهایتاً خطــرات برای افراد خسته و تخلیه شده از انرژی دو چنــدان می گردد و حوداث ناگوار درکمین تیم صعـــود کننده می باشـد .

بنابر این عقلانی است توجه ویژه ای به وقت در کوهستان گردد.

 

 

 

 

 

گردآوری و تنظیم : حسن صالحی

 

کمیته فنی گروه کوهنوردی  شرکت مخابرات استان تهران

 

 

01-21-3-93ص

 

حاضرین در سایت

ما 44 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

| + - | RTL - LTR